I SA/Rz 178/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Jarosław Szaro po rozpoznaniu w dniu 19 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa na postanowienie zawarte w punkcie 2 wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 1 sierpnia 2017 r. sygn. akt I SA/Rz 178/17, dotyczące zasądzenia zwrotu kosztów postępowania sądowego w sprawie ze skargi A. Z. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] stycznia 2017 r. nr [...] w przedmiocie płatności rolnośrodowiskowych PROW 2007-2013 na 2015 r. - p o s t a n a w i a - odrzucić zażalenie. Wyrokiem z dnia 1 sierpnia 2017 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie (dalej WSA), po rozpoznaniu skargi A. Z. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] stycznia 2017 r. nr [...], w przedmiocie płatności rolnośrodowiskowych PROW 2007-2013 na 2015 r.; w pkt 1) uchylił zaskarżoną decyzję, w pkt 2) zasądził od Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa na rzecz skarżącej A. Z. kwotę 2.770 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Odpis wyroku z uzasadnieniem doręczono pełnomocnikowi organu w dniu 18 sierpnia 2017 r. W dniu 24 sierpnia 2017 r. radca prawny reprezentujący organ wniósł zażalenie na postanowienie zawarte w punkcie 2 ww. wyroku, dotyczące zasądzenia zwrotu kosztów postępowania sądowego. W dniu 18 września 2017 r. organ, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł skargę kasacyjną, zaskarżając w całości ww. wyrok. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje; W pierwszej kolejności wyjaśnienia wymaga, że zażalenie jest drugim obok skargi kasacyjnej środkiem odwoławczym przewidzianym w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.; zwanej dalej P.p.s.a.). Zgodnie z art. 194 § 1 pkt 9 P.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest m.in. zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej. Z powyższej regulacji wynika jednoznacznie, że przedmiotem zażalenia do NSA, może być rozstrzygnięcie WSA dotyczące zwrotu kosztów postępowania, pod warunkiem, że strona nie wnosi skargi kasacyjnej. Jeśli strona zaskarża orzeczenie co do istoty sprawy, tj. wnosi skargę kasacyjną, jednocześnie może zaskarżyć orzeczenie o kosztach bez konieczności wnoszenia w tym przedmiocie odrębnego zażalenia. Jeśli natomiast strona nie zaskarża orzeczenia co do istoty sprawy, może wnieść oddzielne zażalenie na postanowienie w przedmiocie kosztów sądowych. Podkreślenia wymaga, że jeżeli wpłynie skarga kasacyjna od orzeczenia sądu pierwszej instancji, to sąd drugiej instancji – kontrolując zaskarżone rozstrzygnięcie w granicach zakreślonych przez art. 183 § 1 P.p.s.a. (NSA rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej), kontroluje także prawidłowość rozstrzygnięcia o kosztach. Wniesienie skargi kasacyjnej, czyni więc zbędnym i niedopuszczalnym składanie oprócz niej zażalenia. W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik organu w dniu 24 sierpnia 2017 r. wniósł zażalenie na punkt 2 wyroku WSA z dnia 1 sierpnia 2017 r., w którym zasądzono na rzecz skarżącej od organu zwrot kosztów postępowania sądowego. Jednocześnie w dniu 18 września 2017 r. w sprawie została wywiedziona przez organ skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, którą zaskarżono ww. wyrok w całości, a więc także w zakresie punktu 2. W tej sytuacji należy uznać, że złożone przez organ zażalenie jest zbędne i zarazem niedopuszczalne. Art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. stanowi, że wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Mając powyższe na uwadze zażalenie jako niedopuszczalne, podlega odrzuceniu, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a.