I SA/Rz 2/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Maria Serafin-Kosowska po rozpoznaniu w dniu 4 lutego 2013 r. w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym wniosku J.D. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie ze skargi J.D. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] października 2012 r. nr[...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu marki Nissan Navara - postanawia – oddalić wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 4 stycznia 2013 r. J.D. (dalej: skarżący) został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi opisanej w sentencji niniejszego postanowienia w kwocie 290 zł z pouczeniem, że nieusunięcie tego braku w terminie siedmiu dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia spowoduje odrzucenie skargi. Zgodnie z zalegającym w aktach potwierdzeniem odbioru wezwanie to doręczono skarżącemu 10 stycznia 2013 r. W odpowiedzi skarżący nadesłał pismo z dnia 25 stycznia 2013 r., nadane w tym samym dniu w urzędzie pocztowym (data stempla pocztowego), nazwane "odpowiedź na wezwanie sądu", do którego dołączył dowód uiszczenia w dniu 25 stycznia 2013 r. wpisu od skargi. Kolejnym pismem z dnia 29 stycznia 2013 r. (nadanym 30 stycznia 2012 r.) skarżący zwrócił się o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi, argumentując wniosek tym, że w dniu 16 stycznia 2013 r. nagle zachorował na grypę. Ciężki przebieg choroby uniemożliwił skarżącemu logiczne myślenie i tym samym racjonalne podjęcie działań w celu uzupełnienia braków formalnych skargi. Dopiero poprawa stanu zdrowia umożliwiła skarżącemu dokonanie czynności, której nie dokonał w terminie, tj. uiszczenia należnego wpisu od skargi. Rozpoznając wniosek Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią przepisu art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.)- zwanej w skrócie P.p.s.a.- jeśli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Warunkiem skuteczności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu jest łączne spełnienie przesłanek określonych w przepisach art. 86 i art. 87 P.p.s.a., tj. uprawdopodobnienie braku winy w uchybieniu terminu (art. 86 § 1 i art. 87 § 2 P.p.s.a.), spowodowanie przez uchybienie terminu ujemnych skutków dla strony (art. 86 § 2 P.p.s.a.), dochowanie terminu do wniesienia wniosku (art. 87 § 1P.p.s.a.), dopełnienie uchybionej czynności (art. 87 § 4 P.p.s.a.). Wykazanie okoliczności braku winy w uchybieniu terminu spoczywa zgodnie z treścią przepisu art. 87 § 2 P.p.s.a. na stronie, która uchybiła terminowi do dokonania czynności. O braku winy można mówić wtedy, gdy strona nie mogła przeszkody przezwyciężyć nawet przy użyciu największego wysiłku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 marca 2009 r., sygn. akt II GZ 47/2009, system LexPolonica). Ocena braku winy w uchybieniu terminu należy do sądu, i powinna uwzględniać wszystkie okoliczności sprawy, w tym obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od dbającej należycie o własne interesy strony. Warunkiem dopuszczalności przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej jest zatem uprawdopodobnienie przez stronę, że pomimo całej staranności nie mogła dokonać czynności w terminie, tj. że zachodziły przeszkody od niej niezależne oraz istniejące przez cały czas biegu terminu do dokonania czynności procesowej. W ocenie Sądu, argumenty skarżącego nie mogą stać się przesłankami pozytywnymi do uwzględnienia jego wniosku, a zaniechanie skarżącego nosi znamiona nienależytego dbania o własne interesy. W literaturze przedmiotu, a przede wszystkim w orzecznictwie sądowym, do niezawinionych przyczyn uchybienia terminowi zalicza się nagłą chorobę strony (a także jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika), ale taką, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą. Jednak - na co należy zwrócić uwagę- choroba skarżącego rozpoczęła się dopiero 16 stycznia 2012 r., a więc w przedostatnim dniu upływu terminu i fakt ten nie został uprawdopodobniony; skarżący nie przedłożył zaświadczenia lekarskiego na tę okoliczność. Z wniosku nie wynika także, że skarżący nie mógł się posłużyć inną osobą do dokonania czynności w terminie. W otoczeniu skarżącego znajdowały się osoby trzecie, na co wskazuje treść wniosku o przywrócenie terminu (wskazanie jako dowodu, na okoliczność choroby i czasu jej trwania, zeznań G.D.). W takiej sytuacji zaniechanie uiszczenia wpisu od skargi w przedmiotowej sprawie nastąpiło na skutek niezachowania należytej staranności i w ocenie Sądu; zachowanie skarżącego nosi znamiona winy w postaci niedbalstwa. Okoliczności faktyczne powołane we wniosku, nie usprawiedliwiają w żadnym wypadku tegoż zaniechania skarżącego. Konkludując – przywrócenie terminu jest instytucją służącą ochronie zainteresowanego przed negatywnymi skutkami uchybienia terminu. Taka ochrona przysługuje jednak wyłącznie w przypadku, kiedy skarżący nie mógł dokonać czynności procesowej w terminie z przyczyn od siebie niezależnych (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 września 2004 r., sygn. akt FZ 129/2004, system LexPolonica nr 1926948). Przyczyn zaś takich, w rozpoznawanej sprawie, Wojewódzki Sąd Administracyjny nie stwierdził, co tym samym oznacza, że nie został uprawdopodobniony brak winy strony w uchybieniu terminu. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a., należało postanowić jak w sentencji.