I SA/Rz 19/13
PostanowienieWSA w Rzeszowie2013-03-21
Skład orzekający: Sędzia WSA Tomasz Smoleń
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarżąca, prowadząca działalność gospodarczą i posiadająca majątek, ale jednocześnie znacząco zadłużona, może zostać całkowicie zwolniona z kosztów sądowych oraz czy powinna otrzymać adwokata z urzędu w postępowaniu sądowoadministracyjnym?Ratio decidendi
Sąd uznał, że skarżąca, mimo posiadania dochodów i majątku, nie może zostać całkowicie zwolniona z kosztów sądowych, ponieważ jej znaczące zadłużenie stanowiłoby dla niej nadmierne obciążenie. W związku z tym przyznano jej prawo pomocy jedynie w zakresie częściowym, poprzez zwolnienie z kosztów sądowych, odmawiając jednocześnie ustanowienia adwokata z urzędu.Stan faktyczny
Skarżąca E. K. wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, w związku z postępowaniem dotyczącym postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania. Skarżąca prowadzi działalność gospodarczą, z której uzyskuje dochód ok. 2500 zł brutto miesięcznie, a jej mąż jest bezrobotny. Posiada mieszkanie i nieruchomości rolne, ale jest również zadłużona na kwotę ponad 172 tys. zł.Rozstrzygnięcie
1. Zwolniono skarżącą od kosztów sądowych w całości. 2. Odmówiono przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie (ustanowienie adwokata).Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Smoleń po rozpoznaniu w dniu 21 marca 2013 r., w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi E. K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia (...) listopada 2012 r., nr (...), w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania, w związku z wnioskiem skarżącej o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie całkowitym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata - postanawia - 1. zwolnić skarżącą od kosztów sądowych w całości, 2. odmówić przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie.
Występując z wnioskiem po przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, E. K. złożyła oświadczenie o stanie rodzinnym i majątkowym, zgodnie z którym prowadzi ona wspólne gospodarstwo domowe z mężem i dwójką małoletnich dzieci. Cała rodzina utrzymuje się z prowadzonej przez skarżącą działalności gospodarczej, z której osiąga ona dochód w wysokości ok. 2500 zł brutto miesięcznie, natomiast mąż skarżącej, jest osobą bezrobotną.
Majątek skarżącej, zgodnie ze złożonym oświadczeniem, obejmuje mieszkanie o pow. 47 m2 , a także nieruchomości rolne o pow. 0,1867 ha oraz 0,08 ha.
Z przedłożonych przez skarżącą w trakcie postępowania dokumentów wynika ponadto, że jest ona zadłużona na kwotę 172 876,59 zł. Skarżąca zaznaczyła, że w związku z koniecznością spłaty tego zadłużenia jest ona zmuszona sprzedać mieszkanie oraz pozostałe nieruchomości.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:
W myśl art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm. zwanej dalej: P.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Z sytuacją taką nie mamy jednak miejsca w niniejszym przypadku, ponieważ skarżąca posiada stałe źródło dochodów, dysponuje też majątkiem, który może stanowić źródło sfinansowania przynajmniej części kosztów, związanych z zainicjowanym przez nią postępowaniem.
Mając jednakże na uwadze wysokość zadłużenia skarżącej, należy stwierdzić, że aktualnie poniesienie przez nią pełnych kosztów sądowych, związanych z niniejszą sprawą mogłoby być dla niej znacznym obciążeniem. W związku z tym zasadnym jest przyznanie jej prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, jako odpowiadające jej możliwościom płatniczym.
W związku z powyższym, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2, w zw. z art. 245 § 3 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło