I SA/Rz 221/18

PostanowienieWSA w Rzeszowie2018-04-24

Skład orzekający: Jarosław Szaro, Magdalena Józefczyk, Joanna Zdrzałka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na decyzję podatkową może zostać cofnięta przez skarżącego, a sąd administracyjny powinien umorzyć postępowanie na podstawie cofnięcia skargi?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że skarga może zostać cofnięta przez skarżącego, a cofnięcie to wiąże sąd, o ile nie zmierza do obejścia prawa ani nie powoduje utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności. W rozpatrywanej sprawie nie stwierdzono przesłanek wyłączających skuteczność cofnięcia skargi, wobec czego postępowanie sądowe należało umorzyć.
Stan faktyczny
R. R. złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z czerwca 2013 r. dotyczącą zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2007 rok. W kwietniu 2018 r. pełnomocnik skarżącego złożył oświadczenie o cofnięciu skargi, które zostało potwierdzone telefonicznie i pisemnie przez pełnomocnika.
Rozstrzygnięcie
Umorzył postępowanie sądowoadministracyjne na podstawie skutecznego cofnięcia skargi.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. WSA Jarosław Szaro / spr. / Sędziowie WSA Magdalena Józefczyk WSA Joanna Zdrzałka Protokolant sekr. sąd. Joanna Kulasa po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 kwietnia 2018 r. sprawy ze skargi R. R. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów za 2007 rok postanawia umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. Przedmiotem skargi R. R. skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie jest decyzja Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...], wydana w sprawie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów za 2007 r. W dniu 17 kwietnia 2018 r. pełnomocnik skarżącego nadał w urzędzie pocztowym do Sądu pismo, w którym zawarł oświadczenie o tym, że cofa skargę w sprawie o sygn. I SA/Rz 221/18 i wniósł o umorzenie postępowania sądowego. Ww. oświadczenie o cofnięciu skargi zostało potwierdzone na skutek rozmowy telefonicznej z dnia 20 kwietnia 2018 r., przeprowadzonej przez asystenta sędziego WSA w Rzeszowie z adwokat D. S.-S. z Kancelarii C. i W. Sp. k. w W. Dodatkowo Sąd za pośrednictwem faxu otrzymał pismo precyzujące z dnia 20 kwietnia 2018 r., w którym pełnomocnik skarżącego potwierdził fakt cofnięcia skargi w przedmiotowej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje; Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.; zwanej dalej P.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie to wiąże sąd. Jedynie w przypadku, gdyby cofnięcie skargi zmierzało do obejścia prawa lub powodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności, to Sąd jest zobligowany do uznania takiego cofnięcia skargi za niedopuszczalne. W ocenie Sądu w rozpatrywanej sprawie nie zachodzą ustawowe przesłanki wyłączające skuteczność oświadczenia pełnomocnika R. R. o cofnięciu skargi. W związku z powyższym, na podstawie art. 60 w związku z art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a., postępowanie sądowe należało umorzyć.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło