I SA/Rz 185/18
PostanowienieWSA w Rzeszowie2018-03-22
Skład orzekający: Sędzia WSA Małgorzata Niedobylska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji określającej zobowiązanie podatkowe powinien zostać uwzględniony, jeśli skarżący powołuje się jedynie na ogólnikowe stwierdzenia o trudnej sytuacji finansowej i potencjalnej szkodzie dla prowadzonej działalności gospodarczej, bez przedstawienia konkretnych dowodów?Ratio decidendi
Wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nie zasługuje na uwzględnienie, gdy jego uzasadnienie jest ogólnikowe i nie zawiera konkretnych okoliczności faktycznych ani dowodów (np. dokumentów źródłowych dotyczących sytuacji finansowej), które pozwoliłyby ocenić, czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Brak wyczerpującego uzasadnienia uniemożliwia merytoryczną ocenę wniosku.Stan faktyczny
Skarżący E. S. i P. S. wnieśli skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej określającą zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2012r. W skardze zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania tej decyzji, powołując się na trudną sytuację finansową, zabezpieczenie majątku utrudniające działalność gospodarczą spółki "A" Spółka Jawna oraz groźbę nieodwracalnych skutków dla tej działalności.Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Niedobylska po rozpoznaniu w dniu 22 marca 2018r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. S. i P. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi E. S. i P. S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] grudnia 2017r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2012r. -postanawia- odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
E. S. i P. S. (dalej: skarżący) wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] grudnia 2017r., uchylającą w całości decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] października 2017r. i określającą zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2012r. w kwocie 8.282 zł.
W skardze skarżący zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku powołali się na trudną sytuację finansową. Wskazali, że ich majątek został w znacznym stopniu zabezpieczony w toku postępowania przed organami podatkowymi, utrudniając prowadzenie działalności gospodarczej. W ocenie skarżących, odmowa wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji spowoduje utratę środków trwałych, pozostających w dyspozycji spółki "A" Spółka Jawna (dalej: spółka "A") i będzie wiązało się dla niej z nieodwracalnymi skutkami, całkowicie uniemożliwiając dalsze prowadzenie działalności.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017r., poz. 1369 – dalej: P.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, jak stanowi § 3 wyżej wymienionego artykułu, po przekazaniu skargi sądowi może on, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania
w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły
w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności ma charakter wyjątkowy i może mieć zastosowanie wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane.
W składanym wniosku wnioskodawca powinien przedstawić okoliczności, które - jego zdaniem - świadczą o konieczności udzielenia mu tymczasowej ochrony oraz uprawdopodobnić, że istnieją przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Wnioskodawca jest bowiem zobowiązany nie tylko do wskazania przedmiotowych przesłanek, ale i do wykazania, że warunki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu czy czynności rzeczywiście zachodzą (por. np. postanowienia NSA z dnia 23 kwietnia 2014r., sygn. akt II FZ 464/14, LEX nr 1452662 oraz z dnia 14 maja 2014r., sygn. akt I OZ 363/14, LEX nr 1464732).
Przechodząc do oceny niniejszej sprawy należy stwierdzić,
że przedmiotowy wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie może zostać uwzględniony, gdyż jego uzasadnienie - zawierające jedynie ogólnikowe stwierdzenie, że wysokość zobowiązania podatkowego określonego w zaskarżonej decyzji pozostaje poza możliwościami finansowymi skarżących i przymusowe wyegzekwowanie należności podatkowych skierowane będzie do środków trwałych
i kapitału obrotowego spółki "A", niezbędnych do prowadzenia działalności gospodarczej, co grozi wyrządzeniem znacznej szkody - nie pozwala na dokonanie oceny, czy w sytuacji faktycznej wnioskodawcy zaistniały okoliczności uzasadniające zastosowanie tego środka.
Brak wyczerpującego uzasadnienia wniosku uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. Do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie jest bowiem wystarczające samo przekonanie wnioskodawcy, że wykonanie decyzji wywoła szczególnie niekorzystne konsekwencje. Uzasadnienie wniosku powinno się odnosić do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Twierdzenia strony powinny być poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jej sytuacji finansowej. Bez dokładnego przedstawienia sytuacji finansowej i majątkowej wnioskodawcy nie jest możliwa ocena, czy wykonanie zaskarżonej decyzji faktycznie spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, bądź trudne do odwrócenia skutki.
Z powyższych względów, na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a., Sąd orzekł jak
w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło