I SA/Rz 20/16

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie Jacek Boratyn po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2017 r., na posiedzeniu niejawnym, wniosku G. K. o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego, w sprawie ze skargi G. K. na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej z dnia (...) listopada 2014 r., nr (...) i nr (...), w przedmiocie określenia skarżącemu zobowiązań podatkowych w podatku od towarów i usług, za styczeń i lipiec 2011 r. - postanawia – umorzyć postępowanie w przedmiocie prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 28 listopada 2016 r., sygn. I SA/Rz 20/16, referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie odmówił przyznania skarżącemu prawa pomocy w zakresie całkowitym, poprzez zwolnienie go od kosztów sądowych i ustanowienie dla niego radcy prawnego. W następstwie wniesionego przez skarżącego sprzeciwu od wyżej wymienionego orzeczenia Sąd, postanowieniem z dnia 4 stycznia 2017 r., utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie. Niezależnie od wniesienia środka odwoławczego, od postanowienia referendarza sądowego, jeszcze przed jego rozpoznaniem, skarżący, wnioskiem z dnia 30 listopada 2016 r., ponownie zwrócił się o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym, poprzez zwolnienie go od kosztów sądowych i ustanowienie dla niego radcy prawnego. Zgodnie z art. 249 a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., zwanej dalej: P.p.s.a.), jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. W niniejszej sprawie rozpoznanie kolejnego wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy jest zbędne, gdyż wcześniej zainicjowane postepowanie wpadkowe, dotyczące prawa pomocy, nie zostało, w czasie wniesienia wniosku skarżącego z dnia 30 listopada 2016 r., prawomocnie zakończone. Niedopuszczalnym zaś jest prowadzenie dwóch równoległych postepowań wpadkowych w tej samej sprawie, dotyczących tego samego przedmiotu. Na gruncie przepisów P.p.s.a. postępowanie w przedmiocie prawa pomocy, jako postępowanie wpadkowe, służy zabezpieczaniu interesów procesowych strony postepowania głównego. Tak więc, pomimo swojej odrębności, pełni ono względem postępowania głównego role pomocniczą – służebną. Niedopuszczalnym jest więc mnożenie tego typu postępowań, gdyż nie znajduje to umocowania w obowiązujących przepisach, ponadto stoi to w oczywistej sprzeczności z celami postepowania wpadkowego. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 249 a P.p.s.a., umorzono postępowanie w przedmiocie prawa pomocy, wszczęte przez skarżącego wnioskiem z dnia 30 listopada 2016 r.