I SA/Rz 23/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący – SWSA Piotr Popek po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 4 lutego 2025 r. w Rzeszowie sprawy ze skargi M.K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie z dnia 22 listopada 2024 r. nr 1801-IOV-2.603.5.2024 w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej w postępowaniu wznowieniowym - p o s t a n a w i a - odrzucić skargę. Pismem z dnia 23 grudnia 2024 r. M.K. (dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie (dalej: DIAS, organ) skargę na opisaną w sentencji decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie z uwagi, że została wniesiona przedwcześnie, bowiem skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia w administracyjnym toku instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu, bowiem przed jej wniesieniem nie wyczerpano przysługujących środków zaskarżenia w postępowaniu przed organem administracji publicznej. Decyzją z 22 listopada 2024 r. DIAS odmówił uchylenia swojej decyzji ostatecznej z 2 sierpnia 2021 r. nr 1801-IOV-2.4103.83.2020 wobec niestwierdzenia przesłanek określonych w art. 250 § 1 pkt 1 i pkt 5 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm., dalej O.p.). W decyzji zawarto pouczenie, że stronie na podstawie art. 220 § 1 i art. 221 § 1 O.p. służy prawo wniesienia odwołania od decyzji DIAS w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia, w tym wypadku od dnia 10 grudnia 2024 r. Na wskazaną decyzję skarżący wniósł w dniu 23 grudnia 2024 r. skargę do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Rzeszowie. Zgodnie z art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Jeżeli skarżący przed wniesieniem skargi nie wyczerpie przysługującego mu środka zaskarżenia, skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 powyższej ustawy. Z powołanych regulacji wynika zatem, że wyczerpanie stosownych środków zaskarżenia jest podstawową przesłanką dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego. Przenosząc to na grunt rozpoznawanej sprawy należy stwierdzić, że skarżący został prawidłowo pouczony o administracyjnym toku postępowania, zamiast więc skargi do WSA, skarżący winien był wnieść odwołanie do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie, albowiem dopóki stronie przysługuje prawo wniesienia do organu środka prawnego, dopóty wniesienie skargi do sądu administracyjnego jako przedwczesne jest niedopuszczalne, gdyż postępowanie sądowoadministracyjne nie może zostać uruchomione, jeżeli nie zostały wykorzystane środki weryfikacji kwestionowanych działań, dostępne podmiotowi w postępowaniu administracyjnym, który chce uruchomić postępowanie sądowoadministracyjne. Istotą i celem takiego środka jest bowiem stworzenie dodatkowych możliwości autorewizji własnego działania przez ten organ, a takiej dodatkowej możliwości weryfikacji własnego działania w niniejszej sprawie organ został pozbawiony. Wobec niewniesienia przez skarżącego właściwego środka zaskarżenia, jaki służył mu w postępowaniu administracyjnym przed organem wskazanym w sprawie, Sąd odrzucił skargę na mocy art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.