I SA/Rz 178/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. WSA Grzegorz Panek, Sędzia WSA Małgorzata Niedobylska /spr./, Sędzia WSA Jarosław Szaro, Protokolant sekr. sąd. Sabina Długosz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 maja 2026 r. sprawy ze skargi Gminy Z. na uchwałę Zarządu Województwa Podkarpackiego z dnia 24 lutego 2026 r., nr 193/4377/26 w przedmiocie negatywnej oceny formalnej projektu pn. "Zielona i niebieska infrastruktura w mieście Z." oddala skargę. Przedmiotem skargi Gminy Z. (dalej: wnioskodawca/gmina/skarżąca) jest uchwała Zarządu Województwa Podkarpackiego z dnia 24 lutego 2026 r., nr 193/4377/26, którą nie uwzględniono protestu skarżącej od negatywnej oceny formalnej wniosku pn. "Zielona i niebieska infrastruktura w mieście Z.", nr FEPK.02.05-IZ.00 -0008/25, złożonego w naborze nr FEPK.02.05-IZ.00-005/25, ogłoszonym w ramach Priorytetu FEPK.02 Energia i Środowisko, Działania FEPK.02.05 Adaptacja do zmian klimatu, Typ projektów 3: Oparte na przyrodzie inwestycje w niebieską lub zieloną infrastrukturę programu regionalnego Fundusze Europejskie dla Podkarpacia 2021-2027. W stanie faktycznym sprawy 10 września 2025 r. gmina złożyła wniosek o dofinasowanie w/w projektu. Został on zarejestrowany pod numerem FEPK.02.05-IZ.00-0008/25, a następnie poddany ocenie formalnej, w toku której stwierdzono występowanie w dokumentacji braków wymagających poprawy, w związku z czym wezwano wnioskodawczynię do dokonania niezbędnych korekt i uzupełnień (pismo z 28 października 2025 r.). W odpowiedzi na w/w wezwanie wnioskodawca przedłożył dokumentację zawierającą korekty oraz uzupełnienia wniosku. Kolejnym wezwaniem z 1 grudnia 2025 r. Instytucja Organizująca Nabór zwróciła się ponownie do wnioskodawcy o dokonanie niezbędnych korekt i uzupełnień, informując, że dokumentacja nadal zawiera braki, które wymagają poprawy lub uzupełnienia. W odpowiedzi gmina 11 grudnia 2025 r. przedłożyła skorygowany wniosek wraz z załącznikami. W wyniku oceny formalnej wniosek otrzymał ocenę negatywną ze względu na niespełnienie kryteriów oceny formalnej standardowej "Kwalifikowalność zakresu rzeczowego", "Kwalifikowalność wydatków", "Prawidłowość sporządzenia wniosku", "Prawidłowość sporządzenia załączników do wniosku/prawidłowość uzupełnień wniosku i załączników", o czym gmina została powiadomiona pismem z 22 grudnia 2025 r. nr PI-VI.432.4.15.2025.MP. W toku oceny wniosku o dofinansowanie Instytucja Organizująca Nabór uznała, że przedstawione przez stronę informacje, w tym stanowisko projektanta, nie podważają faktu, że projekt dotyczy kanalizacji deszczowej. Podkreślono, że przedłożone wraz z wnioskiem o dofinansowanie dokumenty: projekt techniczny oraz decyzje wydane przez PGW Wody Polskie, [...] Konserwatora Zabytków oraz Starostę S. dotyczą wykonania/rozbudowy wewnętrznej instalacji kanalizacji deszczowej. Instytucja Organizująca Nabór podniosła, że zmiana nazewnictwa zaprojektowanej instalacji nie ma odzwierciedlenia w treści załączonych dokumentów. Tym samym stwierdzono, że skarżąca nie zastosowała się do zapisów pkt 8.7.15 Regulaminu wyboru dotyczących limitu 50% wydatków na kanalizację deszczową, jednocześnie nie stosując się do wymogów wynikających z Instrukcji wypełniania wniosku o dofinansowanie, stanowiących o konieczności wskazania wartości wydatków kwalifikowanych na kanalizację deszczową objętych 50% limitem oraz wyodrębnienia w budżecie projektu kategorii z tym wydatkiem związanych. Od negatywnej oceny wniosku gmina złożyła protest, w którym podniosła, że przyczyną negatywnej oceny wniosku o dofinansowanie była nadinterpretacja organu oceniającego, który objęty przedmiotowym wnioskiem system retencyjno-odprowadzający zakwalifikował jako kanalizację deszczową. W ocenie strony zaprojektowany system ma za cel gromadzenie i przetrzymywanie wód opadowych. Ponadto skarżąca odniosła się do zapisów dokumentacji technicznej projektu podnosząc, że przedstawione decyzje administracyjne zostały ocenione z uwagi na ich nazewnictwo i wykorzystaną w nich terminologię. Zdaniem strony nieprecyzyjność i niepełność zapisów Prawa budowlanego nie może prowadzić do niekorzystnej dla niego interpretacji tych przepisów, zwłaszcza że rzeczywisty cel, charakter i funkcja inwestycji wskazują jednoznacznie na retencyjny sposób zagospodarowania wód. W ocenie wnioskodawcy, zakwalifikowanie jego projektu jako obejmującego budowę kanalizacji deszczowej jest niezgodne z jego rzeczywistym zakresem i funkcją. Opisaną na wstępie uchwałą z 24 lutego 2026 r. Zarząd Województwa Podkarpackiego orzekł o nie uwzględnieniu protestu. Organ wskazał, że ww. projekt nie spełnia wymagań wskazanych w Regulaminie wyboru i tym samym nie jest możliwe przyznanie mu oceny w ramach wskazanych powyżej kryteriów i skierowanie do etapu oceny merytorycznej. W jego ocenie, zamierzenie budowlane gminy stanowi rozbudowę kanalizacji deszczowej, która zostanie zakończona studnią chłonną, a wody opadowe będą rozsączane w miejscu ich zbioru, co wpisuje się w przyjętą definicję kanalizacji deszczowej. Sam fakt niepodłączenia do sieci kanalizacji deszczowej lub ogólnospławnej nie może przesądzać, że w ramach projektu wnioskodawca zamierza budować system niestanowiący kanalizacji deszczowej. Ponadto organ wskazał, że w analizowanym stanie faktycznym, przyjęta przez stronę nomenklatura potwierdza jedynie fakt, że system - nazwany przez nią "retencyjno - odprowadzającym" - stanowi element kanalizacji deszczowej. Tym samym uznano, że skarżąca nie zastosowała się do zapisów pkt 8.7.15 Regulaminu wyboru dotyczących limitu 50% wydatków na kanalizację deszczową. W skardze do tut. Sądu na opisaną wyżej uchwałę gmina wniosła o stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, a także o przekazanie sprawy właściwej instytucji do ponownego rozpatrzenia. Skarżąca zarzuciła błędną ocenę charakteru projektu, o dofinansowanie którego wnosiła, a polegającą na błędnym przyjęciu, że wnioskowane zamierzenie inwestycyjne nosiło znamiona kanalizacji, podczas gdy w istocie projektowane urządzenia miały charakter retencyjny - co w efekcie doprowadziło do błędnego zakwestionowania złożonego wniosku w zakresie kwalifikowalności zakresu rzeczowego projektu, kwalifikowalności wydatków, prawidłowości sporządzenia wniosku, jak również prawidłowości sporządzenia załączników do wniosku/ prawidłowości uzupełnień wniosku i załączników. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Z kolei przepis art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 - dalej: p.p.s.a.) określa katalog spraw, w których działalność administracji publicznej poddana została kontroli sądowej, przy czym zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Takim przepisem szczególnym jest art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 28 kwietnia 2022 r. o zasadach realizacji zadań finansowanych ze środków europejskich w perspektywie finansowej 2021-2027 (Dz.U. z 2025 r., poz. 1793 ze zm. - dalej: ustawa wdrożeniowa). Ustawa wdrożeniowa obok sposobu wyboru projektów do dofinansowania oraz procedury odwoławczej w sprawach dotyczących oceny projektów finansowanych ze środków europejskich, reguluje również postępowanie sądowoadministracyjne i to pod wieloma względami odmiennie od trybu określonego w p.p.s.a., która znajduje odpowiednie zastosowanie jedynie w zakresie nieuregulowanym przez ustawę wdrożeniową, z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, art. 146, art. 150 i art. 152 p.p.s.a. (art. 76 ustawy wdrożeniowej). Wprowadza także pewne modyfikacje w stosunku do rozwiązań przewidzianych w p.p.s.a., przez skrócenie terminu do wniesienia skargi, wprowadzenie terminu do jej rozpoznania, czy też wprowadzenie trybu bezpośredniego wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Powyższe rozwiązania, zgodnie z intencją ustawodawcy, zmierzały do uzyskania efektu szybkości postępowania, idącego dalej niż to umożliwia realizacja przepisów p.p.s.a. Zgodnie z art. 73 ust. 1 ustawy wdrożeniowej w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, w wypadkach wskazanych w ustawie, wnioskodawca może wnieść skargę do sądu administracyjnego zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. W wyniku rozpatrzenia skargi, sąd może stosownie do art. 73 ust. 8 ustawy wdrożeniowej: 1. uwzględnić skargę stwierdzając, że: a) ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę właściwej instytucji w celu ponownego rozpatrzenia podjętego przez nią rozstrzygnięcia w przedmiocie nieuwzględnienia protestu, o którym mowa w art. 69 ust. 1 pkt 2, albo w przedmiocie negatywnej ponownej oceny, o której mowa w art. 69 ust. 4 pkt 2 lub, b) pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia właściwej instytucji, która pozostawiła protest bez rozpatrzenia; 2. oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia; 3. umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli jest ono bezprzedmiotowe. Z powyższego wynika, że kontroli sądów administracyjnych poddana jest ocena projektów zgłaszanych przez wnioskodawców ubiegających się o dofinansowanie ze środków europejskich, dokonywana przez właściwą instytucję zarządzającą w realizacji takich programów, po wyczerpaniu środków odwoławczych. Przepisem zakreślającym granice sprawy i kontroli sądowej, w razie złożenia skargi od nieuwzględnienia protestu (negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia) jest art. 73 ust. 5 w zw. z art. 73 ust. 1 ustawy wdrożeniowej. Należy wskazać, że w myśl art. 45 ust. 1 i 2 ustawy wdrożeniowej, właściwa instytucja przeprowadza postepowanie w zakresie wyboru projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewnia wnioskodawcom równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania oraz równe traktowanie wnioskodawców. W ten sposób określono ogólne, ale zarazem fundamentalne zasady dotyczące wszystkich trybów wyłaniania projektów do dofinansowania. Wymienione w nim zasady przejrzystości, rzetelności i bezstronności wyboru projektów oraz równości wnioskodawców w dostępie do informacji o zasadach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania, dotyczą każdego etapu konkursu - począwszy do momentu przygotowywania regulaminu konkursu i formularza aplikacyjnego. Zasady te dotyczą także uzasadnienia stanowiska, czy to na etapie oceny formalnej, czy merytorycznej projektu, jak też na etapie oceny słuszności zarzutów protestu. Zasady te mają charakter normatywny i stanowią gwarancję równego traktowania wszystkich potencjalnych beneficjentów pomocy unijnej, znajdując umocowanie w zasadzie równego dostępu do pomocy, wywodzącej się z traktatowej zasady równości. Zasada przejrzystości reguł oceny projektów ma charakter instrumentalny w relacji do zasady równości, realizuje się przede wszystkim w obowiązku powszechnie dostępnej i pełnej informacji o trybie i warunkach wyboru projektów. Rzetelność związana jest natomiast z ustanowieniem jasnych i zrozumiałych dla wnioskodawców kryteriów wyboru projektów, zgodności postępowania właściwej instytucji z ustanowionymi w danym trybie regułami oraz wszechstronnym uzasadnieniem wyboru (por. np. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z: 4 sierpnia 2016 r. II GSK 3435/16, 22 marca 2017 r. II GSK 339/17). Podkreślenia wymaga, że w sprawach, przedmiotem których jest ocena projektu dokonywana w oparciu o przepisy ustawy wdrożeniowej, poza powszechnie obowiązującymi przepisami prawa unijnego i krajowego, wzorzec kontroli stanowią również, a nawet przede wszystkim, postanowienia systemu realizacji programu operacyjnego w rozumieniu art. 6 ust. 1 i 2 ustawy wdrożeniowej. Zgodnie z art. 6 ust. 1 tej ustawy, system realizacji programu operacyjnego zawiera warunki i procedury obowiązujące instytucje uczestniczące w realizacji programów operacyjnych, obejmujące w szczególności zarządzanie, monitorowanie, sprawozdawczość, kontrolę i ewaluację oraz sposób koordynacji działań podejmowanych przez instytucje. Podstawę systemu realizacji programu operacyjnego mogą stanowić w szczególności przepisy prawa powszechnie obowiązującego, wytyczne, szczegółowy opis osi priorytetowych programu operacyjnego, opis systemu zarządzania i kontroli oraz instrukcje wykonawcze zawierające procedury działania właściwych instytucji (art. 6 ust. 2 ustawy). Z uwagi na fakt, że w świetle ostatniego z powołanych przepisów, katalog dokumentów mogących wejść w skład systemu realizacji jest otwarty, na system ten składają się różnego rodzaju dokumenty, w tym Regulamin Konkursu, określający - w myśl art. 51 ust. 1 pkt 3 ustawy wdrożeniowej - kryteria wyboru projektów. Zgodnie z art. 50 ust. 2 pkt 1 w zw. z art. 54 ust. 1 ustawy wdrożeniowej projekt podlega ocenie pod względem spełnienia kryteriów wyboru projektów, a właściwa instytucja przeprowadza konkurs na podstawie określonego przez siebie regulaminu. Powyższe oznacza, że uczestnik konkursu obowiązany jest bezwzględnie podporządkować się regulaminowi postępowania konkursowego, ale również właściwa instytucja winna dokonać wyboru projektów do dofinansowania kierując się zapisami Regulaminu konkursu w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny. Ramy prawne dla wniosków złożonych w ramach Priorytetu FEPK.02 Energia i Środowisko, Działania FEPK.02.05. Adaptacja do zmian klimatu, Typ projektów 3: Oparte na przyrodzie inwestycje w niebieską lub zieloną infrastrukturę programu regionalnego Fundusze Europejskie dla Podkarpacia 2021-2027, stanowi zasadniczo Regulamin wyboru projektów w sposób konkurencyjny - nr naboru FEPK.02.05.-IZ.00-005/25, przyjęty uchwałą nr 114/2744/25 Zarządu Województwa Podkarpackiego z dnia 24 czerwca 2025r (dalej: Regulamin wyboru). Przedmiotem kontroli sądowej w niniejszej sprawie jest uchwała Zarządu Województwa Podkarpackiego w przedmiocie nie uwzględnienia protestu wniesionego przez skarżącą od negatywnej oceny formalnej wniosku o dofinasowanie, ze względu na niespełnienie kryteriów oceny formalnej standardowej: "Kwalifikowalność zakresu rzeczowego", "Kwalifikowalności wydatków" "Prawidłowość sporządzenia wniosku", "Prawidłowość sporządzenia załączników do wniosku/prawidłowość uzupełnień wniosku i załączników". . Ocena projektu dokonywana jest przez Komisję Oceny Projektów (dalej: KOP). W myśl pkt. 12.2 Regulaminu wyboru, wnioskodawca jest zobowiązany przedstawić we wniosku o dofinansowanie oraz załącznikach informacje wymagane instrukcją do wypełniania wniosku oraz instrukcją wypełniania załączników, ze szczególnym uwzględnieniem wszystkich informacji niezbędnych do oceny spełnienia przez projekt kryteriów wyboru projektu. Natomiast zgodnie z pkt. 13.2.4 Regulaminu wyboru, oceny spełnienia kryteriów dokonuje się na podstawie wniosku o dofinansowanie projektu wraz z załącznikami, a także na podstawie informacji udzielonych przez wnioskodawcę lub pozyskanych na temat wnioskodawcy lub projektu z publicznych serwisów lub z instytucji publicznych. Z uwagi na powyższe, podczas oceny formalnej członkowie KOP mogą żądać dodatkowych wyjaśnień (a w uzasadnionych przypadkach także dokumentów niezbędnych do weryfikacji złożonych wyjaśnień) W niniejszej sprawie, w trakcie oceny formalnej skarżąca była dwukrotnie wzywana do korekty wniosku i załączników, tj. 28 października 2025 r. i 1 grudnia 2025 r., w tym do uzupełnienia opisu zadania nr 4 pn. Budowa systemu retencji lokalnej w zespole ruin K. w Z. wśród których zlokalizowane jest Centrum K.1 w Z., o informacje dot. wartości wydatków dotyczących kanalizacji deszczowej oraz skorygowania sekcji E wniosku Budżet projektu w zakresie wyodrębnienia pozycji, która będzie obejmowała wyłącznie koszty dot. kanalizacji deszczowej objętej limitem 50% wydatków kwalifikowanych. Składane przez skarżącą uzupełnienia (kolejne wersje wniosku) nie zawierały żądanych informacji, a wnioskodawca polemizował z organem co do uznania planowanej inwestycji za rozbudowę kanalizacji deszczowej. W konsekwencji Instytucja Organizująca Nabór uznała, że wniosek o dofinansowanie w ostatniej złożonej wersji nie spełnił czterech kryteriów formalnych: "Kwalifikowalność zakresu rzeczowego", "Kwalifikowalność wydatków", "Prawidłowość sporządzenia wniosku", "Prawidłowość sporządzenia załączników do wniosku/prawidłowość uzupełnień wniosku i załączników". Zgodnie zaś z pkt 13.2.5 Regulaminu wyboru, pozytywną ocenę formalną uzyskuje projekt spełniający wszystkie kryteria formalne. W ocenie Sądu rację należy przyznać Instytucji Zarządzającej, że konkurencyjny sposób wyboru projektów do dofinansowania wymaga, aby wnioskodawca ubiegający się o dofinansowanie zgłaszanego projektu rzetelnie i wyczerpująco przygotował swój wniosek aplikacyjny, jak też, gdy wywodzi, że finalnie braki w złożonej dokumentacji, czy brak zgodności z zapisami Regulamin wyboru obciążają wnioskodawcę. To zatem skarżąca ponosi konsekwencję błędów w złożonym wniosku o dofinansowanie. Organ obowiązany jest zaś przestrzegać przyjętych w danym konkursie zasad postępowania, i w razie przyznania uczestnikom danego konkursu uprawnienia do uzupełnienia czy poprawienia wniosku, winien wyciągać negatywne konsekwencje przewidziane Regulaminem wyboru, jeżeli po umożliwieniu realizacji takiego uprawnienia przez uczestnika konkursu, wskazane błędy/braki nie zostaną usunięte. W realiach niniejszej sprawy skarżącej umożliwiono uzupełnienie/poprawę wniosku, jednakże skarżąca nie zastosowała się do wezwań w należyty sposób. W ocenie Sądu organ prawidłowo przeprowadził postępowanie ocenne, w sposób wyczerpujący analizując zarówno treść wniosku o dofinansowanie, jak i załączoną do niego dokumentację projektową oraz dokumenty administracyjne dotyczące planowanej inwestycji, tj. decyzję z 9 stycznia 2023r. w sprawie udzielenia pozwolenia wodnoprawnego, decyzję z 22 marca 2023r. wydaną przez [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków zezwalającą na wykonanie prac budowlanych polegających m.in. na rozbudowie wewnętrznej instalacji kanalizacji deszczowej, decyzję z 12 maja 2023r. przez Starostę S. w sprawie pozwolenia na budowę m.in. wewnętrznej instalacji kanalizacji deszczowej. Organ zasadnie przyjął, że zakres rzeczowy przedsięwzięcia objętego wnioskiem nie dotyczy wyłącznie systemu retencyjnego w rozumieniu przyjętym w Regulaminie wyboru, lecz stanowi inwestycję polegającą na rozbudowie kanalizacji deszczowej. Sąd podziela stanowisko organu, że o charakterze inwestycji decyduje przede wszystkim jej funkcja, sposób działania oraz rozwiązania techniczne wynikające z dokumentacji projektowej, a nie wyłącznie nazewnictwo przyjęte przez wnioskodawcę. Z przedłożonego projektu technicznego oraz ww. decyzji administracyjnych ponad wszelką wątpliwość wynika, iż planowane zamierzenie obejmuje wykonanie elementów typowych dla infrastruktury kanalizacji deszczowej, w szczególności odpływów liniowych, studni rewizyjnych, drenażu opaskowego, przewodów kanalizacyjnych oraz studni chłonnej służącej odprowadzaniu wód opadowych. Nie budzi przy tym wątpliwości, że zasadniczym celem projektowanej infrastruktury jest zorganizowane przejmowanie i odprowadzanie wód opadowych z określonych powierzchni, co odpowiada funkcji kanalizacji deszczowej. Nie można przy tym utożsamiać każdego rozwiązania przewidującego zatrzymanie lub rozsączanie wód opadowych z systemem retencyjnym w rozumieniu dokumentacji konkursowej. Istotą systemów retencyjnych jest bowiem przede wszystkim czasowe magazynowanie i zatrzymywanie wód opadowych w miejscu ich powstania w celu ograniczenia odpływu powierzchniowego oraz zwiększenia naturalnej retencji w celu późniejszego jej wykorzystania. Tymczasem w realiach niniejszej sprawy element retencyjny ma charakter wtórny i pomocniczy wobec zasadniczej funkcji projektowanej infrastruktury, jaką pozostaje odbiór i odprowadzanie wód opadowych przy wykorzystaniu systemu kanalizacji deszczowej zakończonego studnią chłonną. Sam fakt, iż wody opadowe nie są odprowadzane do miejskiej sieci kanalizacyjnej, lecz rozsączane w obrębie nieruchomości, nie pozbawia inwestycji cech kanalizacji deszczowej. Prawidłowo również organ wskazał, że dokumentacja projektowa oraz wydane na jej podstawie decyzje administracyjne konsekwentnie określały zamierzenie budowlane jako "rozbudowę wewnętrznej instalacji kanalizacji deszczowej". Okoliczność ta, choć sama w sobie nie ma charakteru rozstrzygającego, pozostaje istotna przy ocenie rzeczywistego zakresu rzeczowego projektu, zwłaszcza że znajduje pełne potwierdzenie w przyjętych rozwiązaniach technicznych. W konsekwencji za zasadne należało uznać, że do wydatków dotyczących tej części inwestycji zastosowanie znajdował limit przewidziany w pkt 8.7.15 Regulaminu wyboru odnoszący się do kanalizacji deszczowej. Skoro pomimo wezwań wnioskodawca nie dokonał wymaganej korekty wydatków oraz nie wyodrębnił kosztów dotyczących kanalizacji deszczowej zgodnie z wymogami Regulaminu wyboru i Instrukcji wypełniania wniosku, organ uprawniony był do przyjęcia, że projekt nie spełnia kryteriów formalnych dotyczących kwalifikowalności zakresu rzeczowego projektu, kwalifikowalności wydatków, prawidłowości sporządzenia wniosku oraz prawidłowości sporządzenia załączników. W tych okolicznościach Sąd nie dopatrzył się naruszenia przepisów prawa materialnego ani procesowego, które mogłoby mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Ocena projektu została dokonana zgodnie z zasadami określonymi w Regulaminie wyboru oraz w oparciu o dokumentację przedłożoną przez samego wnioskodawcę. Tym samym zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu, a wniesiona skarga jako niezasadna podlega oddaleniu na podstawie art. 73 ust. 8 pkt 2 ustawy wdrożeniowej.