I SA/Rz 198/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Serafin-Kosowska Sędziowie WSA Grzegorz Panek NSA Jacek Surmacz (sprawozdawca) Protokolant ref.st. Joanna Migacz po rozpoznaniu w dniu 17 maja 2011 r., w Wydziale I na rozprawie sprawy ze skargi R. C. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] lutego 2011 r., nr [...] w przedmiocie zarzutów dotyczących prowadzenia postępowania zabezpieczającego postanawia 1. umorzyć postępowanie sądowe, 2. zasądzić od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz skarżącego R. C. kwotę 357 (trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Naczelnik Urzędu Skarbowego w S., decyzją z dnia [...] lipca 2010 r., nr [....], dokonał zabezpieczenia na majątku R.C. - należności Skarbu Państwa z tytułu podatku od towarów i usług, na podstawie którego wydanych zostało 14 zarządzeń zabezpieczenia. W dniu [...] 2 listopada 2010 r. do Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. wpłynęło pismo R.C. z dnia [...] października 2010 r., nazwane skargą na zajęcia rachunków bankowych, dokonane na podstawie wyżej wymienionych zarządzeń zabezpieczenia, które to pismo zostało przekazane Dyrektorowi Izby Skarbowej w R. Dyrektor Izby Skarbowej w R., postanowieniem z dnia z dnia [...] listopada 2010 r., nr [...], uznał wyżej wymienione pismo za zgłoszenie zarzutów w postępowaniu zabezpieczającym, i na podstawie art. 65 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, ze zm.) przekazał sprawę Naczelnikowi Urzędu Skarbowego w S., który postanowieniem z dnia [...] grudnia 2010 r., nr [...], umorzył postępowanie w przedmiocie zarzutów zgłoszonych w piśmie z dnia [...] października 2010 r., z uwagi na fakt, że zarzuty w tym postępowaniu już zostały wniesione przez R.C. (pismem z dnia [...] października 2010 r.). R.C. wniósł zażalenie na wyżej wymienione postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. z dnia [...] listopada 2010 r., po rozpatrzeniu którego, Dyrektor Izby Skarbowej w R., postanowieniem z dnia [...] lutego 2011 r., nr [...], utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie. Postanowieniem z dnia [...] lutego 2011 r., nr [...], Minister Finansów uchylił postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w R. z dnia [...] listopada 2010 r. nr [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. W dniu [...] marca 2011 r. R.C. złożył skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w R. z dnia [...] lutego 2011 r., nr [...], domagając się uchylenia zaskarżenia aktu, jak również poprzedzającego go postanowienia organu I instancji. Skarżący podniósł, że jego pismo z dnia [...] października 2010 r. było skargą na zajęcie rachunków bankowych, nie stanowiło zaś zarzutów, jak to mylnie przyjął organ. Dyrektor Izby Skarbowej w R., powołując się na art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.,- zwanej dalej: P.p.s.a./, postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2011 r., nr [...], uchylił zaskarżone przez R.C. postanowienie z dnia [...] lutego 2011 r., nr nr [...] oraz poprzedzające je postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. z [...] listopada 2010 r. i umorzył postępowanie w sprawie. Dyrektor Izby Skarbowej w R. złożył do Sądu wniosek o umorzenie postępowania sądowego, na podstawie art. 161 § 3 P.p.s.a., jako bezprzedmiotowego. Sąd zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. W niniejszych sprawie zarówno zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w R. z dnia [...] lutego 2011 r., nr [...], jak i poprzedzające je postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. z dnia [...] listopada 2010 r., [...], których uchylenia skarżący się domagał, zostały wyeliminowane z obrotu prawnego, postanowieniem Dyrektora Izby Skarbowej w R. z dnia [...] kwietnia 2011 r., nr [...]. W treści postanowienia z dnia [...] kwietnia 2011 r. znalazło się między innymi niefortunne sformułowanie "o umorzeniu postępowania", jednakże, jak wynika z uzasadnienia tego rozstrzygnięcia, nie oznacza ono zamknięcia drogi do rozpatrzenia złożonej przez R.C. skargi na zajęcie rachunków, a dotyczy jedynie tej części postępowania, która obejmuje rozpatrzenie wyżej wymienionego środka jako zarzutów w postępowaniu zabezpieczającym. Pomimo więc pewnych niedostatków redakcyjno-terminologicznych w zakresie sformułowania rozstrzygnięcia, postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w R. z dnia [...] lutego 2011 r. w całości uwzględnia żądanie skargi – w rozumieniu art. 54 § 3 P.p.s.a., co oznacza, że postępowanie sądowe w sprawie stało się bezprzedmiotowe. Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., umorzył postępowanie w sprawie. Kierując się dyspozycją art. 201 § 1 w zw. z art. 200 i art. 205 § 2 P.p.s.a., Sąd zasądził na rzecz skarżącego R.C. od Dyrektora Izby Skarbowej w R. kwotę 357 zł, tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego, obejmującą równowartość uiszczonego w sprawie wpisu w wysokości 200 zł, opłaty skarbowej, w wysokości 17 zł, oraz koszty zastępstwa procesowego przez radcę prawnego w wysokości 240 zł (zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu Dz. U. Nr 163, poz.1349, ze zm.).