I SA/Rz 169/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Kazimierz Włoch po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2008r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. i M. S. o przywrócenie terminu do złożenia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia (...) października 2007r. Nr (...) w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2007r. - postanawia – przywrócić termin do wniesienia skargi Postanowieniem z dnia 10 marca 2008r. sygn. akt I SA/Rz 169/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia (...)października 2007r. Nr (...) w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2007r. z uwagi na wniesienie skargi po upływie ustawowego terminu. Skarżący zostali poinformowani, iż przysługuje im prawo wniesienia wniosku o przywrócenie terminu (pouczenie doręczono skarżącemu 31 marca 2008r.) W dniu 8 kwietnia 2008r. do tutejszego Sądu wpłynął wniosek skarżących (nadany 3 kwietnia 2008r.) o przywrócenie terminu do wniesienia przedmiotowej skargi. Jako uzasadnienie wniosku skarżący podali, iż do uchybienia terminu do wniesienia skargi doszło na skutek błędnego poinformowania w Urzędzie Gminy o "możliwości odwołania o NSA w Rzeszowie". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi zasługuje na uwzględnienie. Z brzmienia art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 513, poz. 1270 ze zm., zwana dalej jako p.p.s.a.) wynika, ze Sąd postanowi na wniosek strony o przywróceniu terminu, jeżeli strona nie dokonała czynności w terminie bez swojej winy. Ponieważ przepis ten jest zbieżny z uregulowaniem obowiązującym w tym zakresie do dnia 31 grudnia 2003 roku, pozwala to nawiązać do wypracowanych i utrwalonych w tej kwestii poglądów doktryny i judykatury. Zgodnie z nimi uchybienie terminu jest niezawinione wówczas, gdy pomimo dołożenia wymaganej staranności strona nie mogła w terminie dopełnić czynności procesowej. Przeszkoda ta zatem musi mieć charakter zewnętrzny i obiektywny, a brak winy w uchybieniu terminu można uznać tylko wtedy, gdy stronie nie można przypisać najlżejszego nawet niedbalstwa. Art. 87 §1 p.p.s.a. stanowi, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Uwzględniając wniosek Sąd wziął pod uwagę, iż uchybienie terminu do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie podatku rolnego za 2007r. wynikło z wadliwego zaadresowania przesyłki przez skarżących. Skarżący nadali przedmiotową skargę w otwartym terminie do jej zaskarżenia- bo w dniu 24 grudnia 2007r., jednakże zamiast skierować skargę za pośrednictwem organu, który wydał zaskarżoną decyzję – skierowali ją bezpośrednio na adres Sądu. Konieczność przesłania skargi Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w okresie świąteczno - noworocznym, co nastąpiło w dniu 2 stycznia 2008r. spowodowało kilkudniowe uchybienie terminu – termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 27 grudnia 2007r. Po otrzymaniu stosownego pouczenia o możliwości złożenia wniosku o przywrócenie terminu - co nastąpiło 31 marca 2008r. skarżący w terminie siedmiu dni bo w dniu 8 kwietnia (data nadania 3 kwietnia) złożyli wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Analiza zalegającej w aktach korespondencji prowadzi do wniosku, iż o ile skarżący odnosi się do własnych spraw z dużą dozą staranności, odpisując na każde skierowane do niego pismo, to jednakże wykazuje nieporadność i dużą nieznajomość procedur sądowych. Z licznych pism kierowanych do Sądu jak również z samej treści wniosku o przywrócenie terminu, w którym jako przyczynę uchybienia terminu skarżący podaje błędne pouczenie go w Urzędzie Gminy o możliwości odwołania do NSA w Rzeszowie wynika, że skarżący nie zrozumiał treści kierowanych do niego pouczeń zawartych w decyzji organu odwoławczego. Sąd uznał zatem, iż w przedmiotowym przypadku nie można przypisać stronie lekkiego choćby niedbalstwa czy niedostatecznej staranności w prowadzeniu swoich spraw, która z uwagi na swoją nieporadność błędnie zrozumiała treść kierowanych do niej pouczeń. W związku z powyższym Sąd na podstawie art. 86 §1 i 87 §1 i 2 p.p.s.a. orzekł o przywróceniu terminu.