I SA/Rz 186/10

Rzeszów, dnia 18 marca 2010r. POSTANOWIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia SSO del. Ewa Partyka po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2010 r. przy udziale - na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.C. na czynności urzędnika KRUS Placówki Terenowej w P. z dnia - Nr - postanawia: odrzucić skargę. Skarżąca M.C. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie - jak określiła - na czynności urzędnika Placówki Terenowej KRUS w P. Jak podała urząd ten na podstawie wydanych przez siebie decyzji administracyjnych prowadzi egzekucję administracyjną. Skarżąca wskazała, że w dniu 26.01.2010r. tutejszy WSA wydał wyrok w sprawie sygn. I SA/Rz 946/09, którym uchylono obydwie decyzje Prezesa KRUS z uwagi na naruszenie prawa. Zdaniem skarżącej w takim wypadku odpadła podstawa do prowadzenia egzekucji, a mimo to organ nie złożył z urzędu wniosku o zawieszenie bądź wstrzymanie egzekucji do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia postępowania administracyjnego w sprawie. Jak podała skarżąca - w ten sposób urzędnicy naruszają konstytucyjne prawa obywatela. Na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 2.03.2010r. wezwano skarżącą pismem z dnia 3.03.2010r. do uzupełnienia braków formalnych skargi przez: - oznaczenie organu którego działalności lub bezczynności skarga dotyczy, - wskazanie numeru i daty zaskarżonego aktu (decyzji, postanowienia, innego aktu) lub zaskarżonej czynności, - określenia naruszenia prawa bądź interesu prawnego, - podanie wartości przedmiotu zaskarżenia w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na wezwanie M.C. podała, że organem, którego działalności dotyczy skarga jest Placówka Terenowa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego w P., aktem na którym skarżąca opiera skargę na działanie wyżej wymienionej Placówki jest wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 26.01.2010r. sygn. I SA/Rz 946/09, zaskarżona czynność polega na niewykonywaniu przez wyżej wskazany organ powołanego wyroku, naruszenie prawa polega na niewstrzymaniu - wbrew wyrokowi egzekucji, zaś wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi 1482,60zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje; Zgodnie z art. 3 §1 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) dalej p.p.s.a. - sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Według § 2 tego przepisu kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. 4) inne niż określone w punkcie 1-3 akty lub czynności w zakresie administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawanego w indywidualnych sprawach, 5) akty prawa miejscowego organów samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w punkcie 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w punktach 1-4a. Zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Jak wynika z opisu w uzasadnieniu skargi zdaniem M.C. organ, który wydał decyzje uchylone wyrokiem tut. Sądu z dnia 26.01.2010r. w sprawie sygn. I SA/Rz 949/09 winien, wobec treści tego wyroku, podjąć działania mające wpływ na prowadzone na podstawie wydanych przez niego tytułów wykonawczych postępowanie egzekucyjne, które to działanie miałoby polegać na złożeniu wniosku o zawieszenie egzekucji bądź wstrzymanie egzekucji. Taki wniosek wierzyciela nie mieści się w ramach wyznaczonych przepisem art. 3 p.p.s.a., a więc nie przysługuje w tym zakresie skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego także na bezczynność. Jednostka wskazana jako organ, którego działania dotyczy skarga nie jest organem. Takim organem jest Prezes KRUS. Aktem objętym skargą z oczywistych względów nie mógł być także wyrok WSA w Rzeszowie z dnia 26.01.2010r., a wbrew twierdzeniom skarżącej z wyroku nie wynika aby Sąd wstrzymał egzekucję. Jeżeli skarżąca uważa, że wierzyciel prowadzący egzekucję administracyjną zaniechał wykonania ciążących na nim obowiązków, bądź że egzekucja prowadzona jest bezprawnie, powinna podjąć środki właściwe w tym zakresie według przepisów ustawy z dnia 17.06.1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz.U. z 2005r. Nr 229, poz. 1954 z późn. zm.). Na marginesie zaznaczyć należy, że wyrok w sprawie I SA/Rz 946/09 dotyczył decyzji Prezesa KRUS, którymi organ ten odmówił rozłożenia na raty zaległości z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne. Przedmiotem tamtej sprawy nie były więc wystawione przez organ tytuły egzekucyjne, w oparciu o które prowadzona jest egzekucja administracyjna, zaś orzeczenie, że decyzje nie mogą być wykonane zawarte w powyższym wyroku dotyczyło w/w decyzji odmawiających rozłożenia na raty. Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.