I SA/Rz 209/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. WSA Kazimierz Włoch Sędziowie SO del. Piotr Popek / spr./ WSA Małgorzata Niedobylska Protokolant sekr. sąd. Eliza Kaplita-Wójcik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 kwietnia 2015r. sprawy ze skargi "A" w P. na akt Samorządu Województwa [...] z dnia [...] października 2014r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy na dofinansowanie operacji "Remont łowiska dla wędkarzy - zbiornika wodnego w H. związanego z ukształtowaniem trasy regulacyjnej linii brzegowej" 1) uchyla zaskarżony akt, 2) określa, że zaskarżony akt nie podlega wykonaniu do chwili uprawomocnienia się wyroku, 3) zasądza od Samorządu Województwa [....] na rzecz skarżącego "A" w P. kwotę 300 (słownie: trzysta) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. "A" w P. - zwany dalej: wnioskodawcą/skarżącym – zaskarżoną pisemną informacją z dnia [...] października 2014 r., nr [...], został poinformowany, że Samorząd Województwa [...], na podstawie art. 14 ust. 4 ustawy z dnia 3 kwietnia 2009 r. o wspieraniu zrównoważonego rozwoju sektora rybackiego z udziałem Europejskiego Funduszu Rybackiego (Dz.U. nr 72, poz. 619 ze zm., dalej Ustawa) oraz na podstawie § 6 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 15 października 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania, wypłaty i zwracania pomocy finansowej na realizacje środków objętych osią priorytetową 4- Zrównoważony rozwój obszarów zależnych od rybactwa zawartą w programie operacyjnym "Zrównoważony rozwój sektora rybołówstwa i nadbrzeżnych obszarów rybackich 2007-2013" (Dz.U. nr 177, poz. 1371 ze zm., dalej: Rozporządzenie wykonawcze), odmówił wnioskodawcy przyznania pomocy finansowej w kwocie 223.944,34 zł na środek: Ochrona środowiska lub dziedzictwa przyrodniczego na obszarach zależnych od rybactwa w celu utrzymania jego atrakcyjności lub przywrócenia potencjału produkcyjnego sektora rybactwa, w przypadku jego zniszczenia w wyniku klęski żywiołowej. Wnioskodawca składając wniosek na dofinansowanie w ramach w/w środka operacji: Remont łowiska dla wędkarzy – zbiornika wodnego w H. związany z ukształtowaniem trasy regulacyjnej linii brzegowej, wyjaśnił, że operacja polega na ochronie środowiska na obszarze objętym Lokalną Strategią Rozwoju Obszarów Rybackich w celu utrzymania jego atrakcyjności, przez realizację projektowanej inwestycji melioracyjnej, związanej z ukształtowaniem trasy regulacyjnej linii brzegowej istniejącego zbiornika wodnego – łowiska dla wędkarzy w H. Inwestycja ta służyć będzie m.in. poprawie możliwości uprawiania wędkarstwa, rekreacji mieszkańców oraz spowoduje poprawę stanu technicznego, estetykę i trwałość obiektu, zapewni bezpieczeństwo łowiska dla osób z niego korzystających. Wyremontowane i zarybione corocznie łowisko stanie się bardziej atrakcyjne i konkurencyjne w stosunku do innych, a walory przyrodnicze, kulturowe i bogata ichtiofauna, w tym w zbiornikach na obszarze działania Lokalnej Grupy Rybackiej S., zarybianych przez "A" w P. będzie sprzyjać tejże turystyce, rekreacji i sportowi wędkarskiemu. Uzasadniając wniosek podano, że zakres operacji obejmuje wykonanie robót remontowych polegających na ukształtowaniu trasy regulacyjnej linii brzegowej z umocnieniem nawietrznej części od strony wody, narażonej na niekorzystny erozyjny wpływ falowania wody, na długości 540 m. Dalej opisano zakres operacji i w jego ramach zakres wykonywanych robót, załączając stosowną dokumentację projektową dla tego rodzaju inwestycji. Pismem z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] poinformowano wnioskodawcę, że w wyniku oceny wniosku stwierdzono uchybienia, które szczegółowo zostały wymienione w treści tego pisma i jednocześnie wezwano do uzupełnienia lub poprawienia tych braków. Samorząd Województwa [...], po rozpatrzeniu przedmiotowego wniosku, odmówił przyznania wnioskodawcy dofinansowania w kwocie 223.944,34 zł na środek: Ochrona środowiska lub dziedzictwa przyrodniczego na obszarach zależnych od rybactwa w celu utrzymania jego atrakcyjności lub przywrócenia potencjału produkcyjnego sektora rybactwa, w przypadku jego zniszczenia w wyniku klęski żywiołowej. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia podano, że zakres operacji na którą wnioskowana jest pomoc oraz koszty kwalifikowalne, są niezgodne z § 6 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia wykonawczego, które stanowi, że pomoc przyznawana jest na inwestycje melioracyjne związane z: ukształtowaniem trasy regulacyjnej linii brzegowej, z wyłączeniem inwestycji melioracyjnych na terenach, na których jest prowadzona działalność polegająca na chowie i hodowli ryb lub innych organizmów wodnych (lit. d rozporządzenia). Kluczową w ocenie wniosku była załączona przez wnioskodawcę decyzja Powiatowego Lekarza Weterynarii z dnia [...] grudnia 2012r. nr [...] o nadaniu "A" w P. jako podmiotowi prowadzącemu działalność w zakresie sektora akwakultury łowisko typu "wpuść i złów", weterynaryjnego numeru identyfikacyjnego. W takiej sytuacji, skoro łowisko typu "wpuść i złów" jest działalnością w zakresie sektora akwakultury, a zgodnie z art. 2 pkt 1a ustawy o ochronie zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt, akwakultura to chów lub hodowla zwierząt akwakultury przy użyciu technik stosowanych w celu zwiększenia produkcji tych zwierząt powyżej parametrów możliwych do osiągnięcia w naturalnym środowisku, to według organu oceniającego wniosek o dofinansowanie, operacje polegające na remoncie łowiska dla wędkarzy są dofinansowywane w Programie Operacyjnym "Zrównoważony rozwój sektora rybołówstwa i nadbrzeżnych obszarów rybackich 2007-2013" w ramach osi priorytetowej 4- Zrównoważony rozwój obszarów zależnych od rybactwa w ramach środka wzmocnienie konkurencyjności i utrzymanie atrakcyjności obszarów zależnych od rybactwa na podstawie § 3 ust. 1 pkt 6 Rozporządzenia Wykonawczego. Z tego względu wniosek został zakwalifikowany jako niespełniający przesłanek, o których mowa w § 6 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia wykonawczego. W związku z odmową przyznania dofinansowania wnioskodawca wystosował w dniu 7 listopada 2014 r. do Samorządu Województwa [...] wezwanie do usunięcia naruszenia prawa podkreślając, że wnioskowana o dofinansowanie operacja spełnia przesłanki określone w § 6 ust. 1 pkt 1 lit. e w związku z pkt 1 lit. d Rozporządzenia wykonawczego. Zdaniem wnioskodawcy przyjęta jako podstawa odmowy dofinansowania decyzja Powiatowego Lekarza Weterynarii z dnia [...] grudnia 2012 r. została przez organ niewłaściwie zinterpretowana, co zostało dogłębnie wyjaśnione w wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa, a jedynym wnioskiem wysuwającym się z tych wywodów jest wniosek, że wnioskowana do dofinansowania operacja jest realizowana na terenie, na którym nie jest prowadzona działalność polegająca na "chowie i hodowli ryb". Wnioskodawca zarzucił także organowi, że ten rozpatrzył materiał dowodowy w sposób niewyczerpujący w aspekcie mających zastosowanie w sprawie uregulowań prawnych oraz brak współpracy w zakresie ewentualnego uzupełnienia dokumentów, pomimo deklaracji ze strony wnioskodawcy o chęci i gotowości do takiej współpracy. Samorząd Województwa, po rozpatrzeniu przedmiotowego wezwania, w piśmie z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...], [...] poinformował wnioskodawcę o negatywnym wyniku rozpatrzenia jego wezwania, stwierdzając że rozpatrując wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, organ opierał się dodatkowo na opinii Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi zawartej w piśmie z dnia 16 grudnia 2014 r. (nr [...]) dotyczącym interpretacji kwalifikowalności kosztów oraz zakresu prac dla operacji prowadzonych w ramach § 6 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia Wykonawczego. Organ podtrzymał swoje stanowisko, że właściwy dla przedmiotowej operacji jest zakres określony w § 3 ust. 1 pkt 6 Rozporządzenia wykonawczego. W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na pisemną informację o odmowie przyznania pomocy finansowej strona skarżąca wniosła o uchylenie stanowiska Samorządu Województwa [...] wyrażonego w pismach z dnia [...] października 2014 r. nr [...],[...] i z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...]. Stanowisku organu zarzuciła naruszenie: -art. 14 ust. 2 oraz art. 3 pkt 4 lit. a Ustawy - § 31 ust. 1 pkt 3 i § 33 ust. 1 pkt 1 oraz § 6 ust. 1 pkt 1 lit. e w zw. z lit. d Rozporządzenia wykonawczego, przez niewyczerpujący sposób rozpatrzenia materiału dowodowego w aspekcie ww. uregulowań prawnych oraz celów LGR Starzawa, zaniechanie współpracy z wnioskodawcą w celu składania wyjaśnień mogących mieć wpływ na ustalenie praw i obowiązków wnioskodawcy oraz błędną interpretację, że łowisko w H. typu "wpuść i złów" jest obiektem chowu i hodowli ryb. W uzasadnieniu skargi, powielając argumentację zawartą w wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa, podniesiono także, iż projekt "Remont łowiska dla wędkarzy – zbiornika wodnego w H., związany z ukształtowaniem trasy regulacyjnej linii brzegowej" nie polegał na naprawienie urządzeń służących do połowu ryb czy stanowisk wędkarskich, pomostów, ale na ukształtowaniu linii brzegowej zbiornika wodnego, z jej trwałym umocnieniem jako inwestycji melioracyjnej służącej ochronie środowiska i utrzymaniu atrakcyjności miejsca. Inwestycja ta według strony skarżącej jest bowiem budowlą systemu przeciwerozyjnego, do czego mają zastosowanie przepisy ustawy Prawo wodne dotyczące melioracji. Inwestycja ta zabezpiecza ochronę użytków rolnych w otoczeniu zbiornika przed podtopieniem i ochrania tereny przed powodzią w przypadku przyborów wód w pobliskim potoku. W konkluzji skargi podkreślono, że jasno sprecyzowany i udokumentowany zakres inwestycji spełniał wymogi regulacji § 6 ust. 1 pkt 1 lit. e Rozporządzenia wykonawczego. W odpowiedzi na skargę Samorząd Województwa [...] wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył co następuje: Skarga jest zasadna. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1647) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej zakres kontroli sądowej obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na inne niż określone w pkt 1 - 3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, o czym stanowi art. 3 § 1 w związku z § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Tryb przyznawania pomocy finansowej w niniejszej sprawie reguluje powołane na wstępie: ustawa z dnia 3 kwietnia 2009 r. o wspieraniu zrównoważonego rozwoju sektora rybackiego z udziałem Europejskiego Funduszu Rybackiego oraz wydane na podstawie zawartego w niej upoważnienia rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 15 października 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania, wypłaty i zwracania pomocy finansowej na realizacje środków objętych osią priorytetowa 4 - Zrównoważony rozwój obszarów zależnych od rybactwa zawartą programie operacyjnym "Zrównoważony rozwój sektora rybołówstwa i nadbrzeżnych obszarów rybackich 2007-2013". Samorząd Województwa [...], na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 2 Ustawy wykonuje zadania instytucji zarządzającej w zakresie wdrażania środków objętych programem operacyjnym, w tym związane z przyznawaniem pomocy jako instytucja pośrednicząca, o której mowa w art. 58 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 1198/2006 z dnia 27 lipca 2006r. w sprawie Europejskiego Funduszu Rybackiego (Dz. Urz. UE L 233z 15.08.2006 r. str. 1), dla osi priorytetowej 4 - zrównoważony rozwój obszarów zależnych od rybactwa, która obejmuje środki zgodnie z art. 3 pkt 4 Ustawy. Na podstawie art. 14 ust. 4 Ustawy, w przypadku, gdy nie są spełnione warunki przyznania pomocy, organ informuje wnioskodawcę, w formie pisemnej, o odmowie jej przyznania z podaniem przyczyn odmowy. W przypadku odmowy przyznania pomocy, wnioskodawcy przysługuje prawo wniesienia do sądu administracyjnego skargi na zasadach i w trybie określonych dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt.4 p.p.s.a (art. 14 ust. 5 Ustawy). W rozstrzyganej sprawie strona skarżąca prawidłowo złożyła skargę do tut. sądu administracyjnego po uprzednim wezwaniu organu do usunięcia naruszenia prawa. W myśl art. 14 ust. 1 Ustawy, do postępowań w sprawach dotyczących przyznawania pomocy na podstawie umowy o dofinansowanie nie stosuje się przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, z wyjątkiem przepisów dotyczących właściwości miejscowej organów, wyłączenia pracowników organu, doręczeń i wezwań, udostępnienia akt, a także skarg i wniosków. Zasady obowiązujące w postępowaniu administracyjnym w sprawie przyznawania pomocy finansowej na realizację środków objętych między innymi osią priorytetową 4, określa suwerennie art. 14 ust. 2 Ustawy. Zgodnie z jego treścią, w postępowaniu w sprawie przyznania pomocy na podstawie umowy o dofinansowanie organ, przed którym toczy się postępowanie: 1) stoi na straży praworządności; 2) jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzeć cały materiał dowodowy; 3) udziela stronom, na ich żądanie, niezbędnych pouczeń co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania; 4) zapewnia stronom, na ich żądanie, czyny udział w każdym stadium postępowania. Informacja wydawana na podstawie art. 14 ust. 4 Ustawy, mimo, iż nie jest decyzją administracyjną, winna zawierać dokładne wyjaśnienie przyczyn odmowy udzielenia pomocy, co wprost wynika z treści tego przepisu. Z zasady praworządności wynika wskazanie, aby strona posiadała wiedzę o motywach działania organów administracji państwa i mogła prawidłowo ustosunkować się do nich w złożonych środkach prawnych. Ustawodawca nałożył na organ obowiązek wyczerpującego rozpatrzenia materiału dowodowego, którego realizacja musi znaleźć swój wyraz w informacji o odmowie przyznania wnioskowanej pomocy, muszą to być wszakże te przyczyny, które stanowiły powód odmowy, ustalone w toku postepowania określonego przepisami Rozporządzenia Wykonawczego, zwieńczonego stosownym aktem podlegającym procedurze odwoławczej. Mianowicie w zaskarżonym akcie z dnia [...] października 2014r. Samorząd Województwa [...] stwierdził, że zakres operacji, której dotyczył wniosek o dofinansowanie "A" w P., złożony za pośrednictwem Lokalnej Gruby Rybackiej "S.", pod nazwą "Remont łowiska dla wędkarzy – zbiornika wodnego w H." jest niezgodny z § 6 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia Wykonawczego. Przypomnieć należy, że zgodnie z § 6 tego rozporządzenia, pomoc na realizację operacji polegającej na ochronie środowiska lub dziedzictwa przyrodniczego na obszarach zależnych od rybactwa w celu utrzymania jego atrakcyjności lub przywrócenia potencjału produkcyjnego sektora rybactwa, w przypadku jego zniszczenia w wyniku klęski żywiołowej obejmuje: 1) inwestycje melioracyjne związane z: a) rekultywacją, w tym renaturyzacją i utrzymaniem zbiorników wodnych lub b) ochroną przeciwpowodziową, lub c) regulacją możliwości retencyjnych wód przez realizację programu małej retencji, lub e) ukształtowaniem trasy regulacyjnej linii brzegowej, - z wyłączeniem inwestycji melioracyjnych na terenach, na których jest prowadzona działalność polegająca na chowie i hodowli ryb lub innych organizmów wodnych. Tymczasem organ zajął stanowisko, że przedmiotem wnioskowanej operacji jest łowisko typu "wpuść i złów", które jest działalnością w zakresie sektora akwakultury, a zgodnie z art. 2 pkt 1a ustawy o ochronie zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt (Dz.U. z 2008r., nr 213, poz. 1342 z późn. zm.) akwakultura to hodowla zwierząt akwakultury przy użyciu technik stosowanych w celu zwiększenia produkcji tych zwierząt powyżej parametrów możliwych do osiągnięcia w naturalnym środowisku (...). Zajmując takie stanowisko organ wsparł się uzasadnieniem decyzji Powiatowego Lekarza Weterynarii nr [...] z 18 grudnia 2012r., załączonej do wniosku o przyznanie pomocy finansowej. Okazało się jednak w toku dalszego postępowania, ale już na etapie rozpatrywania wezwania do usunięcia naruszenia prawa, że organ z tego poglądu stanowiącego zasadniczy motyw odmowy przyznania wsparcia finansowego wycofał się, co ostatecznie przyznał przedstawiciel organu na rozprawie przed tut. Sądem. W związku z przyznaniem tych okoliczności przez organ nie ma potrzeby szerszego omawiania tej kwestii, przyznając całkowitą rację argumentom strony skarżącej w przedstawionym tak w wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa jak i w skardze, a wykazującym, że łowisko typu "wpuść i złów" ma charakter niekomercyjny. W tym miejscu godzi się podkreślić, że wezwanie do usunięcia naruszenia prawa i odpowiedź na nie organu, jest jedynie warunkiem formalnym do rozpoznania sprawy przez Sąd. W przypadku bowiem braku uprzedniego wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa, skarga podlegałaby odrzuceniu. Przypomnieć również należy, że Sąd nie może ocenić stanowiska organu jako mającego znaczenie dla sprawy, jeżeli zostało ono wyrażone jedynie w odpowiedzi na wezwanie do usunięcia stanu sprzecznego z prawem czy w odpowiedzi na skargę. W postępowaniu sądowoadministracyjnym Sąd ocenia bowiem zaskarżony akt, a nie odpowiedź na wezwanie do usunięcia stanu sprzecznego z prawem czy na skargę. Sąd kontroluje zaskarżony akt, oceniając jego legalność na dzień wydania. Na dzień wydania aktu z 28 października 2014 r. uzasadnienie organu było błędne, nie istniała bowiem przeszkoda do przyporządkowania wnioskowanej operacji określona w § 6 ust. 1 in fine Rozporządzenia Wykonawczego, w postaci prowadzenia działalności komercyjnej w zakresie akwakultury. Nakreślone powyżej postępowanie instytucji pośredniczącej – Samorządu Województwa [...] pozostaje w sprzeczności z wyrażoną w art. 14 ust. 2 pkt 1 Ustawy zasadą praworządności, gdyż wpływało bezpośrednio na prawidłowość tego postępowania w przedmiocie rozpoznania wniosku. Otóż zgodnie z § 33 ust. 1 Rozporządzenia wykonawczego organ rozpatruje wniosek o dofinansowanie taki jak złożył Skarżący w terminie 3 miesięcy od dnia przekazania tego wniosku przez LGR. Przy czym, jak stanowi § 35 tego rozporządzenia, jeżeli w trakcie rozpatrywania wniosku o dofinansowanie jest niezbędne uzyskanie dodatkowych wyjaśnień lub opinii innego podmiotu lub zajdą nowe okoliczności budzące wątpliwości co do możliwości przyznania pomocy należy takie wystąpienia przeprowadzić, co termin do rozpatrzenia wniosku o dofinansowaniu wydłuży o niezbędny do tego czas. Z treści wzmiankowanego przepisu oraz § 31 ust. 3 i 4 Rozporządzenia Wykonawczego wynika zasada współdziałania uczestników postępowania z organem, znajdująca także swoją emanację w treści 14 ust. 1 pkt 4 Ustawy. Jak wykazał Skarżący, był gotów do złożenia dodatkowych wyjaśnień, co jednak spotkało się z brakiem uznania ze strony organu, który zajął już, skądinąd błędne, stanowisko determinujące kierunek rozstrzygnięcia. Gdyby na tym etapie organ wyraził swoje wątpliwości, że bezpośrednim i głównym rezultatem wnioskowanej operacji nie jest ochrona środowiska, umożliwiłby tym samym stronie złożenie dodatkowych wyjaśnień w celu przekonania do swoich racji. Przedstawione powyżej naruszenie przepisów postępowania organu – Samorządu Województwa [...], które zasadnie wywodzi w swojej skardze "A" w P., miało istotny wpływ na wynik sprawy i tylko z tego względu zaskarżony akt podlega uchyleniu. Niezależnie od powyższego, zdaniem Sądu, organ dopuścił się również innego uchybienia polegającego na braku wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego, co mogło się przełożyć na błędną interpretację przepisów określających zakres środków na realizację operacji wymienionych w § 3 ust. 1 pkt 6 Rozporządzenia wykonawczego oraz § 6 ust. 1 pkt 1e tego rozporządzenia. Po pierwsze organ błędnie założył, że dana operacja może odpowiadać tylko i wyłącznie jednemu z określonych w Rozporządzeniu wykonawczym środków pomocowych. Takiej sytuacji nie można jednak wykluczyć, a dzieje się tak, gdyż obiekt będący przedmiotem wniosku o dofinansowanie może mieć - jak to słusznie zauważył Skarżący - charakter wielofunkcyjny. W danym wypadku charakter wielofunkcyjny obiektu którego dotyczy wniosek Skarżącego, wynika z samej nazwy tego projektu, w której mowa jest i o "łowisku", i o "zbiorniku wodnym". Zdaniem Sądu, jeżeli zachodzi taka konkurencyjność środków pomocy, o wyborze decyduje wnioskodawca a nie organ, który ma tylko kompetencje do sprawdzenia zgodności planowanej operacji z celami środka zindywidualizowanego we wniosku, w ramach którego ma być realizowana operacja i ewentualnie celowości przyznania pomocy (art. 10 ust. 3 pkt 2 i 3 Ustawy). Błędne jest stanowisko organu, że skoro planowana operacja dotyczy "łowiska", to właściwym dla jej realizacji jest środek określony w § 3 ust. 1 pkt 6 Rozporządzenia wykonawczego, gdzie "łowisko dla wędkarzy" jest expressis verbis wymienione. Brak logiki takiego rozumowania wynika już tylko z porównania zapisów dotyczących różnych środków wskazanych w Rozporządzeniu wykonawczym, a dotyczących wzmocnienia konkurencyjności i utrzymania atrakcyjności obszarów zależnych od rybactwa (§ 3 ust. 1 pkt 6) oraz na ochronie środowiska lub dziedzictwa przyrodniczego na obszarach zależnych od rybactwa (§ 6 ust. 1 pkt 5), gdzie mowa jest o kąpieliskach. Bezsprzecznie racje ma Skarżący kiedy wskazuje, że łowisko na zbiorniku wodnym w H. jest przede wszystkim stawem, i jako taki w myśl art. 9 ust. 1 pkt 19c ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (t.j. Dz.U.2012, nr 145), ze zm.) stanowi urządzenie wodne. Wniosek o przyznanie stosownej pomocy finansowej odnosił się bezpośrednio do tego urządzenia wodnego i określał rodzaj inwestycji melioracyjnej wymienionej literalnie w § 6 ust. 1 pkt 1e Rozporządzenia wykonawczego tj. ukształtowania trasy regulacyjnej linii brzegowej tego stawu, pełniącego również funkcję łowiska dla wędkarzy. Jak słusznie wskazuje Skarżący wniosek nie dotyczył małej infrastruktury turystycznej typowej dla obiektów w postaci łowisk dla wędkarzy takich jak np. mostki, pomosty, stanowiska rybackie. Organ tymczasem wskazując na potencjalną możliwość ubiegania się planowanej operacji w ramach innego środka aniżeli wskazał Wnioskodawca, nie wyjaśnił na czy w danym wypadku w ogóle mamy do czynienia z obiektem małej infrastruktury turystycznej, których budowa, remont czy przebudowa, mogą stanowić przyczynek do ubiegania się o pomoc w ramach środka określonego w § 3 ust. 1 Rozporządzenia wykonawczego. Pominął także organ okoliczność, że zbiornik wodny w H. stanowi element ekosystemu, a planowana inwestycja melioracyjna nie tylko że podnosi atrakcyjność terenu (środowiska), ale też chroni to środowisko przed takimi niekorzystnymi zjawiskami jak erozja brzegów czy zalew sąsiadujących gruntów wodami z pobliskiego strumienia jak twierdzi się w skardze, a czego zweryfikować nawet nie próbowano. Podkreślenia wymaga też to, że wprost z treści przepisu § 6 ust. 1 pkt 1 lit. e Rozporządzenia wykonawczego wynika jednoznacznie, że inwestycja melioracyjna związana z ukształtowaniem trasy regulacyjnej linii brzegowej służy ochronie środowiska, podnosi jego atrakcyjność, a jednocześnie, co już jest bezsporne, owa inwestycja nie odnosi się do terenu, na którym jest prowadzona działalność polegająca na chowie i hodowli ryb. Z kolei okoliczność, że przy okazji realizacji inwestycji polepszą się warunki funkcjonowania członków Okręgu Polskiego Związku Wędkarskiego w Przemyślu, co jest oczywiste, nie może sama w sobie przesądzać o sposobie rozstrzygnięcia stosownego wniosku od przyznania pomocy finansowej, które poza tym spełnia wszystkie pozostałe warunki określone w § 2 pkt 1 Rozporządzenia wykonawczego. Wynika z tego przepisu, że pomoc finansowa przyznawana jest na realizację operacji, która: a) jest zgodna z lokalną strategią rozwoju obszarów rybackich (LSROR), b) będzie realizowana na obszarze gmin objętych LSROR - w przypadku operacji wymienionych w § 1 pkt 1 lit. a-d, z wyłączeniem operacji, o których mowa w § 3 ust. 1 pkt 9 i § 4 ust. 1 pkt 5, c) została wybrana przez LGR - w przypadku operacji wymienionych w § 1 pkt 1 lit. a-d, d) spełnia inne warunki określone w rozporządzeniu. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy, nie przesądzając ostatecznego wyniku jej załatwienia, organ zobowiązany będzie do rozpatrzenia wniosku strony w oparciu o całokształt zebranego materiału, uzupełnionego w razie takiej potrzeby, kierując się zasadami wyrażonymi w art. 14 ust. 2 ustawy. Reasumując, skoro zaskarżony akt został wydany z naruszeniem przepisów prawa, Sąd na podstawie art. 146 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku. O tym, że zaskarżony akt nie może być wykonany Sąd rozstrzygnął na podstawie art. 152 p.p.s.a. O kosztach postępowania przyznanych Skarżącemu od Samorządu Województwa [...] orzeczono po myśli art. 200 i art. 205 § 1 p.p.s.a.