I SA/Rz 181/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Piórkowska po rozpoznaniu w dniu 8 czerwca 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. C. i S. C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] stycznia 2006 r. [...] w przedmiocie podatku od spadków i darowizn -postanawia- umorzyć postępowanie sądowe Pełnomocnik skarżących, pismem z dnia 22 maja 2006 r., cofnął skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] stycznia 2006 r. [...] w przedmiocie podatku od spadków i darowizn. Stosownie do treści przepisu art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. -powoływanej dalej jako p.p.s.a.) skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie to wiąże sąd. Uznanie przez Sąd cofnięcia skargi za niedopuszczalne następuje tylko wówczas, jeśli zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W rozpatrywanej sprawie nie zachodzą przesłanki wyłączające związanie Sądu oświadczeniem pełnomocnika skarżących o cofnięciu skargi. W związku z powyższym postępowanie sądowe, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a., należało umorzyć.