I SA/Rz 179/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: s. WSA Małgorzata Niedobylska po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2013 r. w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym wniosku R. T. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] grudnia 2012 r., nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności jako członka zarządu postanawia odmówić przywrócenia terminu Postanowieniem z dnia 12 marca 2013 r., sygn. akt I SA/Rz 179/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę R. T. jako wniesioną z uchybieniem terminu. Powyższe postanowienie doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 19 marca 2013 r. W dniu 26 marca 2013 r. pełnomocnik skarżącego złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu wniosku podał, że skarga została sporządzona w dniu 7 lutego 2013 r. była skierowana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej, jednak pracownik kancelarii, adresując kopertę omyłkowo, w miejsce adresata wpisał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, zamiast Dyrektora Izby Skarbowej. Pracownik kancelarii, który jak się później okazało miał problemy zdrowotne, adresując kopertę kierował się sformułowaniem "Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego" i na jego adres nadał kopertę w dniu 8 lutego 2013 r., tj. w przewidzianym do tego terminie, w której znajdowała się prawidłowo sformułowana skarga. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. 2012, poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Na brak winy może powoływać się jedynie strona, która dołożyła należytej staranności przy dokonywaniu czynności, a jedynie czynniki zewnętrzne, niezależne od niej, spowodowały, iż termin upłynął bezskutecznie. Zawinione działanie to nie tylko działanie celowe ale również działanie "niestaranne". W przypadku, gdy strona reprezentowana jest przez profesjonalnego pełnomocnika, warunkiem przywrócenia terminu jest brak winy po stronie pełnomocnika, na którym spoczywa obowiązek zadbania o prawidłowe i terminowe dokonanie czynności procesowych ( postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 marca 2009 r., sygn. akt I FZ 69/09, komputerowy system informacji prawniczej Lex Omega 565711 ). Obiektywny miernik staranności, której należy oczekiwać od każdego pełnomocnika należycie dbającego o interesy swojego mandata, obejmuje wymóg właściwego zorganizowania pracy kancelarii. ( postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 sierpnia 2009 r., sygn. akt II GZ 184/09, Lex Omega 552798 ). Sprawy wewnętrznej organizacji kancelarii w żadnym wypadku nie mogą być podstawą do uznania, iż zaistniałe z powodu tej organizacji uchybienie terminu do dokonania określonej czynności procesowej było niezawinione ( postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 lutego 2009 r., sygn. akt II OZ 139/09, Lex Omega 535057 ). W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącego brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi upatrywał w omyłkowym nadaniu przez pracownika kancelarii prawidłowo sporządzonej i zaadresowanej skargi, bezpośrednio do Sądu, a nie za pośrednictwem organu, co stanowiło bezpośrednią przyczynę uchybienia terminu, wskazując przy tym na bliżej nieokreślone problemy zdrowotne tego pracownika. W ocenie Sądu okoliczność ta nie może stanowić podstawy do usprawiedliwienia uchybienia terminu. Nie jest to bowiem okoliczność nagła, niezależna od pełnomocnika, a jedynie błąd pracownika, za który pełnomocnik jako osoba zawodowo trudniąca się udzielaniem porad prawnych, ponosi odpowiedzialność. Sądy zgodnie przyjmują wysoki miernik staranności w stosunku do tego rodzaju podmiotów i nie usprawiedliwiają zaniedbań z ich strony. Powyższego stanowiska nie może podważać, wzmiankowana jedynie okoliczność choroby pracownika, która miała wywołać błąd. Jak wyżej wskazano obowiązkiem pełnomocnika jest takie zorganizowanie pracy kancelarii, które zapewni jej pożądaną efektywność. Ponadto powołanie się jedynie na fakt choroby, nie czyni zadość obowiązkowi uprawdopodobnienia okoliczności wskazującej na brak winy. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a.