I SA/Rz 212/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Jarosław Szaro po rozpoznaniu w dniu 2 sierpnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. sp. z o.o. w S. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie z dnia 20 lutego 2023 r. nr 1801-IOV-1.4103.21.2023 w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania z urzędu - p o s t a n a w i a - odrzucić skargę. I SA/Rz 212/23 Uzasadnienie Postanowieniem z 20 lutego 2023 r. nr 1801-IOV-1.4103.21.2023, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie (dalej: DIAS) – stwierdził uchybienie terminowi do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego z [...] grudnia 2022 r. nr [...], określającej M. sp. z o.o. w S. (dalej: Spółka) w podatku od towarów i usług za czerwiec 2017 r. zobowiązanie podatkowe w wysokości 11 666 zł oraz ustalającą w tym podatku dodatkowe zobowiązanie podatkowe w wysokości 3 173 zł. Pismem z 22 marca 2023 r. skargę na ww. postanowienie DIAS wniósł, w imieniu Spółki, tymczasowy pełnomocnik szczególny radca prawny K. K. W odpowiedzi na skargę DIAS wniósł o jej odrzucenie, z uwagi na braki w składzie organu Skarżącej Spółki, uniemożliwiające jej działanie przed sądem administracyjnym W związku z powyższym zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z 21 kwietnia 2023 r., na podstawie art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259 ze zm.; dalej: P.p.s.a.), wezwano radcę prawnego K. K. do złożenia pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony Skarżącej przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Rzeszowie lub przed sądami administracyjnymi, aktualnego na dzień złożenia skargi. W odpowiedzi na wezwanie, pismem z 27 kwietnia 2023 r., radca prawny wskazał, że 5 grudnia 2022 r. wysłane zostało na adres siedziby Spółki pismo tymczasowego pełnomocnika szczególnego, w którym prosił o pilny kontakt Skarżącą, celem podjęcia dalszych działań w sprawie, jednakże pismo to było dwukrotnie awizowane i zostało zwrócone ze względu na niepodjęcie go w terminie. Pełnomocnik podkreślił, że wobec braku organu reprezentującego Spółkę oraz w związku z niemożliwością nawiązania z nią jakiegokolwiek kontaktu, nie jest w stanie przedłożyć aktualnego pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu Skarżącej przez WSA w Rzeszowie lub przed sądami administracyjnymi. Jednocześnie zwrócił się o pilne rozważenie konieczności wyznaczenia kuratora dla Spółki, z uwagi na niezbędną ochronę jej praw. Postanowieniem z 9 maja 2023 r. sygn. I SA/Rz 212/23 WSA, na podstawie art. 31 § 1 P.p.s.a. wyznaczył Skarżącej Spółce termin dwóch miesięcy do uzupełnienia braków reprezentacji poprzez powołania organu uprawionego do jej reprezentowania. Zgodnie z zarządzeniem z 9 maja 2023 r., odpis ww. postanowienia z pouczeniem, że nie służy na nie zażalenie, skierowano do: - Spółki, na adres siedziby, ul. S. [...], [...] J., z pouczaniem, że nieuzupełnienie braków w składzie organu reprezentującego Spółkę w wyznaczonym terminie, spowoduje odrzucenie skargi, stosownie do art. 58 § 1 pkt 5 i § 2 P.p.s.a., - organowi, - radcy prawnemu K. K. – do wiadomości. Jednocześnie poinformowano radcę prawnego – w nawiązaniu do pisma z 27 kwietnia 2023 r., że Sąd nie znajduje podstaw do działania z urzędu w celu usunięcia braków w zakresie reprezentacji Skarżąca Spółki. Odpis postanowienia, wraz z pouczeniem skierowano do Spółki na adres: ul. S. [...], [...] J., pomimo dwukrotnej awizacji tj. 12 i 22 maja 2023 r., przesyłka nie została odebrana. Odpis postanowienia skierowano (do wiadomości) na adres radcy prawnego K. K., ul. M. [...], [...] R. W zakreślonym terminie Spółka nie nadesłała dokumentu wskazującego na uzupełnienie braków reprezentacji poprzez powołanie organu uprawnionego do reprezentowania Spółki. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 28 § 1 P.p.s.a., osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Przy czym, na podstawie art. 29 P.p.s.a., przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Jeżeli braki w zakresie zdolności sądowej lub procesowej albo w składzie właściwych organów dają się uzupełnić, sąd wyznaczy odpowiedni termin (art. 31 § 1 zd. 1 P.p.s.a.). Po myśli art. 58 § 1 pkt 5 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli jedna ze stron nie ma zdolności sądowej albo jeżeli skarżący nie ma zdolności procesowej, a nie działa za niego przedstawiciel ustawowy albo jeżeli w składzie organów jednostki organizacyjnej będącej stroną skarżącą zachodzą braki uniemożliwiające jej działanie. Stosownie do § 2 tego przepisu z powodu braku zdolności sądowej jednej ze stron albo zdolności procesowej skarżącego i niedziałania przedstawiciela ustawowego lub braku w składzie organów jednostki organizacyjnej będącej skarżącym, uniemożliwiającego jego działanie, sąd odrzuci skargę dopiero wówczas, gdy brak nie zostanie uzupełniony. Nie ulega wątpliwości, że w niniejszej sprawie Spółka na dzień wniesienia skargi nie posiadała zarządu, który co do zasady reprezentuje spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością. W imieniu Spółki skargę wniósł tymczasowy pełnomocnik szczególny radca prawny K. K.. W związku z tym, postanowieniem z 9 maja 2023 r. wyznaczono Spółce termin dwóch miesięcy do uzupełnienia braków reprezentacji, pod rygorem odrzucenia skargi, stosownie do art. 58 § 1 pkt 5 w zw. z § 2 P.p.s.a. Do dnia wydania niniejszego postanowienia braków nie uzupełniono. W kontekście powyższych rozważań Sąd stwierdza, że na moment wniesienia skargi Skarżąca Spółka nie posiadała zdolności do podejmowania skutecznych czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Nie wykazano bowiem, by doszło do powołania zarządu Spółki. Z kolei radca prawny K. K., nie został umocowany do jej reprezentowania przed sądem administracyjnym. Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 5 i § 2 w zw. z art. 31 § 1 i 3 P.p.s.a., skargę odrzucił.