I SA/Rz 221/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie Referendarz sądowy Grzegorz Panek po rozpoznaniu w dniu 12 sierpnia 2008r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi M. B. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...} grudnia 2007r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za miesiąc styczeń 2006r. - p o s t a n a w i a - odmówić przyznania prawa pomocy Wyrokiem z dnia 3 lipca 2008r. (sygn. akt I SA/Rz 221/08) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] grudnia 2007r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za miesiąc styczeń 2006r. Po doręczeniu powyższego wyroku skarżący w złożonym na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy zwrócili się o zwolnienie od kosztów sądowych. We wniosku podał, iż nie posiada żadnych dochodów, nie jest nigdzie zatrudniony. W skład majątku skarżącego wchodzi jedynie mieszkanie o powierzchni 68m2. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, na podstawie art. 255 ustawy oraz art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - powoływanej dalej w skrócie jako p.p.s.a.), wezwał do złożenia przez skarżącego dodatkowego oświadczenia w zakresie sytuacji majątkowej i podania: wszystkich źródeł pokrycia wydatków związanych z codziennym utrzymaniem, wielkości wydatkowanych kwot pieniężnych związanych z kosztami codziennego utrzymania, informacji o ewentualnych dodatkach, zapomogach, pomocy w utrzymaniu od osób trzecich, wszystkich posiadanych środków transportowych (rok produkcji, marka) oraz do złożenia wyciągów lub wykazów z posiadanych rachunków bankowych za okres trzech miesięcy poprzedzających złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy w terminie 7 dni od dnia doręczenia niniejszego wezwania - pod rygorem rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy na podstawie zawartych w nim danych. W odpowiedzi na to wezwanie skarżący podał, iż chwili obecnej przebywa w Anglii, gdzie utrzymuje się z prac dorywczych z tytułu których uzyskuje dochód w wysokości 700 funtów miesięcznie. Na wynajęcie pokoju przeznacza 250 funtów, pozostałą część dochodu przeznacza na wyżywienie. Na rachunku bankowym posiada kilkadziesiąt funtów. Skarżący podkreślił, iż z uwagi na krótki okres czasu nie jest w stanie przedłożyć dokumentów potwierdzających przytoczone przez niego dane. Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 p.p.s.a. przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym - w niniejszym przypadku w zakresie zwolnienia od opłat sądowych i wydatków - następuje gdy osoba ta wykaże, iż bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania. Z przepisu tego wynika także, iż ciężar udowodnienia braku możliwości wydatkowania środków na pokrycie kosztów postępowania spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy. Regulacja powyższa stanowi odstępstwo od zasady ustanowionej w art. 199 p.p.s.a., według której strony ponoszą koszty postępowania, związane ze swym udziałem w sprawie. Zatem przytoczone we wniosku okoliczności powinny w pełni uzasadniać wyjątkowe traktowanie, o jakim mowa w art. 246 p.p.s.a. Biorąc pod uwagę informacje zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz dodatkowym oświadczeniu należy uznać, iż w przypadku skarżącego brak jest przesłanek do przyznania prawa pomocy w postaci zwolnienia od uiszczenia należnych kosztów sądowych, stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Oceniając sytuację skarżącego trzeba zauważyć, iż osiągany przez niego dochód w wysokości 700 funtów miesięczne oraz fakt posiadania na rachunku bankowym kilkudziesięciu funtów pozwala mu na uiszczenie wymaganej na obecnym etapie postępowania opłaty kancelaryjnej w wysokości 100zł oraz wpisu od skargi kasacyjnej który wynosi 154zł. Podkreślenia tutaj wymaga, iż udzielenie stronie prawa pomocy jest formą dofinansowania jej z budżetu państwa i powinno mieć miejsce tylko w sytuacjach, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe (postanowienie NSA z 6 października 2004r., GZ 61/04, GZ 64/04, niepubl.). Mając na względzie powyższe okoliczności, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.