I SA/Rz 191/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Kazimierz Włoch po rozpoznaniu w dniu 3 kwietnia 2012r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Starosty Przemyskiego o wstrzymanie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Przemyślu z dnia 30 grudnia 2011 r., Nr SKO.4140.364.2011 w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2007r. postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji Opisaną w sentencji, decyzją z dnia 30 grudnia 2011r., Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Przemyślu uchyliło decyzję wójta Gminy Przemyśl w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2007r. i określiło Skarbowi Państwa reprezentowanemu przez Starostę Przemyskiego wysokość tego zobowiązania na kwotę 43 248 zł. Wraz ze skargą na powyższą decyzję, Skarżący Skarb Państwa reprezentowany przez Starostę Przemyskiego wniósł o wstrzymanie jej wykonania, podając że wykonanie zaskarżonej decyzji w chwili obecnej jest niemożliwe z uwagi na brak środków na ten cel w budżecie powiatu. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że zadania wykonywane przez Starostę, w imieniu i na rzecz Skarbu Państwa, są finansowane w całości z dotacji celowych przekazywanych przez Wojewodę Podkarpackiego do budżetu Powiatu Przemyskiego. W budżecie powiatu brak jest natomiast środków na ten cel z dotacji celowej od Wojewody, gdyż kwestia opodatkowania nieruchomości w pasie granicznym stanowi precedens prawny w województwie i środki na ten cel nie zostały przewidziane. Starosta Przemyski podniósł też, iż wykonanie przedmiotowego zobowiązania w chwili obecnej obciążyłoby budżet powiatu przemyskiego, który nie jest płatnikiem tego zobowiązania, gdyż zadania z tego zakresu nie są zadaniami własnymi powiatu. Sąd z urzędu stwierdza, iż skarga wniesiona w niniejszej sprawie jest jedną z czterech skarg wniesionych w analogicznych sprawach - skarżący kwestionuje bowiem wysokość zobowiązania w podatku od nieruchomości za lata 2006-2009. Łączna wartość przedmiotu zaskarżenia we wszystkich sprawach wynosi 161 544 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uznał, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./, powoływanej dalej jako p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, jak stanowi § 3 wyżej wymienionego artykułu, po przekazaniu skargi sądowi, może on, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest zatem uprawdopodobnienie, że na skutek wykonania nieprawomocnej jeszcze decyzji, zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Co do zasady chodzi tutaj o szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, lub uprawdopodobnienie możliwości zaistnienia innych trudnych do odwrócenia skutków, przy czym ocena tych przesłanek pozostawiona jest uznaniu Sądu. Obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji obciąża wnioskodawcę. W tym zakresie Sąd podziela stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego zaprezentowane w postanowieniach z 7 kwietnia 2005 r. II OZ 201/2005 i 13 grudnia 2004 FZ 496/2004 (zamieszczone w systemie informatycznym "Lex polonica"). Podkreślić przy tym należy, że potencjalna wadliwość zaskarżonej decyzji nie ma wpływu na ocenę zasadności wniosku w przedmiocie wstrzymania jej wykonania, ponieważ dokonywanie przez Sąd oceny legalności decyzji na tym etapie postępowania jest przedwczesne i niedopuszczalne. Jak wskazał WSA w Białymstoku w postanowieniu z 3 sierpnia 2006 r. (sygn. akt II SA/Bk 352/06, LEX nr 192964) sąd, rozpoznający wniosek o wstrzymanie wykonania aktu, powinien mieć na uwadze interes nie tylko wnioskodawcy, ale również uwzględniać wszystkie okoliczności, nawet te niepodniesione we wniosku, o ile są możliwe do wyinterpretowania na podstawie akt sprawy. Trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Uwzględniając okoliczności naprowadzone we wniosku dotyczące finansowania zadań realizowanych w powiecie, a także biorąc pod uwagę łączną wartość zakwestionowanego zobowiązania podatkowego, Sąd stwierdził, iż w przedmiotowej sprawie istnieje realne niebezpieczeństwo, że wykonanie zaskarżonej decyzji na obecnym etapie postępowania, może spowodować niekorzystne skutki, których odwrócenie, w razie uzyskania korzystnego dla strony rozstrzygnięcia, nie będzie możliwe poprzez zwrot nienależnie spełnionego świadczenia. W ocenie Sądu bowiem negatywne skutki wykonania zaskarżonej decyzji podatkowej, mogą w przedmiotowej sprawie dalece wykroczyć poza zwykłe skutki finansowe. W tej sytuacji zasadnym jest wniosek, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu rozstrzygnięcia sprawy przez Sąd, jest w pełni uzasadnione. W związku z powyższym na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie postanowił jak w sentencji.