I SA/Rz 193/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jacek Surmacz po rozpoznaniu w dniu 14 kwietnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. B. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] stycznia 2022 r. nr [...] w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na 2020 r. - p o s t a n a w i a - I. odrzucić skargę; II. zwrócić skarżącemu S. B. kwotę 200 zł /słownie: dwieście złotych/ tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi. I SA/Rz 193/22 Uzasadnienie S. B., reprezentowany przez pełnomocnika, skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z [...] stycznia 2022 r. nr [...], w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na 2020 r. Pełnomocnik skarżącego – Ł. B. został wezwany o uzupełnienie braku formalnego skargi poprzez przedłożenie oryginału dokumentu pełnomocnictwa udzielonego w formie aktu notarialnego lub jego odpisu, poświadczonego przez notariusza. Wezwanie wraz z pouczeniem, że nieusunięcie wskazanego braku formalnego w terminie 7 dni od daty jego doręczenia spowoduje odrzucenie skargi, zostało doręczone pełnomocnikowi 1 kwietnia 2022 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru wezwania w aktach sądowych). Mimo upływu wyznaczonego terminu pełnomocnik skarżącego nie uzupełnił braku formalnego skargi. Natomiast w wymaganym terminie pełnomocnik nadesłał dwa odpisy skargi wniesionej przez Z. R. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wyjaśnienia wymaga, że skarga składana do sądu administracyjnego jest pismem procesowym, które aby mogło zostać merytorycznie rozpoznane musi spełniać określone wymogi formalne. Zgodnie z art. 34 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329; zwanej dalej: P.p.s.a.), strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Po myśli art. 35 § 1 P.p.s.a. pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również małżonek, rodzeństwo, wstępni lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. Podkreślenia wymaga, że pełnomocnik przy pierwszej czynności procesowej obowiązany jest dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa (art. 37 § 1 P.p.s.a.). Obowiązek ten potwierdza art. 46 § 3 P.p.s.a. z którego wynika, że jeżeli w danej sprawie przed sądem pismo wnosi pełnomocnik to powinien on dołączyć do niego pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeśli jeszcze tych dokumentów nie złożył. Tryb uzupełnienia skargi, gdy nie spełnia ona warunków formalnych, został określony w art. 49 § 1 P.p.s.a. Na podstawie tego przepisu, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku skargi skutek nieuzupełnienia braku formalnego określa art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. zgodnie, z którym, sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W przedmiotowej sprawie pełnomocnikiem skarżącego, zgodnie z art. 35 § 1 P.p.s.a. jest brat skarżącego (kserokopia aktu notarialnego). Pełnomocnik został wezwany do uzupełnienia wyżej opisanego braku formalnego skargi. Wezwanie zawierało informację o siedmiodniowym terminie do jego wykonania oraz o rygorze mającym zastosowanie w przypadku niewykonania zarządzenia. Termin do uzupełnienia braku formalnego skargi upłynął w dniu 8 kwietnia 2022 r. Brak nie został uzupełniony. Ponieważ pełnomocnik skarżącego nie uzupełnił braku formalnego skargi, dlatego skarga podlega odrzuceniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 58 § 3 P.p.s.a. W pkt II postanowienia Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.