I SA/Rz 162/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Bożena Wieczorska po rozpoznaniu w dniu 3 kwietnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa Handlowo-Usługowego "A" Sp. j. w R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2007 r. sygn. [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2002 r. postanawia oddalić wniosek Decyzją z dnia [...] listopada 2007 r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta z dnia [...] września 2007 r. nr [...] w sprawie określenia Przedsiębiorstwu Handlowo – Usługowemu "A" Spółka Jawna (zwana dalej: Spółką) wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2002 r. w wysokości 31.912,23 zł z ustawowymi odsetkami. W skardze na powyższą decyzję z do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Spółka działając przez pełnomocnika doradcę podatkowego wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek Skarżący wskazał, iż nie ma możliwości zapłaty zobowiązania podatkowego. Podniósł, iż egzekucja zagraża jego egzystencji, doprowadzi do utraty płynności finansowej i pozbawi go możliwości zarobkowania, a pracownicy mogą stracić zatrudnienie. Ponadto wskazał, iż z przedmiotowej nieruchomości nie korzystał ze względu na stan techniczny, nie wyremontował jej, gdyż nie miał środków na doprowadzenie jej do stanu używalności. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./, powoływanej dalej jako p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, jak stanowi § 3 wyżej wymienionego artykułu, po przekazaniu skargi sądowi może on, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest uprawdopodobnienie, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Co do zasady chodzi tutaj o szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani tez nie będzie możliwe przywrócenie przeczy do stanu pierwotnego, przy czym ocena tych przesłanek pozostawiona jest uznaniu Sądu (por. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r. sygn. akt GZ 138/2004). Obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji obciąża wnioskodawcę, a uzasadnienie wniosku o wstrzymanie powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że jego uwzględnienie jest uzasadnione. W tym zakresie Sąd podziela stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego zaprezentowane w postanowieniach z 7 kwietnia 2005 r. II OZ 201/2005 (zamieszczone w systemie informatycznym "Lex polonica") oraz z dnia 2 czerwca 2004 r. sygn. FZ 65/04 (niepubl.) Przechodząc do oceny niniejszej sprawy należy stwierdzić, iż zamieszczony w petitum skargi wniosek o wstrzymanie wykonalności zaskarżonej decyzji, nie zasługuje na uwzględnienie. W ocenie Sądu wnioskodawca nie wykazał ustawowych przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji tj. nie uprawdopodobnił w sposób dostateczny i przekonywujący, iż wykonanie zaskarżonej decyzji grozi mu wyrządzeniem szkody, albowiem w treści wniosku podał jedynie, iż wyegzekwowanie podatku zagraża jego egzystencji, doprowadzi do utraty płynności finansowej i pozbawi go możliwości zarobkowania, a pracownicy mogą stracić zatrudnienie. Twierdzenia te są zbyt ogólnikowe i tym samym nie pozwalają na ocenę wpływu wykonania decyzji organów podatkowych na sytuację faktyczną Skarżącego. Należy także zaznaczyć, iż zaskarżone rozstrzygnięcie opiewa na świadczenie pieniężne, a Skarżący w razie uzyskania korzystnego dla niego rozstrzygnięcia, będzie mógł domagać się zwrotu spełnionego świadczenia w trybie prawem przewidzianym. Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł ja w sentencji – o oddaleniu wniosku.