I SA/Rz 222/05
WyrokWSA w Rzeszowie2005-05-24
Skład orzekający: Kazimierz Włoch, Jacek Surmacz, Małgorzata Niedobylska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ celny prawidłowo odmówił wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji celnej z uwagi na upływ 3-letniego terminu od powstania długu celnego, liczonego od daty przyjęcia zgłoszenia celnego, czy od daty doręczenia decyzji ustalającej ten dług?Ratio decidendi
Sąd uznał, że dług celny powstaje z mocy prawa w chwili przyjęcia zgłoszenia celnego, a nie w dacie doręczenia decyzji ustalającej ten dług. W związku z tym, 3-letni termin do wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji, określony w art. 265 § 2 Kodeksu celnego, należy liczyć od daty przyjęcia zgłoszenia celnego. Ponieważ wniosek o stwierdzenie nieważności został złożony po upływie tego terminu, organ celny powinien był odmówić wszczęcia postępowania. Jednakże, organy celne naruszyły prawo procesowe, ponieważ mimo odmowy wszczęcia postępowania, faktycznie prowadziły czynności wyjaśniające, co stanowiło sprzeczność i naruszenie zasad postępowania.Stan faktyczny
Spółka złożyła zgłoszenie celne w celu objęcia procedurą dopuszczenia do obrotu sprowadzanych leków, obliczając należności przywozowe. Kontrola wykazała istnienie faktury nieprzedstawionej organom celnym, co skutkowało wszczęciem postępowania w sprawie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe. Po wydaniu decyzji ustalającej dług celny, spółka złożyła wniosek o stwierdzenie nieważności tej decyzji. Organ celny odmówił wszczęcia postępowania, uznając, że upłynął 3-letni termin od powstania długu celnego. Spółka zaskarżyła tę decyzję, argumentując, że termin powinien być liczony od daty doręczenia decyzji ustalającej dług celny.Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił zaskarżoną decyzję Dyrektora Izby Celnej oraz poprzedzającą ją decyzję Dyrektora Izby Celnej, określił, że decyzje nie mogą być wykonane do chwili uprawomocnienia się wyroku i zasądził od Dyrektora Izby Celnej na rzecz skarżącej kwotę 440 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Kazimierz Włoch /spr./ Sędzia NSA Jacek Surmacz Asesor WSA Małgorzata Niedobylska Protokolant sek.sąd. T.Tochowicz po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2005r. na rozprawie- sprawy ze skargi "A" S.A. w R. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] maja 2004r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] marca 2004r. Nr [...], II. określa, że powyższe decyzje nie mogą być wykonane do chwili uprawomocnienia się wyroku, III. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz skarżącej "A" S.A. w R.kwotę 440 zł. (słownie: czterysta czterdzieści) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Decyzją z dnia [...] maja 2004r. Nr [...] Dyrektor Izby Celnej po rozparzeniu odwołania od decyzji Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] marca 2004r. nr [...] odmawiającej wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji , utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu podniesiono, że w dniu 3 grudnia 1999r, Agencja Celna "A", działająca z upoważnienia firmy "B" S.A. złożyła zgłoszenie celne JDA SAD poz. ew. [...] o objęcie procedurą dopuszczenia do obrotu sprowadzanych z Holandii leków, obliczając stosowne należności przywozowe. Z przedstawionych wraz ze zgłoszeniem celnym dokumentów, w tym faktury nr [...] z dnia 23 grudnia 1999r. wynika, że wartość sprowadzonego towaru wynosiła 23280 USD.
Organ celny przyjął w/w zgłoszenie celne jako odpowiadające wymogom z art. 64 § 1 i 2 Kodeksu Celnego, co skutkowało objęciem towaru procedurą celną i określenie kwoty wynikającej z długu celnego zgodnie z wnioskiem strony oraz zwolnienie towaru.
W wyniku przeprowadzonej w Spółce w okresie od 26 lutego 2002r. do 17 maja 2002 r kontroli ujawniono fakturę nr [...] z dnia 30 listopada 1999r., która nie była przedstawiona organom celnym, a także stwierdzono dokumenty księgowe potwierdzające dokonanie płatności za sprowadzony towar według ujawnionej faktury.
Mając na względzie treść protokołu z przeprowadzonej kontroli Naczelnik Urzędu Celnego postanowieniem z dnia [...] września 2002r. znak [...] wszczął z urzędu postępowanie w sprawie uznania zgłoszenia celnego z dnia 3 grudnia 1999r. JDA SAD poz. ew. [...] za nieprawidłowe w zakresie elementów kalkulacyjnych stanowiących podstawę określenia kwoty wynikającej z długu celnego.
Po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego Naczelnik Urzędu Celnego wydał decyzję z dnia [...] listopada 2002r. znak [...] uznającą przedmiotowe zgłoszenie celne za nieprawidłowe w zakresie określenia długu celnego.
W wyniku wniesionego odwołania od tej decyzji Dyrektor Izby Celnej decyzją z dnia [...] lipca 2003r. znak [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.
W dniu 12 września 2003r. Spółka złożyła wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] listopada 2002r. znak [...] oraz Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] lipca 2003r. znak [...] w którym zarzuciła rażące naruszenie prawa materialnego w postaci artykułu 23 § 1 i § 9 oraz art. 85 § 1 Kodeksu celnego, a także prawa procesowego w postaci art. 121 § 1, 122, 123 § 1, 180 § 1, 187 § 1 i 191 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137, poz. 926 ze zm.) – zwanej dalej Ord. pod.
Dyrektor Izby Celnej uznał, że złożenie wniosku wszczęło postępowanie i pismem z dnia 22 października 2003r. wezwał Spółkę do jego uzupełnienia oraz nadesłania stosownych dokumentów. Z uwagi, że strona nie nadesłała wszystkich żądanych dokumentów, ponownie wezwano ją do ich nadesłania oraz poinformowano o nie dotrzymaniu terminu określonego w art. 139 § 1 Ord. pod. W trybie art. 200 § 1 Ord. pod. poinformowano stronę o zakończeniu postępowania. W toku postępowania Dyrektor Izby Celnej doszedł do wniosku, że przedmiotowe postępowanie nie powinno być wszczęte z uwagi na upływ terminu określonego w art. 265 2 pkt. 1 Kodeksu celnego, dlatego decyzją z dnia [...] marca 2004r. znak [...] odmówił wszczęcia postępowania.
Rozpatrując odwołanie od powyższej decyzji Dyrektor Izby Celnej podniósł, że zgodnie z art. 262 Kodeksu celnego do postępowań celnych stosuje się odpowiednio art. 12 oraz przepisy działu IV- tego Ord. pod.
Jeżeli jednak określone zagadnienia uregulowane są samodzielnie przez przepisy prawa celnego, to tylko one mają zastosowanie. Przepisem szczególnym który wyłącza zastosowanie przepisów działu IV-tego a w szczególności art. 249 § 1 pkt 1 Ord pod. jest art. 265 2 pkt 1 Kodeksu celnego.
Zgodnie z art. 265 2 pkt 1 Kodeksu celnego, jeżeli upłynęły 3 lata od powstania długu celnego, organ celny nie wszczyna bądź odmawia wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji a upływ tego okresu z art. 265 2 pkt 1 Kodeksu celnego obliguje organ do odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej.
Powyższy termin jest terminem prawa materialnego, jego uchybienie powoduje wygaśnięcie praw o charakterze materialnym, nie ma zatem przedmiotu postępowania, wobec czego postępowanie nie może być wszczęte a wszczęte jako bezprzedmiotowe podlega umorzeniu. Dług celny jest to powstałe z mocy prawa zobowiązanie do uiszczenia należności celnych przywozowych (dług celny w przywozie) lub należności celnych wywozowych (dług celny w wywozie) odnoszące się do towarów. W rozpatrywanej sprawie zgodnie z art. 209 § 1 pkt 1 i § 2 Kodeksu celnego dług celny powstał w chwili przyjęcia zgłoszenia celnego, wobec czego bieg terminu z art. 265 2 pkt 1 Kodeksu celnego zaczął biec w dniu 3 grudnia 1999r. i upłynął w dniu 3 grudnia 2002r. Dlatego nie było możliwe wszczęcie postępowania o stwierdzenie nieważności przedmiotowych decyzji, gdyż Spółka złożyła wniosek w tym przedmiocie w dniu 15 września 2003r., a wiec po upływie 3 letniego terminu określonego w art 265 2 pkt 1 Kodeksu celnego. Z uwagi, że art. 209 § 1 pkt 1 i § 2 Kodeksu celnego przesądza o chwili powstania długu celnego, nie można było przyjąć, że jest nią data doręczenia decyzji dotyczącej długu celnego.
Decyzja ta ma charakter deklaratoryjny, a więc jedynie stwierdza istnienie zobowiązania podatkowego powstałego w momencie przyjęcia zgłoszenia celnego. Spółkę informowano o nie zachowaniu terminu z art. 139 § 1 Ord. pod. ze względu na prowadzone postępowanie wyjaśniające i potrzebę wnikliwej analizy materiału dowodowego.
Na przedmiotową decyzję Izby Celnej "B" S.A. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Rzeszowie domagając się jej uchylenia oraz poprzedzającej ją decyzji Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] marca 2004r. i zasadzenia kosztów postępowania.
Skarżąca Spółka zarzuciła naruszenie art. 2652 Kodeksu celnego w związku z art. 26 ustawy z dnia 19 marca 2004r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo celne, poprzez nieprawidłową odmowę wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] listopada 2002r. oraz Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] lipca 2003r. poprzez niezasadne uznanie, iż upłynął już 3 letni termin, po upływie którego nie wszczyna się postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji.
Skarżąca podniosła, że z uwagi na treść art. 65 § 3 i 4 oraz art. 224 § 4 Kodeksu celnego, za datę powstania długu celnego należy przyjąć dzień doręczenia Spółce decyzji z dnia [...] listopada 2002r. uznającej zgłoszenie celne za nieprawidłowe. W konsekwencji 3-letni termin określony w art. 2652 Kodeksu celnego należy liczyć od dnia doręczenia powyższej decyzji, który upłynąłby dopiero 27 listopada 2005r., wobec czego wniosek o stwierdzenie nieważności z dnia 12 września 2003r. należy uznać za złożony w terminie.
W związku z tym odmowa wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności przedmiotowych decyzji z uwago na upływ terminu z art. 265 2 Kodeksu celnego jest działaniem nie mającym oparcia w obowiązującym prawie.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U. nr 153 poz. 1269/ i art. 134 § 1 ustawy p.p.s.a. kontrola zaskarżonej decyzji dokonywana jest przez Sąd pod względem zgodności z prawem, z uwzględnieniem stanu prawnego w brzmieniu mającym zastosowanie do okoliczności faktycznych występujących w sprawie.
Skarga jest bezzasadna.
Stan faktyczny w niniejszej sprawie jest bezsporny.
Do rozstrzygnięcia natomiast pozostaje zagadnienie w jakiej dacie powstał dług celny, czy w dniu dokonania zgłoszenia celnego tj. 3 grudnia 1999r. jak przyjmują organy celne, czy w dniu 27 listopada 2002r. tj. w dacie doręczenia decyzji z dnia [...] listopada 2002r. Dyrektora Izby Celnej uznającej zgłoszenie celne za nieprawidłowe w zakresie długu celnego.
Zdaniem sądu z treści art. 209 § 1 pkt 1 i § 2 Kodeksu celnego jednoznacznie wynika, że dług celny powstaje z mocy prawa w chwili przyjęcia zgłoszenia celnego, co w niniejszej sprawie nastąpiło w dniu 3 grudnia 1999r. Decyzja dotycząca zgłoszenia celnego ma charakter deklaratoryjny i jedynie stwierdza istnienie zobowiązania podatkowego powstałego z mocy prawa w chwili przyjęcia zgłoszenia celnego. Od daty przyjęcia zgłoszenia celnego tj. od 3 grudnia 1999r. należy więc liczyć 3-letni termin przewidziany w art. 2652 Kodeksu celnego, który upłynął 3 grudnia 2002r. Złożenie więc wniosku o stwierdzenie nieważności w dniu 12 września 2002r. nastąpiło po upływie przedmiotowego terminu. Termin z art. 265 2 Kodeksu celnego jest terminem prawa materialnego, a jego uchybienie powoduje wygaśnięcie praw, wówczas postępowanie nie może być wszczęte. Pomimo, że Dyrektor Izby Celnej decyzją z dnia [...] marca 2004r. znak [...] odmówił wszczęcia postępowania, to jednak de facto wszczął go, ponieważ wezwał skarżącą o nadesłanie oryginałów bądź kserokopii załączników do umowy dystrybucji z dnia 9 grudnia 1999r. oraz do uzupełnienia braków formalnych wniosku o odpis z rejestru przedsiębiorców, ewentualnie o nadesłanie pełnomocnictwa dla osób, które podpisały wniosek oraz informował stronę o nie zachowaniu terminu do rozpatrzenia wniosku.
Ostatecznie więc organu celne I i II –giej instancji popadły w sprzeczność przez co naruszyły prawo procesowe w postaci art. 121 § 1, 122 Ord. pod.
Zauważyć też należy że w decyzji Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] marca 2004r. powołano jako podstawę prawną również art. 249 § 1 Ord. pod., podczas gdy w uzasadnieniu stwierdzono, że przepis ten nie ma zastosowania a jedynie art. 265 2 Kodeksu celnego.
Z uwagi na powyższe ponieważ organy celne naruszyły prawo procesowe zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] marca 2004r. podlegały uchyleniu w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p. p. s. a.
W oparciu o art. 152 p. p. s a. określono, że uchylone decyzje nie podlegają wykonaniu w całości do chwili uprawomocnienia się wyroku.
W oparciu o art. 200 p. p. s . a. zasądzono od Dyrektora Izby Celnej na rzecz skarżącej Spółki kwotę 440 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania Sądowego.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło