I SA/Rz 151/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Niedobylska po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2016r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia J. L. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I z dnia 7 kwietnia 2016r. w przedmiocie wezwania do uiszczenia opłaty kancelaryjnej od wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 22 września 2015r., sygn. akt I SA/Rz 151/15, oddalającego skargę na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] grudnia 2014r., w przedmiocie płatności w ramach wsparcia bezpośredniego na 2012 rok. - postanawia - odrzucić zażalenie I SA/Rz 151/15 Uzasadnienie Pismem z dnia 26 września 2015r. J. L. (dalej: skarżący) złożył wniosek o sporządzenie i doręczenie odpisu uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 22 września 2015r., sygn. akt I SA/Rz 151/15, oddalającego jego skargę na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] grudnia 2014r., w przedmiocie płatności w ramach wsparcia bezpośredniego na 2012 rok. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 29 września 2015r. skarżący został wezwany do uiszczenia opłaty kancelaryjnej od wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w kwocie 100zł, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W zarządzeniu wskazano, że nie uiszczenie powyższej opłaty we wskazanym terminie, będzie skutkowało ściągnięciem tej kwoty od skarżącego. Na powyższe zarządzenie skarżący wniósł zażalenie, które zostało oddalone przez Naczelny Sąd Administracyjny (dalej: NSA) postanowieniem z dnia 10 grudnia 2015r., sygn. akt II GZ 846/15. NSA orzekł, że skarżący zgłaszając żądanie doręczenia odpisu orzeczenia wraz z uzasadnieniem powinien był uiścić opłatę kancelaryjną przy zgłoszeniu wniosku w tym przedmiocie, stosownie do treści art. 234 § 1-2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) – dalej: P.p.s.a. W związku z nieuiszczeniem należnej opłaty Przewodniczący powinien był zarządzić jej ściągnięcie, po uprzednim wezwaniu do jej wniesienia (art. 234 § 2 P.p.s.a.). Zdaniem Sądu II instancji, zarządzenie Przewodniczącego z dnia 29 września 2015r. zostało wydane prawidłowo, a zażalenie skarżącego jest niezasadne. Sąd II instancji zaznaczył, że skarżący, wbrew twierdzeniom zawartym w zażaleniu, został poinformowany, że wniosek o sporządzenie uzasadnienia podlega opłacie kancelaryjnej w wysokości 100zł. Podkreślił także, że ewentualne cofnięcie przez skarżącego wniosku o sporządzenie i doręczenie odpisu wyroku z uzasadnieniem nie zwalnia go z obowiązku uiszczenia opłaty kancelaryjnej. W związku z powyższym, zarządzeniem z dnia 7 kwietnia 2016r. Przewodniczący Wydziału I ponownie wezwał skarżącego do uiszczenia opłaty kancelaryjnej od wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w kwocie 100zł w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem egzekucji. Skarżącemu doręczono wyżej wymienione zarządzenie wraz z pouczeniem, że przysługuje mu środek zaskarżenia w postaci zażalenia do NSA. Pismem z dnia 25 kwietnia 2015r. skarżący złożył na powyższe zarządzenie zażalenie wnosząc o jego uchylenie. Skarżący zarzucił, że nie został poinformowany o konieczności uiszczenia opłaty od wniosku za sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku oraz oświadczył, iż rezygnuje ze swojego żądania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Zażalenie jest niedopuszczalne. W niniejszej sprawie zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I z dnia 7 kwietnia 2016r. w przedmiocie wezwania do uiszczenia opłaty kancelaryjnej zostało doręczone skarżącemu z błędnym pouczeniem o możliwości złożenia zażalenia na to zarządzenie do NSA. Przedmiotowe zarządzenie stanowiło w istocie wezwanie do wykonania prawomocnego zarządzenia w przedmiocie wezwania do uiszczenia opłaty kancelaryjnej, od którego zażalenie skarżącego zostało już oddalone postanowieniem NSA z dnia 10 grudnia 2015r., sygn. akt II GZ 846/15. Z powyższych względów, zarządzenie przewodniczącego z dnia 7 kwietnia 2016r. nie jest zarządzeniem w przedmiocie kosztów sądowych w rozumieniu art. 227 § 1 P.p.s.a., a zatem nie przysługuje na nie zażalenie. Złożone przez skarżącego zażalenie na powyższe zarządzenie przewodniczącego jest niedopuszczalne i podlega odrzuceniu. Dla kwestii odrzucenia wniesionego zażalenia nie ma znaczenia fakt nieprawidłowego pouczenia skarżącego o przysługującym mu środku zaskarżenia. Błędne pouczenie o przysługującym środku odwoławczym nie tworzy uprawnienia do wniesienia tego środka (por. postanowienie NSA z 18 listopada 2014r.,sygn. akt II OZ 1248/14, publ. CBOiS). Takie wadliwe pouczenie nie może bowiem powodować zmiany reguł ustanowionych ustawą. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 178 w zw. z art.197 § 2 P.p.s.a., odrzucił zażalenie jako niedopuszczalne.