I SA/Rz 229/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. WSA Grzegorz Panek Sędziowie WSA Małgorzata Niedobylska /spr./ WSA Tomasz Smoleń Protokolant ref. st. Eliza Kaplita po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 24 maja 2012r. sprawy ze skargi "A" D.M., Ł.F. sp. j. z siedzibą w M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] stycznia 2012r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu marki Land Rover Range Rover Discovery w dniu 10 października 2007 roku - oddala skargę - I SA/Rz 229/12 Uzasadnienie Decyzją z dnia [...] stycznia 2012r. nr [...] Dyrektor Izby Celnej, po rozpatrzeniu odwołania "A" Sp. J. w M. (dalej – spółka, skarżąca) od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] października 2011r. nr [...] określającej zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki Land Rover Range Rover Discovery w wysokości 3.718,00 zł, utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, że w dniu 10 października 2007r. spółka dokonała we Włoszech zakupu samochodu marki Land Rover Range Rover Discovery o pojemności silnika 2497 cm3, rok produkcji 1998, za kwotę 7.500 EUR. Następnie spółka dokonała przemieszczenia w/w pojazdu na terytorium kraju. Po przemieszczeniu pojazdu na terytorium kraju spółka nie złożyła deklaracji uproszczonej AKC-U z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego. W dniu 5 listopada 2007r. pojazd został poddany badaniom technicznym, w wyniku których stwierdzono, że jest to samochód ciężarowy. W dniu 1 grudnia 2007r. spółka sprzedała przedmiotowy pojazd J. S. za kwotę 29.000 zł, wystawiając fakturę VAT Nr 170/07. Pojazd został zarejestrowany w dniu 3 grudnia 2007r. jako samochód ciężarowy, posiadający pięć miejsc siedzących. Na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego, Naczelnik Urzędu Celnego stwierdził, że przedmiotowy pojazd należało zakwalifikować do pozycji 8703 CN i w konsekwencji w decyzji z dnia [...] października 2011r. określił spółce zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego przedmiotowego samochodu osobowego w wysokości 3.718,00 zł. Utrzymując w mocy zaskarżoną decyzję, organ II instancji wyjaśnił, że zgodnie z art. 80 ust. 1 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 29, poz. 257 z późn. zm., powoływana dalej jako ustawa o podatku akcyzowym), akcyzie podlegają samochody osobowe niezarejestrowane na terytorium kraju, zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. Stosownie do art. 2 pkt 11 cyt. ustawy nabyciem wewnątrzwspólnotowym jest przemieszczenie wyrobów akcyzowych z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju. Zgodnie z art. 80 ust. 3 pkt 3 cyt. ustawy obowiązek podatkowy w akcyzie od samochodów w przypadku nabycia wewnątrzwspólnotowego powstaje z chwilą nabycia prawa do rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel, nie później jednak niż z chwilą jego rejestracji na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. Stawka podatku akcyzowego dla wyrobów akcyzowych niezharmonizowanych, a zatem również i samochodów osobowych, została określona w art. 75 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym i wynosiła w chwili powstania obowiązku podatkowego 65% podstawy opodatkowania. W rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2004 r. w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego (Dz.U z 2004r. Nr 87, poz. 825 z późn. zm. powoływane dalej jako rozporządzenie w sprawie obniżenia stawek), wydanym na podstawie delegacji ustawowej z art. 75 ust. 3 cyt. ustawy, stawka akcyzy została obniżona i zróżnicowana w zależności od pojemności silnika. Zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia w sprawie obniżenia stawek, stawki akcyzy określone w art. 75 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym obniżone zostały do wysokości określonej w poz. 21 załącznika nr 2 do rozporządzenia w sprawie obniżenia stawek - dla wyrobów akcyzowych dostarczanych wewnątrzwspólnotowo, nabywanych wewnątrzwspólnotowo oraz importowanych - 13,6% dla samochodów osobowych o pojemności skokowej silnika powyżej 2000 cm3, 3,1% dla samochodów osobowych pozostałych. Ponadto, organ odwoławczy wyjaśnił, że dla określenia, czy dany produkt stanowi wyrób akcyzowy niezbędne jest jego prawidłowe zaklasyfikowanie. Przepis art. 3 ust. 2 ustawy o podatku akcyzowym nakazuje do celów poboru akcyzy w nabyciu wewnątrzwspólnotowym stosować klasyfikację wyrobów akcyzowych w układzie odpowiadającym Scalonej Nomenklaturze (CN). Nomenklatura Scalona (CN) ustanowiona została rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 i zawarta w załączniku I do tego rozporządzenia. Zgodnie z kolei z art. 2 pkt 1 ustawy o podatku akcyzowym, wyrobami akcyzowymi są wyroby podlegające akcyzie określone w załączniku nr 1 do ustawy o podatku akcyzowym. Pod poz. 59 tego załącznika ujęte zostały pojazdy samochodowe zaklasyfikowane do grupowania 8703 jako pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż objęte pozycją 8702), włącznie z samochodami osobowo - towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi. Wyrobem akcyzowym są zatem wszystkie pojazdy sklasyfikowane pod pozycją 8703, włącznie z zawartymi podpozycjami. Dla określenia, czy dany produkt stanowi wyrób akcyzowy niezbędne jest jego prawidłowe zaklasyfikowanie. Organ podkreślił, że nazwa handlowa, czy też przeznaczenie wyrobu nie uzasadnia sugerowanej klasyfikacji do wskazanych kodów CN. Organ odwoławczy podzielił stanowisko organu I instancji, że sporny pojazd mieści się w pozycji 8703: "Pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż te objęte pozycją 8702), włącznie z samochodami - osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi". Wskazał, że ww. pozycja obejmuje pojazdy mechaniczne różnego typu przeznaczone do przewozu osób, jednakże nie obejmuje pojazdów mechanicznych objętych pozycją 8702. Jednocześnie organ stwierdził, że zasadnie organ I instancji uznał, iż przedmiotowego pojazdu nie można było zaklasyfikować do pozycji CN 8704 zawierającej pojazdy samochodowe do transportu towarowego. Prawidłowo, zdaniem organu odwoławczego, organ I instancji wskazał na takie cechy sprowadzonego samochodu jak: 5 - drzwiowa przeszklona wersja karoserii z elektrycznie otwieranymi szybami w drzwiach bocznych, obitych tapicerką, obecność tylnej kanapy z zagłówkami i pasami bezpieczeństwa, sufit pokryty jednolitą podsufitką na całej powierzchni, uchwyty dla pasażerów w tylnej części pojazdu oraz znajdujące się w tej części oświetlenie, a także brak na stałe zamontowanej przegrody oddzielającej część pasażerską od części towarowej. W ocenie organu II instancji, ww. cechy pojazdu oraz ogólny jego wygląd, jednoznacznie i bez żadnych wątpliwości nakazują zaklasyfikować go do pozycji 8703 kodu CN. W tym zakresie organ II instancji nie dał wiary wyjaśnieniom strony skarżącej jako nie korelującym z całością materiału dowodowego. Organ wskazał, że J. S., który nabył od skarżącej przedmiotowy samochód podał, że pojazd znajduje się w takim samym stanie jak w dniu zakupu. Ponadto pojazd ten został sprowadzony jako samochód pięcioosobowy i tak też został zarejestrowany w kraju, na co wskazuje zarówno włoski, jak i polski dowód rejestracyjny. Organ odwoławczy podkreślił, że również z informacji uzyskanej od firmy "B" Sp. z o.o. wynikało, że przedmiotowy samochód wyprodukowany został jako osobowy. Dodatkowo organ odwoławczy podniósł, że nazwy pozycji Nomenklatury Scalonej nie posługują się pojęciami sposobu wykorzystania lecz przeznaczeniem pojazdów, przy czym pozycja 8703 mówi o przeznaczeniu zasadniczym. W procesie klasyfikacji brane są pod uwagę cechy konstrukcyjne determinujące jego zasadnicze przeznaczenie, cechy względnie trwałe i trudno zmienialne. Bez znaczenia w kontekście tego procesu jest sposób wykorzystania pojazdu. Uznając za niezasadny zarzut dotyczący błędnej klasyfikacji pojazdu, nie uwzględniającej zapisów w dokumentach opisujących i charakteryzujących sprowadzony przez spółkę pojazd jako samochód ciężarowy, organ odwoławczy wskazał, że do celów podatku akcyzowego należy stosować przepisy i definicje zawarte w ustawie o podatku akcyzowym i w jej kontekście dokonywać oceny rodzaju pojazdu i skutków jego nabycia dla powstania obowiązku podatkowego. Z tego względu, zapisy w dowodzie rejestracyjnym, czy zaświadczeniu o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu sporządzone w oparciu o przepisy prawa o ruchu drogowym, nie mogą bezpośrednio i automatycznie przesądzać o klasyfikacji pojazdu dokonywanej w oparciu o Nomenklaturę Scaloną. Zdaniem organu odwoławczego, organ I instancji nie wyszedł poza ramy swobodnej oceny dowodów, a ustalony przez niego stan faktyczny znajduje pełne oparcie w zebranym materiale dowodowym, w tym w zeznaniach J. S. oraz protokole oględzin pojazdu wraz z dokumentacją fotograficzną. W tym zakresie organ odwoławczy nie podzielił także stanowiska skarżącej o nieprzydatności dowodu z oględzin pojazdu z uwagi na upływ czasu, po jakim dowód ten został przeprowadzony. Organ wskazał, ze brak jest przesłanek, aby przyjąć, iż pojazd ten nie posiadał karoserii pięciodrzwiowej, przeszklonych drzwi z otwieranymi elektrycznie szybami, drugiego rzędu siedzeń, siedzeń bocznych w części bagażowej z pasami bezpieczeństwa, uchwytów dla pasażerów nad tylnymi drzwiami, pełnej tapicerki, tj. cech przesądzających o klasyfikacji pojazdu według kodu CN. Dowód z oględzin nie potwierdził także, aby w samochodzie wcześniej zamontowana była na stałe metalowa ścianka grodziowa. W ocenie organu II instancji, zasadnie organ I instancji za moment powstania obowiązku podatkowego przyjął dzień 5 listopada 2007r. Wprawdzie pojazd został zakupiony przez spółkę w dniu 10 października 2007r., jednakże w postępowaniu nie zdołano w sposób jednoznaczny ustalić dnia, w którym został on faktycznie przemieszczony na terytorium kraju. Daty tej nie wskazała także skarżąca. W takiej sytuacji, dla ustalenia momentu powstania obowiązku podatkowego w podatku akcyzowym, organ przyjął dzień wystawienia zaświadczenia o przeprowadzonych badaniach technicznych w Stacji Kontroli Pojazdów, uznając, że data ta stanowi najwcześniejszy moment, o którym można z pewnością powiedzieć, że wówczas pojazd znajdował się na terenie kraju. Uznając za bezpodstawny zarzut naruszenia art. 63 § 1 Ordynacji podatkowej organ II instancji stwierdził, że kwota przypadającego do zapłaty podatku akcyzowego została przez organ I instancji prawidłowo wyliczona. Zasadnie również organ I instancji przyjął za podstawę opodatkowania kwotę wynikającą z faktury z dnia 10 października 2007 r. tj. 7.500 EUR. Zdaniem organu odwoławczego, postępowanie dowodowe w niniejszej sprawie zostało przeprowadzone zgodnie z wymogami wynikającymi z przepisów Ordynacji podatkowej i czyniło zadość przepisom art. 21 § 1 pkt 1 i § 3, art. 51 § 1, art. 63 § 1 oraz art. 207 tej ustawy. Na powyższe rozstrzygnięcie spółka złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzucono naruszenie przepisów prawa materialnego poprzez niewłaściwe zastosowanie art. 2 pkt 3 i pkt 11, art. 4 ust. 1 pkt 5, art.75 ust. 1 i ust. 3, art.80 ust. 1, ust. 2 pkt 2, ust. 3 pkt 3, art. 82 ust. 3 ustawy o podatku akcyzowym, w związku z art. 154 ust.1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008r. o podatku akcyzowym (Dz. U z 2011r., Nr 108, poz.626 ze zm.) oraz § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia w sprawie obniżenia stawek akcyzy poprzez ich błędne zastosowanie i błędne dokonanie subsumcji stanu faktycznego, skutkującej uznaniem, że sporny pojazd jest samochodem osobowym, w związku z czym podatnik jest zobowiązany do zapłaty podatku akcyzowego. Skarżąca zarzuciła, że organ podatkowy dokonał błędnej klasyfikacji towarowej sprowadzonego samochodu jako samochodu osobowego, na podstawie oględzin pojazdu i przesłuchania obecnego właściciela w 2011 roku w sytuacji, gdy samochód został nabyty dwa lata wcześniej. Zdaniem skarżącej, zgromadzony w sprawie materiał dowodowy - włoska karta własności, karta pojazdu, przeznaczenie samochodu do transportu rzeczy, badanie techniczne, a także fakt, że w momencie sprowadzenia do kraju samochód posiadał dwa miejsca siedzące oddzieloną cześć pasażerską od części towarowej metalową przegrodą z rurek, zamontowaną na stałe od podłogi do sufitu, w części towarowej nie było siedzeń, pasów bezpieczeństwa oraz punktów do ich mocowania, podłoga była płaska i pokryta wykładziną PCV - jednoznacznie wskazują, że powinien on zostać sklasyfikowany jako pojazd ciężarowy. Ponadto pojazd został zarejestrowany w kraju jako ciężarowy. Zdaniem skarżącej, wyposażenie dodatkowe pojazdu nie ma znaczenia w procesie klasyfikacyjnym, gdyż często jest ono bogatsze, niż w samochodach osobowych. W ocenie skarżącej, samochód należy klasyfikować do kodu CN 8704, wobec czego skarżąca nie podlega obowiązkowi zapłaty akcyzy. W odpowiedzi na skargę, organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację wyrażoną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) zadaniem sądu administracyjnego jest sprawowanie kontroli zaskarżonych aktów i czynności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem obowiązującym w dniu ich wydania. Zakres tej kontroli wyznaczają przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. określanej dalej jako p.p.s.a., której art. 134 § 1 wskazuje, iż Sąd orzekając w granicach danej sprawy nie jest związany zarzutami i wnioskami podnoszonymi w skardze ani też powołaną podstawą prawną. Dokonując kontroli we wskazanym wyżej zakresie Sąd uznał, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu, tym samym wniesiona na nią skarga podlegać musi oddalaniu. Spór w sprawie sprowadzał się do kwalifikacji dla celów podatku akcyzowego nabytego wewnątrzwspólnotowo przez spółkę "A" pojazdu marki Land Rover Range Rover Discovery. Zdaniem skarżącej pojazd ten służy do transportu towarowego, o czym świadczą przedłożone przez nią dokumenty - karta własności, badanie techniczne, karta pojazdu i dokumentacja rejestracyjna, jednoznacznie wskazujące, że pojazd jest samochodem ciężarowym. W związku z powyższym skarżąca nie złożyła określonej przepisami deklaracji AKC-U i nie odprowadziła podatku akcyzowego. Przeciwnego zdania są organy podatkowe, w ocenie których zarówno konstrukcja pojazdu, jak i jego wyposażenie świadczą o tym, że jest to samochód osobowy, który powinien być zgodnie z Nomenklaturą Celną zakwalifikowany do pozycji 8703, a co za tym idzie, jego wewnątrzwspólnotowe nabycie podlega podatkowi akcyzowemu. Sąd podziela stanowisko organów podatkowych. W myśl art. 4 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym, opodatkowaniu akcyzą podlegają m.in. sprzedaż wyrobów akcyzowych na terytorium kraju (pkt 3) oraz nabycie wewnątrzwspólnotowe i dostawa wewnątrzwspólnotowa (pkt 5). Pojęcie wyrobów akcyzowych zostało natomiast zdefiniowane w art. 2 pkt 1 cyt. ustawy, który rozumie przez nie wyroby podlegające akcyzie określone w załączniku nr 1 do ustawy. Zgodnie z pozycją 59 załącznika nr 1 do cyt. ustawy jako towary akcyzowe wymieniono samochody osobowe, klasyfikowane w kodzie CN 8703, jako pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż te objęte pozycją 8702), włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi. Z mocy art. 3 ust. 1 i 2 ustawy o podatku akcyzowym, do celów poboru akcyzy i oznaczania wyrobów akcyzowych znakami akcyzy, stosuje się klasyfikację w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej (CN) zgodną z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 7 września 1987r., str. 1, ze zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, ze zm.). Zgodnie z ust. 2 wyżej powołanego przepisu ustawy o podatku akcyzowym, zmiany w Nomenklaturze Scalonej (CN) nie powodują zmian w opodatkowaniu akcyzą wyrobów akcyzowych i samochodów osobowych, jeżeli nie zostały określone w ustawie o podatku akcyzowym. Zgodnie z art. 100 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku akcyzowym, opodatkowaniu akcyzą podlegają samochody osobowe niezarejestrowane na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym, a podatnikami akcyzy od samochodów osobowych są między innymi podmioty dokonujące nabycia wewnątrzwspólnotowego. Samochody osobowe są to zaś – jak stanowi art. 100 ust. 4 ustawy o podatku akcyzowym – pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne objęte pozycją CN 8703 przeznaczone zasadniczo do przewozu osób, inne niż objęte pozycją 8702, włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi. Zgodnie z regułą 1 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej tytuły sekcji, działów i poddziałów mają jedynie charakter orientacyjny. Dla celów prawnych klasyfikację przeprowadza się w oparciu o nazwy pozycji i wszelkie postanowienia zawarte w uwagach do sekcji lub działów, o ile nie są one sprzeczne z treścią odpowiednich pozycji i uwag. Gdy dokonanie klasyfikacji nie będzie możliwe w powyższy sposób, należy skorzystać z ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury Scalonej, pod warunkiem, że ani treść pozycji, ani treść uwag, nie będzie stwarzać żadnych przeszkód do ich zastosowania. Należy zgodzić się z organami podatkowymi, że sporny pojazd mieści się w pozycji 8703: "Pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż te objęte pozycją 8702), włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi"; pozycja ta bowiem obejmuje pojazdy mechaniczne różnego typu przeznaczone do przewozu osób, z wyłączeniem pojazdów mechanicznych objętych pozycją 8702. Z samego tytułu pozycji 8703 wynika, że obejmuje ona pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż te objęte pozycja 8702), włącznie z samochodami osobowo – towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi. W świetle wyjaśnień zawartych w notach wyjaśniających do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów zamieszczonych w obwieszczeniu Ministra Finansów z 1 czerwca 2006 r. w sprawie wyjaśnień do Taryfy Celnej (M.P nr 86, poz. 880) klasyfikacja pojazdów mechanicznych objętych pozycją 8703 jest wyznaczona przez pewne cechy, które wskazują, że pojazdy te są głównie przeznaczone raczej do przewozu osób niż do transportu towarów (poz. 8704). Przejawem cech projektowych zwykle stosowanych do pojazdów, które objęte są pozycją 8703, są następujące cechy : a) obecność stałych siedzeń z wyposażeniem zabezpieczającym (np. pasy bezpieczeństwa lub punkty kotwiące oraz wyposażenie do zainstalowania pasów bezpieczeństwa) dla każdej osoby lub obecność stałych punktów kotwiących i wyposażenie do zainstalowania siedzeń i wyposażenia zabezpieczającego w przestrzeni tylnej powierzchni dla kierowcy i przestrzeni siedzeń pasażerów; takie siedzenia mogą być zamocowane na stałe, składające się ze zdejmowanych punktów kotwiących lub składanych; b) obecność tylnych okien wzdłuż dwubocznych paneli; c) obecność przesuwnych, wahadłowych lub podnoszonych drzwi (jedne lub więcej) z oknami na bocznych panelach lub z tyłu; d) brak stałego panela lub przegrody pomiędzy przestrzenią dla kierowcy i przednich siedzeń pasażerów a przestrzenią tylną, która może być używana zarówno do przewozu osób jak i towarów; e) wyposażenie całego wnętrza pojazdu w sposób kojarzony z częścią pojazdu przeznaczoną dla pasażerów (np. dywaniki, wentylacja, oświetlenie, popielniczki). Należy zgodzić się z organami, że przedmiotowy pojazd swoimi cechami wpisuje się w tą kategorię pojazdów. Świadczą o tym stwierdzone przez organ cechy sprowadzonego samochodu tj. 5 - drzwiowa przeszklona wersja karoserii z elektrycznie otwieranymi szybami w drzwiach bocznych, obitych tapicerką, obecność tylnej kanapy z zagłówkami i pasami bezpieczeństwa, sufit pokryty jednolitą podsufitką na całej powierzchni, uchwyty dla pasażerów w tylnej części pojazdu oraz znajdujące się w tej części oświetlenie, a także brak na stałe zamontowanej przegrody oddzielającej część pasażerską od części towarowej. Wskazane przez skarżącą elementy w postaci przegrody w formie kraty oddzielającej część pasażerską od części towarowej oraz braku siedzeń, brak pasów bezpieczeństwa oraz punktów do ich mocowania, pokrycie podłogi wykładziną PCV - w części towarowej pojazdu - nie mogą przesądzać o braku osobowego charakteru pojazdu, w sytuacji gdy pozostałe cechy wskazywały właśnie na jego osobowy charakter. Okoliczności tej nie zmienia istnienie pewnych cech pojazdu towarowego, zwłaszcza w przestrzeni bagażowej. Należy bowiem zauważyć, że kod CN 8703 nie posługuje się zwrotem samochody osobowe, ale obejmuje szerszy zakres pojazdów, bowiem pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne zasadniczo przeznaczone do przewozu osób, wyłącznie z samochodami osobowo-towarowymi, co nie wyklucza przewozu tymi pojazdami towarów. Należy wskazać, iż wymienione w wyjaśnieniach do pozycji 8703 cechy nie stanowią wyczerpującego katalogu, ani też nie stwarzają wymogu ich łącznego spełnienia. Mają jedynie charakter pomocniczy. Stanowią zespół cech, których spełnienie generalnie pozwala stwierdzić, że dany pojazd można zaliczyć do tej kategorii. Brak którejkolwiek z cech nie może jednak automatycznie eliminować możliwości zakwalifikowania pojazdu do danej pozycji, zwłaszcza w sytuacji, gdy zakwalifikowanie do pozostałych pozycji jest niemożliwe. Ponadto, należy podkreślić, iż z informacji uzyskanej od producenta przedmiotowego pojazdu wynikało, że został on wyprodukowany jako samochód osobowy. Sąd podziela prezentowane w orzecznictwie stanowisko, zgodnie z którym o zasadniczym przeznaczeniu pojazdu decyduje jego producent ponieważ to właśnie on tworzy konstrukcję pojazdu zgodną z normami bezpieczeństwa, przepisami o ruchu drogowym, która ma odpowiadać określonemu przeznaczeniu pojazdu. Konstrukcyjnego przeznaczenia samochodów nie zmieniają ich użytkownicy dokonujący przeróbek czy adaptacji wnętrza do własnych potrzeb. (por. wyrok WSA w Krakowie z dnia 5 września 2007 r., sygn. akt I SA/Kr 880/06. W ocenie Sądu, powyższych ustaleń organ dokonał na podstawie prawidłowo zebranego materiału dowodowego. Dopuszczono wszelkie dowody, które mogły przyczynić się do załatwienia sprawy, a następnie poddano ocenie, która - zdaniem Sądu - także nie budziła żadnych zastrzeżeń. Oględziny pojazdu i zeznania zarówno obecnego właściciela R. O., jak i poprzedniego – J. S., który nabył samochód od skarżącej, potwierdzają prawidłowość przyjętej klasyfikacji. Nie zachodzą przy tym żadne przesłanki mogące poważyć wiarygodność zeznań tych świadków, co do braku dokonywania w pojeździe jakichkolwiek zmian konstrukcyjnych. Skarżąca zaś nie wskazała kto i w jakich okolicznościach dokonał zmian w samochodzie. W świetle powyższego twierdzenia o innym stanie pojazdu w dniu jego nabycia wewnątrzwspólnotowego, w tym między innymi o zamontowanej stałej przegrodzie, braku siedzeń z tyłu, pasów bezpieczeństwa i punktów ich mocowań, są niewiarygodne. Zdaniem Sądu, niezasadny jest zarzut, iż ustalenia organu podatkowego w zakresie klasyfikacji pojazdu pozostają w sprzeczności z przedstawioną przez skarżącą dokumentacją. Jak szczegółowo wyjaśnił organ, z czym Sąd w zupełności się zgadza, dokumenty, na które powoływała się skarżąca, a z których wynikało, że sporny pojazd jest uznany za samochód ciężarowy, zostały wydane w oparciu o inne niż podatkowe przepisy, które dla wymiaru podatku akcyzowego pozostają bez znaczenia. Powyższe dokumenty w niniejszej sprawie stanowią dowód jedynie tego, że pojazd wcześniej nie był zarejestrowany na terytorium kraju i tylko w tym zakresie wiążą organ podatkowy. Natomiast dla klasyfikacji taryfowej mogą mieć jedynie charakter posiłkowy. Ustalając, że pojazd nie był zarejestrowany, organ przechodzi do kolejnych czynności zmierzających do ustalenia czy towar, którym w tym przypadku jest pojazd, podlega czy też nie podatkowi akcyzowemu, o czym decydują tylko i wyłącznie przepisy podatkowe. Powyższych ustaleń organ mógł dokonać w oparciu o posiadaną przez siebie wiedzę, bez konieczności powoływania biegłego, czego domagała się skarżąca. Jak już bowiem wskazano o klasyfikacji danego pojazdu jako osobowego czy ciężarowego decydowała klasyfikacja przyjęta w Nomenklaturze Scalonej i wymienione w niej cechy, do których stwierdzenia nie były potrzebne wiadomości specjalne. W ocenie Sądu, organy podatkowe dołożyły wszelkich starań w celu należytego wyjaśnienia sprawy, a zgromadzony materiał dowodowy jednoznacznie wskazywał na słuszne zaklasyfikowanie przedmiotowego samochodu do pozycji 8703 kodu CN. Prawidłowo również ustalono wysokość podatku na podstawie art. 105 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym. Mając to wszystko na uwadze Sąd, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a., skargę oddalił.