I SA/Rz 208/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jacek Surmacz po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2012 r., w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa Wielobranżowego "A" Sp. z o.o., z siedzibą w R. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia (...) grudnia 2011 r., nr (...), w przedmiocie podatku akcyzowego, z tytułu importu towaru, w związku ze skargą kasacyjną spółki od postanowienia z dnia 12 kwietnia 2012 r., sygn. I SA/Rz 208/12, w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia skargi postanawia: 1. odrzucić skargę kasacyjną, 2. zwrócić skarżącej kwotę 100 (sto) złotych, uiszczoną tytułem wpisu od skargi kasacyjnej. Postanowieniem z dnia 12 kwietnia 2012 r., sygn. I SA/Rz 208/12, Sąd oddalił wniosek skarżącej spółki o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia (...) grudnia 2011 r. , nr (...). Odpis postanowienia został doręczony w dniu 19 kwietnia 2012 r. pełnomocnikowi spółki – adwokatowi A. B., która w dniu 25 kwietnia 2012 r. wniosła skargę kasacyjną od tego postanowienia. W treści złożonego środka odwoławczego pełnomocnik podniosła szereg zarzutów o charakterze merytorycznym, odnoszących się między innymi do zasadności zaskarżonej decyzji, jak również dotyczących prawidłowości przeprowadzonego w sprawie postępowania podatkowego, na podstawie których wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Rzeszowie, a także zasądzenie na rzecz skarżącej spółki kosztów postępowania według norm przepisanych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. z 2012 r., poz. 270, zwanej dalej: p.p.s.a./ na postanowienie o przywróceniu terminu albo o odmowie jego przywrócenia przysługuje zażalenie. W myśl natomiast art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W niniejszej sprawie skarżąca spółka, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika – adwokata – wniosła skargę kasacyjną od postanowienia w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia skargi, na które to postanowienia nie służy skarga kasacyjna, lecz zażalenie. Wniesiony środek odwoławczy, jako niedopuszczalny, podlega odrzuceniu, na podstawie art. 178 p.p.s.a. W tym miejscu należy zauważyć, że zarówno w doktrynie (Bogusław Dauter, Bogusław Gruszczyński, Andrzej Kabat, Małgorzata Niezgódka-Medek – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Kantor Wydawniczy Zakamycze 2006, str. 410), jak i orzecznictwie ugruntowany jest pogląd, że wniesienie skargi kasacyjnej od orzeczenia na które służy zażalenie nie powinno skutkować jej odrzuceniem, jednakże dotyczy to sytuacji, w której autor takiego środka odwoławczego pomylił jego nazwę, zaś z treści wniesionego środka wynika, że w istocie jest to środek odwoławczy skierowany przeciwko określonemu orzeczeniu. Sytuacja taka jednak nie ma miejsca w niniejszej sprawie, ponieważ charakter sformułowanych w skardze kasacyjnej zarzutów wskazuje wyraźnie na to, że nie odnoszą się one do postanowienia o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia skargi, lecz do meritum sprawy. Autor skargi kasacyjnej wyraźnie formuje zarzuty, które nie dotyczą rozstrzygnięcia Sądu zawartego w postanowieniu z dnia 12 kwietnia 2012r. o oddaleniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Podkreślić należy, że nawet w części wstępnej skargi kasacyjnej - redakcyjnie i graficznie wyodrębnionej - wskazano że skarga kasacyjna dotyczy sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa Wielobranżowego "A" Spółka z o.o. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej, w sytuacji gdy przedmiotem skargi w sprawie jest decyzja Dyrektora Izby Celnej dnia (...) grudnia 2011r. nr (...) w przedmiocie podatku akcyzowego. Nie można przyjąć w takiej sytuacji, mając dodatkowo na uwadze, że wniesiony środek zaskarżenia został sporządzony i wniesiony przez adwokata, że przedmiotowa skarga kasacyjna jest w istocie zażaleniem na postanowienie z dnia 12 kwietnia 2012 r. Sąd podkreśla, że zasada, iż wniesienie środka odwoławczego (zażaleniowego) w terminie otwartym, ustawowym do jego wniesienia implikuje domniemanie jego skuteczności w sensie otwarcia postępowania odwoławczego (zażaleniowego) nie jest zasadą nieograniczoną. O ile bowiem w sytuacji gdy taki środek pochodzi od nieprofesjonalisty, strona działa osobiście, nie dysponując wiedzą prawniczą, to wówczas w najwyższym stopniu tolerancji należy oceniać wszelkie potknięcia procesowe, a badać - niezależnie od formy - intencje wnoszącego taki środek, to w sytuacji gdy autorem środka procesowego jest profesjonalista Sąd musi rozważyć, czy dany środek - z uwagi na nazwę, a przede wszystkim treść, rodzaj zarzutów, określenie przedmiotu zaskarżenia, skutkuje uruchomieniem postępowania odwoławczego (zażaleniowego). W okolicznościach niniejszej sprawy nadmienić należy, że skarżąca spółka reprezentowana jest przez profesjonalnego pełnomocnika w osobie adwokata, z tego tez względu Sąd, na podstawie art. 6 p.p.s.a., nie miał obowiązku pouczania jej o środku odwoławczym służącym od wydanego postanowienia, jak również terminie i sposobie jego wniesienia. O zwrocie wpisu od zażalenia Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego.