I SA/Rz 23/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Piórkowska Sędzia NSA Bożena Wieczorska Asesor WSA Małgorzata Niedobylska /spr./ Protokolant sek.sąd. Teresa Tochowicz po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2006r. na rozprawie- sprawy ze skargi M. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2005r. Nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2005r. - oddala skargę - Uzasadnienie. Decyzją z dnia (...) czerwca 2005r. nr (...) Wójt Gminy M. ustalił wymiar łącznego zobowiązania pieniężnego na 2005r. w kwocie 923,20zł dla M.M.. Od tej decyzji podatniczka złożyła odwołanie kwestionując wystawienie decyzji z dużym opóźnieniem oraz naliczenie zobowiązania w oparciu o niewiarygodne dokumenty tj. zawiadomienia o zmianach z 3 sierpnia 2004r. i 11 sierpnia 2004r. wystawione przez Starostę Powiatowego. Zdaniem podatniczki zawiadomienia te zawierają dane niezgodne z aktem notarialnym z 20 kwietnia 1971r. Odwołująca dodała też, że nie dokonywała zmiany klasyfikacji gruntu z klasy III "a" na pastwisko. Po rozpatrzeniu odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia (...) września 2005r. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Zdaniem Kolegium przy wymiarze podatków organ podatkowy ma obowiązek opierać się na ewidencji gruntów i budynków. Przyjęta do opodatkowania powierzchnia 0.0932 ha jest wynikiem bezpośredniego pomiaru na gruncie, który został przeprowadzony na wniosek właściciela nieruchomości. Natomiast błędne podanie terminu płatności I i II raty (przed doręczeniem decyzji) nie ma wpływu na wynik sprawy. W skardze na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego M.M. zarzuciła, że zobowiązanie pieniężne za 2005r. zostało naliczone z dużym opóźnieniem, bo decyzję wymiarową otrzymała dopiero w dniu 1 lipca 2005r. Skarżąca stwierdziła, że Urząd Gminy nie uwzględnił wyroku NSA o sygn. SA/Rz 1823/98, dotyczącego jej sąsiada J.L., co mogłoby zmienić dalszy bieg spraw związanych z pomiarem kontrolnym jej działki, do którego została zmuszona. Dokumenty sporządzone na tę okoliczność przez Wydział Geodezji i Gospodarki Gruntami tj. zawiadomienia o zmianie z dn.3 sierpnia 2004r. i z dnia 8 sierpnia 2004r. zawierają dane niezgodne ze stanem rzeczywistym i prawnym, wynikającym z Kw (...), dlatego - zdaniem skarżącej - powinny być obalone z urzędu. Skarżąca zarzuciła naliczenie podatku od gruntu klasy IV, zamiast III "a", ponieważ ona nie dokonywała przeklasyfikowania placu budowlanego na pastwisko, a także zakwestionowała podawanie przez Wydział Geodezji różnej powierzchni jej działki tj. 900m2 , 928 m2 , 932 m2. Zwróciła też uwagę na nieprawidłowości w prowadzonej kartotece gospodarstwa (widoczne ślady poprawiania), brak spisu dokumentów w aktach sprawy oraz brak datownika poczty nadawczej na zwrotnych potwierdzeniach odbioru. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o odrzucenie skargi, z uwagi na to, że skarga nie określa w jaki sposób zaskarżona decyzja narusza prawo lub interes prawny, bądź - alternatywnie -o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z zasadami wyrażonymi w art.1 ustawy z dnia 25 lipca 2001r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269) i art.l34§1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270), określanej dalej jako ustawa P.p.s.a., Sąd bada zaskarżone orzeczenie pod kątem jego zgodności z obowiązującym prawem i nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Na wstępie należy stwierdzić, że brak jest podstaw do odrzucenia skargi ze względu na brak określenia naruszenia prawa lub interesu prawnego. Przez określenie "naruszenia prawa" lub "naruszenia interesu prawnego", o których mowa w art.57 §1 pkt 3 ustawy P.p.s.a., należy rozumieć podanie przyczyny uzasadniającej wniesienie skargi do sądu administracyjnego. Powołany przepis nie wymaga przedstawienia w skardze wyczerpującego wywodu prawnego lub wskazania konkretnego przepisu prawa, który został naruszony, (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Zakamycze 2005, s.155). Pomimo nie wskazania konkretnego przepisu, który został naruszony, niewątpliwe jest, że skarżąca kwestionuje prawidłowość prowadzonego postępowania podatkowego, a w szczególności ustalenie stanu faktycznego, który - jej zdaniem - został oparty na nierzetelnych dokumentach, i przyjęcie tego stanu faktycznego za podstawę orzekania. Skarga jest nieuzasadniona. Poza sporem w niniejszej sprawie pozostaje to, że M.M. jest właścicielką nieruchomości, oznaczonej jako działka nr (...) poł. w W. Skarżąca kwestionuje natomiast przyjętą za podstawę opodatkowania powierzchnię działki i klasyfikację gruntu. Stosownie do treści art.21 ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. Nr 30, poz.163 ze zm.), zwanej dalej ustawą p.g.i k., podstawę wymiaru podatku rolnego i od nieruchomości stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków, w tym również dane dotyczące powierzchni i klas gleboznawczych gruntów. Jak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 15 listopada 1994r. sygn. akt SA/Ka 2592/93: "Organy podatkowe przy wymiarze podatku od nieruchomości są związane zapisami w ewidencji gruntów i budynków; nie są uprawnione do dokonywania własnych ustaleń w tym przedmiocie" (publik. M. Pod. nr 6/1998 str.179). Z zalegającego w aktach sprawy wypisu z rejestru gruntów z dnia 17 stycznia 2005r. wynika, że M.M. jest właścicielką działki nr (...) o powierzchni 0,0932ha, klasy IV, położonej w W.. Wypis ten jest dokumentem urzędowym, który wiąże organy podatkowe przy wymiarze podatków. Z tego powodu w postępowaniu podatkowym nie można kwestionować tych dokumentów, które w odrębnym postępowaniu sporządził powołany do tego organ. W odniesieniu do nieruchomości podatniczki organem właściwym w sprawie ewidencji i klasyfikacji gruntów jest Starosta Powiatu, do którego może skarżąca kierować ewentualne zarzuty z tym związane, w trybie określonym ustawą p.g.i k. Odnośnie zarzutu dokonania wymiaru łącznego zobowiązania podatkowego z dużym opóźnieniem to należy stwierdzić, że choć istotnie podatnik powinien otrzymać decyzję wymiarową (nakaz płatniczy) przed terminem płatności I raty, to jednak przekroczenie terminu nie wpływa na prawidłowość dokonanego wymiaru. Skutkiem opóźnienia jest to, że podatnik nie jest związany wskazanymi w decyzji terminami płatności tych rat podatku, które przypadają przed dniem doręczenia decyzji; co do tych rat termin płatności wynosi 14 dni od daty otrzymania decyzji. Ponadto Sąd uznał, że na legalność podjętych decyzji nie miały wpływu uchybienia w wypełnianiu zwrotnych potwierdzeń odbioru pism przez pracowników poczty (brak datownika poczty nadawczej), ani brak spisu treści w aktach podatkowych, czy też nieprawidłowości w prowadzonej kartotece gospodarstwa. Nie miał również wpływu na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy wyrok NSA w sprawie SA/Rz 1823/98, dotyczącej pozwolenia na budowę, prowadzoną przez sąsiada skarżącej J.L . Uwzględniając powyższe Sąd nie dopatrzył się naruszenia przez organy podatkowe ani przepisów prawa materialnego, ani procesowego, w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, dlatego na podstawie art. 151 ustawy P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.