I SA/Rz 214/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący - Sędzia WSA Grzegorz Panek po rozpoznaniu w dniu 15 czerwca 2020 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi KF na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [.] z dnia [.] stycznia 2020 r. nr w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości w opłacie za gospodarowanie odpadami komunalnymi za okres od września 2013 r. do lutego 2015 r. - p o s t a n a w i a - odrzucić skargę Zarządzeniami z 11 marca 2020 r. wezwano skarżącą do uzupełnienia braku fiskalnego skargi poprzez uiszczenie wpisu od skargi w kwocie 200 zł oraz uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez podanie numeru PESEL. Wezwanie zawierało pouczenie o konieczności wykonania ww. obowiązków w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwań, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka została wydana dorosłemu domownikowi – AF, w dniu 18 marca 2020 r. Braki skargi nie zostały uzupełnione. Wobec powyższego skarga podlega odrzuceniu. Stosownie bowiem do art. 230 § 1 i 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325) dalej zwanej "p.p.s.a.", od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, w tym skargi, pobiera się wpis. Jeżeli skarga nie została należycie opłacona to, zgodnie z art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a., przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem odrzucenia skargi uiścił opłatę w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, ponieważ wobec braku należnej opłaty Sąd nie podejmie żadnej czynności. Ponadto osoba fizyczna, która wnosi skargę, ma obowiązek w pierwszym piśmie w sprawie podać numer PESEL (art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a.); brak ten podlega uzupełnieniu także w terminie 7 dni, na wezwanie Przewodniczącego Wydziału, stosownie do art. 49 § 1 p.p.s.a., pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Na marginesie Sąd wskazuje, że termin do uzupełnienia braków formalnych skargi pierwotnie upłynął bezskutecznie 25 marca 2020 r., ale uległ następnie "wstecznemu" wstrzymaniu na mocy retrospektywnego przepisu art. 15zzs ust. 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. poz. 374 ze zm.). Przepis ten dodano do ww. ustawy ustawą z dnia 31 marca 2020 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 568), a uchylono na mocy art. 46 pkt 20 ustawy z 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (Dz. U. poz. 875). Stan zagrożenia epidemicznego w związku z zakażeniami wirusem SARS-CoV-2 został wprowadzony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez Ministra Zdrowia w rozporządzeniu z dnia 13 marca 2020 r. (Dz. U. poz. 433) i obowiązywał od 14 marca 2020 r. Odwołano go rozporządzeniem z dnia 20 marca 2020 r. (Dz. U. poz. 490). Stan epidemii ogłoszono w rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 20 marca 2020 r. (Dz. U. poz. 491). Tak więc, z uwagi na datę odbioru wezwania (18 marca 2020 r.) termin ten potraktować należało jako taki, który na mocy art. 15zzs ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r., w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 31 marca 2020 r., nie rozpoczął biegu. Z kolei ustawa z dnia 14 maja 2020 r. została opublikowana w Dzienniku Ustaw w dniu 15 maja 2020 r. i weszła w życie 16 maja 2020 r. (art. 76). W art. 68 ust. 6 ustawy z dnia 14 maja 2020 r. postanowiono, że terminy w postępowaniach, o których mowa w art. 15zzs ustawy zmienianej w art. 46, których bieg nie rozpoczął się na podstawie art. 15zzs tej ustawy, rozpoczynają bieg po upływie 7 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy. Tak więc termin do uzupełnienia ww. braków formalnych skargi rozpoczął "ponownie" bieg 24 maja 2020 r., a zakończył 1 czerwca 2020 r. (dzień 31 maja był dniem ustawowo wolnym od pracy - niedzielą, przez co z mocy art. 83 § 2 p.p.s.a. uległ przedłużeniu do 1 czerwca). W terminie tym nie odnotowano wpłaty wpisu, nie stwierdzono wpływu pisma procesowego z numerem PESEL skarżącej. Z podanych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a., postanowiono o odrzuceniu skargi.