I SA/Rz 192/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Panek po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2010r. w Wydziale I Finansowym na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi kasacyjnej J. J. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 21 września 2010r., sygn. akt I SA/Rz 192/10 oddalającego jego skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w R. z dnia [...] stycznia 2010r., nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2006r. postanawia 1) odrzucić skargę kasacyjną, 2) zwrócić skarżącemu J. J. wpis od skargi kasacyjnej w wysokości 184 (sto osiemdziesiąt cztery) zł. Wyrokiem z dnia 21 września 2010r. Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę J. J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w R. z dnia [...] stycznia 2010r. nr [...]. Od tego wyroku została wniesiona skarga kasacyjna podpisana przez doradcę podatkowego M. R.. Do skargi kasacyjnej załączony został odpis pełnomocnictwa dla doradcy podatkowego – L. R. - poświadczony "za zgodność z oryginałem" przez doradcę podatkowego M. R. Doradca podatkowy M. R., który sporządził i wniósł skargę kasacyjną od wskazanego wyroku został wezwany przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie do usunięcia w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania braków formalnych tego środka odwoławczego, pod rygorem jego odrzucenia, poprzez złożenie pełnomocnictwa do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej, gdyż nie zostało załączone, jakby to wynikało z treści skargi kasacyjnej. Powyższy brak formalny skargi kasacyjnej nie został uzupełniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 34 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. - określanej dalej jako p.p.s.a.) strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa (art. 37 § 1 p.p.s.a.). Na podstawie art. 46 § 1 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać: 1) oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników; 2) oznaczenie rodzaju pisma; 3) osnowę wniosku lub oświadczenia; 4) podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika; 5) wymienienie załączników. Do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa (art. 46 § 3 p.p.s.a.). Powyższe wymogi formalne mają, na podstawie art. 176 p.p.s.a., zastosowanie do skargi kasacyjnej. Z akt sprawy wynika, iż skargę kasacyjną w niniejszej sprawie podpisał i wniósł do Sądu doradca podatkowy – M. R. Do skargi tej dołączony został odpis pełnomocnictwa udzielonego przez skarżącego J. J. doradcy podatkowemu – L. R. Należy tutaj zauważyć, iż pełnomocnictwo to nie może stanowić podstawy do działania w sprawie przez doradcę podatkowego – M. R. Stwierdzić także trzeba, że dołączony do skargi kasacyjnej odpis pełnomocnictwa udzielonego - doradcy podatkowemu L. R. został uwierzytelniony przez - doradcę podatkowego M. R. Prawo do uwierzytelniania odpisu udzielonego pełnomocnictwa mają zawodowi pełnomocnicy - adwokat, radca prawny, doradca podatkowy i rzecznik patentowy (art. 37 § 1 p.p.s.a.). W ocenie Sądu uprawnienie przyznane zawodowym pełnomocnikom musi być interpretowane ściśle. Nie mają oni bowiem, w przeciwieństwie do notariuszy, generalnego prawa do uwierzytelniania dokumentów. Dlatego też doradca podatkowy nie jest uprawniony do uwierzytelniania odpisu pełnomocnictwa udzielonego innemu doradcy podatkowemu. Należało zatem uznać, iż w rozpoznawanej sprawie skarga została sporządzona i wniesiona przez pełnomocnika doradcę podatkowego M. R., który nie wykazał w sprawie swojego umocowania do działania w imieniu strony poprzez przedłożenie dokumentu pełnomocnictwa. Brak dokumentów określonych w przepisie art. 37 § 1 i art. 46 § 3 p.p.s.a, a mianowicie pełnomocnictwa do sporządzenia i wniesienia w imieniu skarżącego skargi kasacyjnej, wobec którego niemożliwe jest stwierdzenie, czy doradca podatkowy, który sporządził skargę kasacyjną, był do tego upoważniony, a w konsekwencji, czy wywiedziona w niniejszej sprawie skarga kasacyjna została wniesiona w imieniu skarżącego przez osobę do tego umocowaną, jako brak formalny skargi kasacyjnej podlegał usunięciu w trybie art. 49 w zw. z art. 176 p.p.s.a. Dlatego też Sąd pismem z dnia 18 listopada 2010r. wezwał pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi kasacyjnej poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego do sporządzenia skargi kasacyjnej oraz jej wniesienia do Sądu. Wezwanie zostało doręczone na adres pełnomocnika strony skarżącej - doradcy podatkowego M. R. w dniu 24 listopada 2010r. Termin do uzupełnienia braków formalnych środka odwoławczego rozpoczynał bieg w dniu 25 listopada 2010r. i upływał z dniem 1 grudnia 2010r. Pomimo jego upływu nie został dostarczony wymagany dokument pełnomocnictwa. Zgodnie z art. 178 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Profesjonalny pełnomocnik, który jest autorem skargi kasacyjnej nie dostarczył w niniejszej sprawie pełnomocnictwa do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej w imieniu skarżącego w terminie wyznaczonym doręczeniem mu stosownego wezwania. Z tych względów, na podstawie powołanych przepisów, orzeczono jak w sentencji.