I SA/Rz 225/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: SWSA Tomasz Smoleń po rozpoznaniu w dniu 1 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. D. na decyzję Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego w R. z dnia [...] lutego 2011 r., Znak [...], w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne rolników postanawia odrzucić skargę M. D. złożył do tutejszego Sadu skargę na decyzję Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego w R. z dnia [...] lutego 2011 r., Znak [...] utrzymującą w mocy decyzję własną z dnia [...] grudnia 2010 r. odmawiającą umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne rolników. W uzasadnieniu skargi podjął próbę podważenia zasadności zaskarżonego rozstrzygnięcia. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie jako wniesionej z uchybieniem terminu, a z ostrożności procesowej, o oddalenie jako nieuzasadnionej, podtrzymując w tym zakresie stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzucenia ale z innych przyczyn aniżeli wskazane przez organ. Sąd administracyjny rozpoznając sprawę ze skargi na decyzję administracyjną w pierwszej kolejności zobowiązany jest badać dopuszczalność takiej skargi, w tym również, czy został dochowany termin z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – powoływanej dalej jako P.p.s.a, zgodnie z którym skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Nadmienić należy, że prawidłowe doręczenia decyzji administracyjnej jest warunkiem sine qua non wejścia jej do obrotu prawnego. Z akt administracyjnych wynika, że zaskarżona decyzja została skierowana do M.D. na adres D. M. i odebrana przez jego ojca E. D. w dniu 14 lutego 2011 r. Tymczasem z zaświadczenia wydanego z upoważnienia Dyrektora Zakładu Karnego, z dnia 24 lutego 2011 r. wynika, że M. D. od dnia 16 sierpnia 2010 r. odbywa karę pozbawienia wolności a przewidywany końcowy termin jej wykonania przypada na dzień 14 lutego 2012 r. Wprawdzie skarżący nie poinformował organu o zmianie miejsca pobytu, ale już z wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy wynikało, że przebywa w Zakładzie Karnym. Obok złożonego na wniosku podpisu wskazał nazwę oraz adres placówki, w której przebywa. Pomimo tego, że na kopercie zamieścił swój dotychczasowy adres zamieszkania, organ nie mógł zasłaniać się niewiedzą w tym względzie, gdyż w aktach administracyjnych zalegał wniosek tegoż organu skierowany do Zakładu Karnego z prośbą o udostępnienie informacji, ze zbioru danych osobowych M. D. Brak jest zatem konsekwencji w działaniu organu, który mając informację o pobycie skarżącego w Zakładzie Karnym, kieruje decyzję na poprzedni adres. W świetle powyższego stwierdzić należy, że decyzja nie została prawidłowo doręczona i w związku z tym nie weszła do obrotu prawnego. Tym samym skarga, która została wniesiona jest przedwczesna, a nie jak wskazał organ spóźniona. Na skutek nieprawidłowego doręczenia tej decyzji termin do wniesienia skargi nie rozpoczął swojego biegu a w związku z tym nie mógł również się zakończyć. Zadaniem organu będzie prawidłowe doręczenie decyzji skarżącemu, od którego to zacznie biec termin do wniesienia skargi. Mając powyższe na uwadze Sąd odrzucił skargę jako przedwczesną na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.