I SA/Rz 161/17
PostanowienieWSA w Rzeszowie2017-03-22
Skład orzekający: Tomasz Smoleń
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na postanowienie organu egzekucyjnego dotyczące stanowiska wierzyciela w sprawie zarzutów zgłoszonych przez zobowiązanego mieści się w kognicji sądu administracyjnego?Ratio decidendi
Skarga na postanowienie organu egzekucyjnego, które stanowi stanowisko wierzyciela w sprawie zarzutów zgłoszonych przez zobowiązanego, nie mieści się w katalogu spraw podlegających kognicji sądów administracyjnych. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 3 P.p.s.a., sądy administracyjne nie są właściwe do rozpoznawania takich postanowień, co skutkuje niedopuszczalnością skargi i jej odrzuceniem.Stan faktyczny
R. S. złożył skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego (SKO), które utrzymało w mocy postanowienie Burmistrza Miasta D. o uznaniu zarzutów zobowiązanego R. S. w zakresie egzekwowanej należności podatkowej za nieuzasadnione. SKO wniosło o odrzucenie skargi, wskazując na brak kognicji sądu administracyjnego.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Smoleń po rozpoznaniu w dniu 22 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2017 r. nr [...] w przedmiocie uznania zarzutów zobowiązanego za nieuzasadnione - p o s t a n a w i a - odrzucić skargę.
I SA/Rz 161/17
Uzasadnienie
R. S. skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego (dalej SKO) z dnia [...] stycznia 2017 r. nr [...]. Zaskarżonym rozstrzygnięciem utrzymano w mocy postanowienie Burmistrza Miasta D. z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...], o uznaniu zarzutów zobowiązanego R. S. w zakresie egzekwowanej należności podatkowej za nieuzasadnione.
W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej z uwagi na brak kognicji sądu administracyjnego do rozpatrzenia postanowienia w tym przedmiocie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; zwanej dalej P.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Warunkiem merytorycznego rozpatrzenia skargi jest złożenie jej od aktu lub czynności objętych zakresem właściwości rzeczowej sądu administracyjnego, określonej w art. 3 § 2 i § 3 P.p.s.a.
Zgodnie z tą regulacją, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej w ograniczonym zakresie obejmującym orzekanie jedynie
w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, 868, 996 i 1579), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Na podstawie art. 3 § 3 P.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.
Brzmienie art. 3 § 2 pkt 3 P.p.s.a. wyklucza zatem możliwość wnoszenia skarg do sądów administracyjnych na wydane w postępowaniu egzekucyjnym postanowienia wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowienia, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu.
R. S. wniósł w niniejszej sprawie skargę na postanowienie SKO z dnia [...] stycznia 2017 r. wydane po rozpatrzeniu jego zażalenia na postanowienie Burmistrza Miasta D. z dnia [...] listopada 2016 r. - stanowiące stanowisko wierzyciela w sprawie zarzutów wniesionych przez skarżącego jako zobowiązanego - odnośnie postępowania egzekucyjnego.
Powyższe oznacza zatem, że sprawa ze skargi R. S. na ww. postanowienie nie mieści się w katalogu spraw należących do właściwości sądów administracyjnych (art. 3 § 2 pkt 3 P.p.s.a.). Ponieważ zaskarżone postanowienie nie podlega kognicji sądu administracyjnego, to tym samym skarga na to rozstrzygnięcie jest niedopuszczalna.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Przy czym brak właściwości sądu administracyjnego ma miejsce wówczas, gdy skarga m.in. dotyczy aktu lub czynności nieobjętych zakresem właściwości sądu administracyjnego.
Wskazać również należy, że SKO pouczyło skarżącego, że postanowienie tego organu jest ostateczne w administracyjnym toku instancji.
Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że skarga R. S. na postanowienie - stanowisko wierzyciela wydane w postępowaniu egzekucyjnym w sprawie zarzutów zgłoszonych przez zobowiązanego - nie mieści się we właściwości sądów administracyjnych, i jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i art. 3 § 2 pkt 3 oraz art. 58 § 3 P.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło