I SA/Rz 203/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bożena Wieczorska /spr./ Sędziowie NSA Maria Piórkowska WSA Kazimierz Włoch Protokolant sek.sąd. T.Tochowicz po rozpoznaniu w dniu 21 czerwca 2005r. na rozprawie- sprawy ze skargi "A" Spółka z o.o. w S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2004r. Nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2003r. - oddala skargę - I SA/Rz 203/04 Uzasadnienie Decyzją z dnia [...] maja 2004r. (nr [...]) Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy z dnia [...] stycznia 2004r. (nr [...]) określającą A. – spółka z o.o. w S. (zwana dalej Spółką) zobowiązanie podatkowe w podatku od nieruchomości za 2003r. w kwocie 4588,00zł. W uzasadnieniu decyzji wyjaśniono, iż Spółka złożyła korektę deklaracji podatkowej, w której posiadany grunt o pow. 7400m² związany z działalnością gospodarczą, a stanowiącą działkę nr 37 położoną w D. – wykazała jako grunt zwolniony z podatku na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 12 stycznia 1991r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U. z 2002, nr 9, poz. 84) zwanej dalej ustawą o p.io.l. Organ I instancji uznał, iż korekta jest nieuzasadniona i określił Spółce od przedmiotowej działki podatek od nieruchomości w w/w kwocie. Organ ten zauważył, że zwolnienie podatkowe przysługujące z mocy w/w przepisu dotyczy jednak tylko gruntów objętych ochroną ścisłą, częściową lub krajobrazową, znajdujących się w parkach narodowych oraz w rezerwatach przyrody. Wyżej wymieniona działka nie jest położona na terenie [...] Parku Narodowego lecz na terenie Parku Krajobrazowego [...] i nie jest ujęta w planie ochrony [...]PN. Ponadto dla gruntów Parku Krajobrazowego [...] nie ma jeszcze zatwierdzonego planu ochrony, a jedynie jego projekt. Zgodnie zaś z art. 13b ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 16 października 1991r. o ochronie przyrody (Dz.U. z 2001, nr 99, poz. 1079 z późn.zm.) obszary ochrony ścisłej, częściowej i krajobrazowej wyznaczane są w planach ochrony, sporządzanych dla parków narodowych oraz rezerwatów przyrody. Utrzymując w mocy decyzję organu I instancji SKO zauważyło, iż na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 8 ustawy o p.i o.l. zwalnia się od podatku od nieruchomości budynki i budowle w parkach narodowych oraz rezerwatach przyrody służące bezpośrednio osiąganiu celów z zakresu ochrony przyrody oraz grunty objęte ochroną ścisłą, częściową lub krajobrazową. Jedyną z przesłanek uznania, iż dany grunt podlega zwolnieniu na podstawie w/w art. 7 ust. 1 pkt 8 ustawy o p.i o.l. jest objęcie gruntu jednym z rodzajów ochrony tj. ochroną ścisłą, częściową lub krajobrazową. Z pisma Zarządu Zespołu [...] Parków Krajobrazowych z dnia 5 maja 2003r. wynika, że przedmiotowa działka nr 37 została dopiero zakwalifikowana do objęcia ochroną krajobrazową, a nie że już jest objęta ochroną. Skoro więc w chwili obecnej przedmiotowa działka nie jest jeszcze objęta taką ochroną (nie zostało dotychczas wydane stosowne rozporządzenie Wojewody w sprawie planu ochrony – art. 13a ust. 6 ustawy o ochronie przyrody), to już z samej tej przyczyny, nie jest uzasadnione twierdzenie, iż podatnik mógł korzystać w 2003r. ze zwolnienia z podatku od nieruchomości na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 8 ustawy o p.i o.l. Ponadto z akt sprawy wynika, że działka nr 37 położona jest na terenie Parku Krajobrazowego [...], a nie na terenie parku narodowego, czy też rezerwatu przyrody. Zwolnienie z podatku na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 8 ustawy o p.i o.l. dotyczyć może jedynie gruntów objętych ochroną ścisłą, częściową lub krajobrazową, położonych na terenie parków narodowych lub rezerwatów przyrody, a nie na terenie parków krajobrazowych. Z treści art. 13b ust. 2 pkt 2 cytowanej ustawy o ochronie przyrody wynika, że ochroną ścisłą częściową i krajobrazową mogą być obejmowane obszary gruntów w parkach narodowych i rezerwatach przyrody. Tego rodzaju formy ochrony nie zostały natomiast przewidziane dla parków krajobrazowych (art. 13b ust. 3 ustawy o ochronie przyrody). Określając w art. 7 ust. 1 pkt 8 ustawy o p.i o.l. przesłanki zwolnienia z podatku od nieruchomości, ustawodawca posłużył się sformułowaniem identycznym jak zawarte w art. 13b ust. 2 pkt 2 ustawy o ochronie przyrody (ochrona ścisła, częściowa lub krajobrazowa), dla określenia obszarów ochrony w parkach narodowych i rezerwatach przyrody. Oznacza to, że celem ustawodawcy było objęcie zwolnieniem z podatku od nieruchomości tylko gruntów objętych jedną z wymienionych form ochrony przyrody, położonych na terenie parku narodowego lub rezerwatu przyrody. Ze zwolnienia przewidzianego w art. 7 ust. 1 pkt 8 ustawy o p.i o.l. nie mogą więc korzystać grunty położone na terenie parków krajobrazowych. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na powyższą decyzję Spółka zarzuciła rażące naruszenie art. 7 ust. 1 pkt 8 ustawy o p.i o.l. przez przyjęcie, że dla zwolnienia z podatku od nieruchomości w/w działki nr 37 "niewystarczające jest ustalenie, że działka ta objęta jest ochroną krajobrazową, gdyż dodatkowo działka ta powinna znajdować się na terenie parku narodowego lub rezerwatu przyrody" i wniosła o jej uchylenie oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że wbrew stanowisku SKO z przepisu art. 7 ust. 1 pkt 8 ustawy o p.i o.l. nie wynika, że do zwolnienia gruntu z podatku od nieruchomości oprócz wymogu objęcia ochrona krajobrazową lub ścisłą konieczne jest dodatkowe położenie na terenie parku narodowego lub rezerwatu przyrody. Ten ostatni wymóg dotyczy budynków i budowli. Spółka nie podzieliła także stanowiska, że grunt ten nie jest objęty ochroną krajobrazową stosownie do wymogu art. 13b ust. 2 ustawy o ochronie przyrody. Z pisma Zarządu Zespołu [...] Parków Krajobrazowych wynika, że przedmiotowa działka nr 37 leży na terenie Parku Krajobrazowego [...]. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Skarga jest bezzasadna. Spór w niniejszej sprawie sprowadza się do tego, czy działka nr 37 podlega zwolnieniu z podatku od nieruchomości na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 8 ustawy o p.i o.l. Z treści art. 7 ust. 1 pkt 8 ustawy o p.i o.l. wynika, że zwolnieniu od podatku od nieruchomości podlegają grunty objęte ochroną ścisłą, częściową lub krajobrazową. Z pisma Zarządu Zespołu [...] Parków Krajobrazowych z dnia 5 maja 2003r. (k.10) – będącego odpowiedzią na pytanie Spółki – wynika, że działka nr 37 w miejscowości D. "położona jest na terenie Parku Krajobrazowego [...] i zgodnie z projektem planu ochrony Parku została zakwalifikowana do objęcia ochroną krajobrazową". Z powyższego pisma jednoznacznie wynika, że w stanie faktycznym sprawy nie obowiązywał jeszcze plan ochrony Parku. Przygotowywany był dopiero projekt takiego planu, wg którego przedmiotowa działka nr 37 w D. została zakwalifikowana do objęcia jej ochroną krajobrazową. Dopóki zatem plan ochrony Parku nie zostanie skutecznie przyjęty nie można zasadnie twierdzić, że przedmiotowa działka nr 37 objęta została ochroną krajobrazową. Rozważaniem organów podatkowych odnośnie położenia obszarów działań ochronnych tj. ochrony ścisłej, częściowej i krajobrazowej, o której mowa w cytowanej ustawie o ochronie przyrody są przedwczesne i nie mają znaczenia dla rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie. Bezsporne bowiem jest, że przedmiotowy grunt nie był objęty w 2003r. żadnym z rodzajów ochrony o którym mowa w art. 7 ust. 1 pkt 8 ustawy o p.i o.p.l. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. (Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm.) Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.