I SA/Rz 207/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jacek Surmacz po rozpoznaniu w dniu 21 czerwca 2012 r., w Wydziale I, na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o., z siedzibą w R. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia (...) grudnia 2011 r., nr (...), w przedmiocie podatku od towarów i usług, z tytułu importu towaru postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącemu "A" Sp. z o.o., z siedzibą w R., kwotę 344 (trzysta czterdzieści cztery) zł, uiszczoną tytułem wpisu od skargi. Dyrektor Izby Celnej, decyzją z dnia (...) grudnia 2011 r., nr (...), utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia (...) października 2011 r., nr [...] w przedmiocie określenia "A" Sp. z o.o., z siedzibą w R., zwanej dalej: spółką, zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług z tytułu importu towarów. Decyzję tę, wraz z pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, doręczono prokurentowi spółki – A. P., która odebrała ją osobiście w dniu 2 stycznia 2012 r. (własnoręczne potwierdzenie odbioru decyzji – k. 50 akt administracyjnych sprawy). W dniu 23 grudnia 2011 r. adwokat – A. B. – powołując się na pełnomocnictwo spółki nadała w Urzędzie Pocztowym na adres Naczelnika Urzędu Celnego, pismo zatytułowane "ustosunkowane się", podnosząc w nim szereg kwestii o charakterze merytorycznym, a dotyczących rozstrzyganej sprawy. Pismo to zostało przekazane Dyrektorowi Izby Celnej, który z kolei pismem z dnia 18 stycznia 2012, doręczonym pełnomocnikowi – adwokatowi A. B. - w dniu 24 stycznia 2012 r., poinformował o braku umocowania do działania w imieniu spółki oraz o wydaniu decyzji przez organ II instancji. W dniu 8 lutego 2012 r. pełnomocnik spółki nadała w Urzędzie Pocztowym skargę na wyżej opisaną decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia (... grudnia 2011 r., domagając się jej uchylenia, jak również uchylenia poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, oraz orzeczenia co do istoty sprawy. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że przedmiotowa decyzja nie została prawidłowo doręczona, tj. nie doręczono jej pełnomocnikowi, który został ustanowiony już w listopadzie 2011 r. oraz że zawierała ona błędne pouczenie co do sposobu jej zaskarżenia. W uzasadnieniu skargi (k-5 akt sądowych) zawarty został ponadto wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, złożony "z ostrożności procesowej", w związku – jak się argumentuje ten wniosek - błędnym pouczeniem, co do zaskarżenia wydanego rozstrzygnięcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, postanowieniem z dnia 12 kwietnia 2012 r., sygn. I SA/Rz 207/12, oddalił wniosek skarżącej spółki o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej, z dnia (...) grudnia 2011 r., nr (....). Skargę kasacyjną na to postanowienie wniosła spółka, jednakże Sąd, postanowieniem z dnia 9 maja 2012 r., sygn. I SA/Rz 207/12, odrzucił przedmiotowy środek odwoławczy, jako niedopuszczalny, które to postanowienie stało się prawomocne. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. z 2012 r. poz. 270, zwanej dalej: p.p.s.a./ skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W myśl natomiast art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. skarga wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia podlega odrzuceniu. W niniejszej sprawie decyzja Dyrektora Izby Celnej, decyzją z dnia (...) grudnia 2011 r., nr (....), została doręczona skarżącej spółce w dniu 2 stycznia 2012 r. , w związku z tym, trzydziestodniowy termin do jej zaskarżenia upłynął z dniem 1 lutego 2012 r. Wniesienie więc skargi w dniu 8 lutego 2012 r. nastąpiło z przekroczeniem ustawowego terminu do dokonania tej czynności. Mając na uwadze powyższe, a także fakt że Sąd, postanowieniem z dnia 12 kwietnia 2012 r., oddalił wniosek spółki o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, które to postanowienie stało się prawomocne, w związku z odrzuceniem skargi kasacyjnej spółki od tego orzeczenia, skarga spółki podlega odrzuceniu, w na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.