I SA/Rz 194/13
PostanowienieWSA w Rzeszowie2013-05-07
Skład orzekający: Jacek Boratyn
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy osoba fizyczna, która podjęła znaczną kwotę z rachunku bankowego po wniesieniu skargi, może zostać uznana za niezdolną do poniesienia kosztów sądowych w postępowaniu administracyjnym?Ratio decidendi
Sąd odmówił przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym (zwolnienia od kosztów sądowych), uznając, że skarżący dysponuje środkami finansowymi na pokrycie kosztów postępowania. Fakt podjęcia kwoty kilkakrotnie przekraczającej wysokość wpisu od skargi z rachunku bankowego po wniesieniu skargi świadczy o tym, że twierdzenia o niemożności poniesienia kosztów nie znajdują potwierdzenia w rzeczywistości.Stan faktyczny
T. L. złożył wniosek o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej dotyczącą podatku VAT. Skarżący oświadczył, że jego jedynym źródłem utrzymania jest renta żony w wysokości 1300 zł brutto miesięcznie, a on sam jest bezrobotny i nie posiada majątku. Z analizy jego rachunku bankowego wynikało, że podjął on kwotę 4200 zł, co kilkakrotnie przekraczało wpis od skargi wynoszący 392 zł.Rozstrzygnięcie
Odmówiono przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie Jacek Boratyn po rozpoznaniu w dniu 7 maja 2013 r., na posiedzeniu niejawnym, wniosku T. L. o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia (...) stycznia 2013 r., nr (...), w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za III kwartał 2007 r. - postanawia – odmówić przyznania prawa pomocy.
T. L. złożył wniosek o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Ze złożonego przez niego oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym wynika, że pozostaje on we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną, a jedyne źródło ich utrzymania stanowi pobierana przez jego małżonkę renta w wysokości 1 300 zł brutto miesięcznie, gdyż on sam jest osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku.
Skarżący zadeklarował także, że nie ma żadnego majątku.
Z dodatkowego oświadczenia o stanie majątkowym oraz dokumentów źródłowych, przedłożonych do sprawy I SA/Rz 193/13, w szczególności wyciągu z rachunku bankowego wynika, że do dnia 25 lutego 2013 r. saldo tego rachunku wyniosło 4 240,05 zł, jednakże w tym dniu skarżący podjął z konta kwotę 4 200 zł.
Jeżeli zaś chodzi o ponoszone wydatki, to z przedłożonych przez skarżącego (w sprawie I SA/Rz 193/13) rachunków wynika, że obejmują one następujące pozycje: czynsz w wysokości 911,31 zł za trzy miesiące, telefon ok 83 zł miesięcznie, woda, kanalizacja i wywóz odpadów od 85,19 zł do 133,38 zł miesięcznie, gaz od 63,28 do 67,57 zł miesięcznie, a także prąd ok 65 zł miesięcznie.
Skarżący przedłożył także kserokopię umowy najmu mieszkania, zgodnie z którą jest on zwolniony z zapłaty czynszu, pokrywając jedynie koszty eksploatacji i napraw.
Wpis od skargi w przedmiotowej sprawie wynosi 392 zł.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej: P.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Mając na uwadze wyżej wymienione okoliczności należy stwierdzić, że bieżące dochody w gospodarstwie domowym skarżącego kształtują się co prawda na niskim poziomie, jednakże nie sposób jest przyjąć, że nie jest on w stanie ponieść kosztów sądowych związanych z przedmiotową sprawą, ponieważ w dniu 25 lutego 2013 r., a więc już po wniesieniu skargi w niniejszej sprawie, podjął on ze swojego konta kwotę kilkakrotnie przekraczającą wysokość wpisu od skargi (4 200 zł). Świadczy to więc o tym, że jego twierdzenia o niemożności poniesienia kosztów sądowych, związanych z toczącym się postępowaniem, nie znajdują potwierdzenia w rzeczywistości, gdyż skarżący dysponuje odpowiednimi środkami na ten cel.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło