I SA/Rz 150/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Stukan- Pytlowany po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2011r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B.S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w R. z dnia [...] grudnia 2010r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym w związku z wnioskiem skarżącego o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego postanawia: oddalić wniosek. Opisanym w sentencji postanowieniem z dnia 21 grudnia 2010r. pozostawiono bez rozpatrzenia wniesione przez skarżącego B.S. skarżącego terminowi do wniesienia przedmiotowych zarzutów. Wraz ze skargą na powyższe postanowienie, Skarżący złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wniosek o "wstrzymanie prowadzonego postępowania egzekucyjnego", z uwagi na jego prowadzenie w sposób rażąco naruszający obowiązujące przepisy. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./, powoływanej dalej jako p.p.s.a., sąd administracyjny po przekazaniu mu skargi może na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli w sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Udzielenie ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania aktu lub czynności możliwe jest jedynie w odniesieniu do tych aktów i czynności organów administracji publicznej, które są objęte zakresem kontroli administracji publicznej, sprawowanej przez sądy administracyjne, na skutek rozpoznania wniesionej skargi. Przedmiotem skargi do sądu administracyjnego mogą być akty i czynności z zakresu administracji publicznej wyszczególnione w art. 3 p.p.s.a. i jedynie one mogą podlegać wstrzymaniu. Wniosek o wstrzymanie może zatem dotyczyć jedynie aktu administracyjnego, na który wniesiono skargę do Sądu. Sąd nie ma natomiast możliwości wstrzymania wykonania aktu lub czynności wydanej w innym postępowaniu ani też wstrzymania toku samego postępowania tj. tak jak żąda skarżący wstrzymania postępowania egzekucyjnego (stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego, wyrażone w postanowieniu z dnia 24 lutego 2005 r., sygn. OZ 1592/2004 publ. system informatyczny Lex Polonica Maxima). Z powyższych względów pomimo sformułowania wniosku "o wstrzymanie prowadzonego postępowania egzekucyjnego", Sąd postanowił potraktować go jako wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Przesłanką wstrzymania wykonania decyzji zgodnie z art. 61 §3 p.p.s.a. jest uprawdopodobnienie, iż na skutek niezwłocznego wykonania zaskarżonej decyzji zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody. Co do zasady chodzi tutaj o szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, lub uprawdopodobnienie możliwości zaistnienia innych trudnych do odwrócenia skutków, przy czym ocena tych przesłanek pozostawiona jest uznaniu Sądu. Przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania decyzji, mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Nie każdy bowiem akt nadaje się do wykonania i nie każdy wykonania wymaga. Co do zasady cechy wykonalności nie mają decyzje odmowne (J.P. Tarno prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi- Komentarz). Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w R. odmawiające skarżącemu rozpatrzenia wniesionych zarzutów. Ma ono charakter procesowy i nie podlega wykonaniu. Na jego podstawie nie zostały bowiem przyznane stronie żadne uprawnienia, jak również nie zostały nałożone na nią żadne obowiązki. Z tej przyczyny nie jest możliwe wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.