I SA/Rz 170/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Kazimierz Włoch po rozpoznaniu w dniu 21 kwietnia 2008r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. i M. S. o przywrócenie terminu do złożenia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia (...) kwietnia 2007r. Nr (...) w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2007r. - postanawia – odmówić przywrócenia terminu Postanowieniem z dnia (...)marca 2008r. sygn. akt I SA/Rz 170/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę J.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia (...)kwietnia 2007r. Nr (...) w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2007r. z uwagi na wniesienie skargi po upływie ustawowego terminu. Wnioskiem z 14 kwietnia 2008r. skarżący wniósł o przywrócenie mu terminu do wniesienia przedmiotowej skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi nie może zostać uwzględniony Z brzmienia art. 86 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 513, poz. 1270 ze zm., zwana dalej jako p.p.s.a.) wynika, ze Sąd postanowi na wniosek strony o przywróceniu terminu, jeżeli strona nie dokonała czynności w terminie bez swojej winy. Przywróceniu terminu jest dopuszczalne jedynie wówczas, gdy uchybienie terminu powoduje dla strony ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego. Po upływie roku od uchybionego terminu, jego przywrócenie dopuszczalne jest tylko w przypadkach wyjątkowych. Ponieważ przepis ten jest zbieżny z uregulowaniem obowiązującym w tym zakresie do dnia 31 grudnia 2003 roku, pozwala to nawiązać do wypracowanych i utrwalonych w tej kwestii poglądów doktryny i judykatury. Zgodnie z nimi uchybienie terminu jest niezawinione wówczas, gdy pomimo dołożenia wymaganej staranności strona nie mogła w terminie dopełnić czynności procesowej. Przeszkoda ta zatem musi mieć charakter zewnętrzny i obiektywny, a brak winy w uchybieniu terminu można uznać tylko wtedy, gdy strona nie mogła przeszkody usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Strona wiec musi uwiarygodnić swą staranność, jak również fakt, że przeszkoda, która spowodowała niedotrzymanie terminu była od niej niezależna. W niniejszej sprawie należy zauważyć, iż zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia (...) kwietnia 2007r. o sygn. (...) doręczona została 21 maja 2007r. osobiście do rąk J. S. którego podpis widnieje na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki wraz z prawidłowym pouczeniem co do terminu i sposobu wniesienia skargi Skarga na powyższą decyzję nadana została dopiero 24 grudnia 2008r. a skarżący nie podaje żadnej przyczyny uzasadniającej tak znaczne opóźnienie. Wniosek taki nie może zatem zostać uwzględniony. Art. 87 §1 p.p.s.a. stanowi, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu w którym czynność miała być dokonana, w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Wniosek przywrócenie terminu został wniesiony do tutejszego sądu w dniu 8 kwietnia 2008r. – a nadano go w Urzędzie Pocztowym (...) w dniu 3 kwietnia 2008r. Skarżący nie wykazał, iż wniosek o przywrócenie terminu został wniesiony w terminie 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminu. W ogóle też nie określił przyczyny uchybienia terminu do wniesienia skargi ani też nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, pomimo pouczenia go o treści art. 87 §2 p.p.s.a., zgodnie z którym obowiązany był uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. W związku z powyższym sąd na podstawie art. 86§1 i 87§2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.