I SA/Rz 148/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jarosław Szaro po rozpoznaniu w dniu 5 kwietnia 2017r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. O. i K. O. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. O. i K. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] grudnia 2016r., nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego na 2016 rok - postanawia – odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] grudnia 2016r., nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego na 2016 rok, J. O. i K. O., reprezentowani przez radcę prawnego J. K., wnieśli o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia. Wniosek ten nie zawierał uzasadnienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016r., poz. 718 ze zm., dalej: P.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ustawodawca przewidział możliwość zastosowania instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jedynie w sytuacji, gdy wykonanie decyzji może wywołać wyjątkowo dolegliwe skutki dla skarżącego. Pod pojęciami niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków należy rozumieć taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 190). W niniejszej sprawie wniosek nie zawierał uzasadnienia a Skarżący poprzestali jedynie na sformułowaniu żądania wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Aby uwzględnić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Sąd musi posiadać wiedzę, na czym mogłoby polegać wyrządzenie znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków. W tym celu strona, zwłaszcza, że w niniejszej sprawie jest reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, powinna podać konkretne okoliczności dotyczące jej sytuacji majątkowej, finansowej czy osobistej. W niniejszej sprawie Skarżący nie podali faktów wskazujących na zaistnienie przesłanek określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a., od których ustawa uzależnia możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. W związku z powyższym Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia i odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a.