I SA/Rz 177/19

PostanowienieWSA w Rzeszowie2019-04-03

Skład orzekający: Asesor WSA Jacek Boratyn

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie skargi przez stronę skarżącą, motywowane wykreśleniem z ewidencji działalności gospodarczej i orzeczeniem zakazu prowadzenia działalności, jest skuteczne i obliguje sąd do umorzenia postępowania?
Ratio decidendi
Sąd umorzył postępowanie sądowe na skutek skutecznego cofnięcia skargi przez stronę skarżącą. Cofnięcie skargi jest dopuszczalne, gdy nie zmierza do obejścia prawa ani nie powoduje utrzymania w mocy wadliwego aktu. W niniejszej sprawie, mimo że wezwanie do uiszczenia wpisu było przedwczesne, cofnięcie skargi było skuteczne, ponieważ nie było obarczone wadami prawnymi.
Stan faktyczny
Skarżący złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej odmawiającą rozłożenia na raty zaległości podatkowych i umorzenia odsetek. Wniósł również o przyznanie prawa pomocy, który został prawomocnie odrzucony. Przed rozpoznaniem wniosku o prawo pomocy, skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi, czego nie uczynił. Następnie skarżący cofnął skargę, wskazując na wykreślenie z ewidencji działalności gospodarczej i orzeczenie zakazu prowadzenia działalności.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie sądowe.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Jacek Boratyn po rozpoznaniu w dniu 3 kwietnia 2019 r., w Wydziale I, na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. L., na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia (...) grudnia 2018 r., nr (...), w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty zaległości podatkowych skarżącego i odmowy umorzenia odsetek od tych zaległości - postanawia – umorzyć postępowanie sądowe. Dyrektor Izby Skarbowej, decyzją z (...) grudnia 2019 r. odmówił skarżącemu rozłożenia na raty jego zaległości podatkowych, za lata 2011-2017, a także umorzenia odsetek należnych od tych zaległości. Skarżący wystosował skargę do tut Sądu na opisaną wyżej decyzję. Jednocześnie zwrócił się o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym, poprzez zwolnienie go od kosztów sądowych i ustanowienie dla niego adwokata. Referendarz sądowy, postanowieniem z dnia 27 marca 2019 r., syg. I SPP 3/19, odmówił przyznania skarżącemu prawa pomocy. Postanowienie to stało się prawomocne. Przed rozpoznaniem wniosku o przyznanie prawa pomocy Przewodniczący Wydziału I, zarządzeniem z dnia 11 marca 2019 r., wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi, w kwocie 500 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia. Skarżący odebrał wezwanie w dniu 19 marca 2019 r., jednakże wpisu nie uiścił w zakreślonym terminie. Pismem z dnia 22 marca 2019 r. skarżący cofnął wniesioną przez siebie skargę, wnosząc o umorzenie postępowania. Jako przyczynę cofnięcia skargi wskazał wykreślenie go z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej, a także orzeczenie wobec niego zakazu prowadzenia tego rodzaju działalności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.; zwanej dalej P.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie to wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W rozpatrywanej sprawie nie zachodzą ustawowe przesłanki wyłączające skuteczność cofnięcia przez skarżącego jego skargi, gdyż zaskarżona decyzja nie jest dotknięta wadą nieważności, a cofnięcie skargi nie zmierza do obejścia prawa. W związku z powyższym, wobec skutecznego cofnięcia skargi, prowadzone postępowanie sądowe podlega umorzeniu, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a, zgodnie z którym sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Na marginesie niniejszych rozważań dodać należy, że wezwanie o uiszczenie wpisu zostało wystosowane do skarżącego przedwcześnie, gdyż w tym czasie nie został jeszcze rozpoznany jego wniosek o przyznanie prawa pomocy. Wobec tego brak wykonania tego wezwania nie może stanowić podstawy odrzucenie skargi, na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło