I SA/Rz 187/21

sygn. akt I SA/Rz 187/21 Rzeszów, 6 maja 2021 r. P O S T A N O W I E N I E Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Jarosław Szaro po rozpoznaniu w dniu 6 maja 2021 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Gminy i Miasta B. o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 20 kwietnia 2021 r. w sprawie ze skargi T. w T. na uchwałę Rady Miejskiej w B. z dnia [...] sierpnia 2020 r. nr [...] w sprawie wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi – p o s t a n a w i a – odmówić uzupełnienia wyroku. Wyrokiem z 20 kwietnia 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę T. w T. na uchwałę Rady Miejskiej w B. z dnia [...] sierpnia 2020 r. nr [...] w sprawie wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Odpis wyroku został doręczony pełnomocnikowi Gminy i Miasta B. (dalej: organ) 26 kwietnia 2021 r. Z kolei 30 kwietnia 2021 r. do tut. Sądu wpłynął wniosek pełnomocnika organu o uzupełnienie wyroku z 20 kwietnia 2021 r. co do zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że w związku z wnioskiem o zwrot kosztów zastępstwa procesowego, według norm prawem przepisanych, zawartym w odpowiedzi na skargę, Sąd winien zasądzić zwrot tych kosztów od skarżącego na rzecz organu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 157 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: P.p.s.a.) strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu, a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia, zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu (§ 1). Wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym (§ 2). Art. 200 P.p.s.a. stanowi, że w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Natomiast art. 209 P.p.s.a. formułuje zasadę, że wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204. Brak jest natomiast podstaw do orzekania o zwrocie kosztów postępowania między stronami w orzeczeniach innych niż wymienione w art. 209 P.p.s.a. W niniejszej sprawie, wbrew stanowisku pełnomocnika organu, Sąd nie był zobowiązany do umieszczenia w wyroku orzeczenia o zwrocie na rzecz organu kosztów zastępstwa procesowego. Wyrok z 20 kwietnia 2021 r. nie jest wyrokiem uwzgledniającym skargę. Ponadto, wyrok ten nie stanowi o umorzeniu postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 p.p.s.a., o którym mowa w art. 201 § 1 P.p.s.a., oraz nie rozstrzyga o skardze kasacyjnej, do której zastosowanie znajdują art. 203 i art. 204 P.p.s.a. Wyrok oddalający skargę nie należy zatem do katalogu orzeczeń wymienionych w art. 209 P.p.s.a. W przypadku wyroku oddalającego skargę, a taki został wydany w niniejszej sprawie, koszty postępowania nie należą się nie tylko skarżącemu, jako przegrywającemu sprawę, lecz również organowi administracji publicznej, a także uczestnikom postępowania, bez względu na ich interes prawny i afiliację po jednej z głównych stron procesu sądowego (skarżącej lub organu). W szczególności zaś brak jest podstaw do zasądzenia na rzecz organu zwrotu kosztów zastępstwa procesowego (zob. postanowienie NSA z dnia 18 kwietnia 2013 r., sygn. akt I OZ 256/13). Tym samym, w sentencji wyroku wojewódzkiego sądu administracyjnego oddalającego skargę nie zamieszcza się rozstrzygnięcia zasądzeniu o kosztów postępowania na rzecz organu. Należy zauważyć, że regulacja art. 209 P.p.s.a. jest konsekwencją zasady wyrażonej w przepisach art. 199 i art. 200 tej ustawy, w myśl której każda ze stron ponosi koszty postępowania związane ze swoim udziałem w sprawie, za wyjątkiem sytuacji uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji, kiedy to skarżącemu przysługuje od organu zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Co prawda pojęcie strony użyte w art. 209 P.p.s.a. nie zostało zawężone do skarżącego, jednakże taki jest sens tej normy. Analiza treści przywołanych przepisów upoważnia zatem do konkluzji, że w postępowaniu przed sądem administracyjnym pierwszej instancji nie znalazła wyrazu znana z procedury cywilnej zasada uzależnienia zwrotu kosztów od wyniku postępowania, która notabene obowiązuje przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Zwrot kosztów w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym może uzyskać wyłącznie strona skarżąca i to tylko w razie wygrania sporu. Organ, który wygrywa sprawę w pierwszej instancji nie ma prawa do uzyskania zwrotu kosztów, co więcej orzeczenie w tej materii jest niedopuszczalne. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, działając na podstawie art. 157 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.