I SA/Rz 221/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie Referendarz sądowy Grzegorz Panek po rozpoznaniu w dniu 2 października 2007r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi M. W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia (...) stycznia 2006r. nr (...) w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji - p o s t a n a w i a - ustanowić dla skarżącego M. W. radcę prawnego Wyrokiem z dnia 5 lipca 2007r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia (...) stycznia 2006r. nr (...) w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji. W związku z zamiarem wniesienia skargi kasacyjnej od powyższego wyroku, skarżący M. W. wniósł o ustanowienie radcy prawnego. W uzasadnieniu swojego wniosku z dnia 25 września 2007r. podał, że uzyskuje dochód z tytułu handlu obwoźnego w wysokości 500zł miesięcznie. Żona skarżącego jest bezrobotna - bez prawa do zasiłku dla bezrobotnych, syn studiuje. W skład majątku skarżącego poza mieszkaniem o powierzchni 60m2 oraz nieruchomością rolną o powierzchni 1,57ha nie wchodzą żadne cenne przedmioty, nie posiada on także oszczędności. Istota instytucji prawa pomocy, uregulowanej w przepisach art. art. 243 - 263 p.p.s.a. wyraża się w tym, że obejmuje ona zwolnienie strony postępowania od kosztów sądowych oraz możliwość ustanowienia zawodowego pełnomocnika - adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego, rzecznika patentowego. Celem instytucji prawa pomocy jest zapewnienie stronie prawa do sądu w sytuacji, gdy z przyczyn od siebie niezależnych nie jest ona w stanie ponieść kosztów postępowania. Prawo pomocy zapewnia stronie możliwość dochodzenia swoich praw przed sądem, w sytuacji gdy znajduje się ona w ciężkich warunkach materialnych. Główną zatem przesłanką decydującą o przyznaniu stronie prawa pomocy jest jej stan majątkowy, w tym osiągane dochody. Oceniając okoliczności wskazane w uzasadnieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy, Sąd uznał że zaistniały przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie zawodowego pełnomocnika. Za przyznaniem prawa pomocy w takim zakresie przemawia trudna sytuacja materialna skarżącego. Oceniając przedstawione przez skarżącego okoliczności Sąd uznał, iż przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie będzie adekwatne do jego sytuacji rodzinnej, majątkowej i dochodów, co skutecznie zabezpieczy jego interesy. W ocenie Sądu uzyskiwany przez skarżącego dochód, nie jest wystarczający do poniesienia kosztów postępowania sądowego w tym do skorzystania z pomocy zawodowego pełnomocnika. Nie ulega także wątpliwości, że podany we wniosku majątek skarżącego nie może być uznany za znaczny. Wprawdzie skarżący jest właścicielem mieszkania i nieruchomości rolnej, jednak wskazane składniki majątku nie stanowią źródła dochodu. Jednocześnie Sąd poucza o treści art. 249 p.p.s.a., zgodnie z którym przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub części, jeżeli się okaże, że okoliczności na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć. Mając na uwadze przedstawione okoliczności Sąd na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.