I SA/Rz 230/12

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Małgorzata Futera po rozpoznaniu w Wydziale I w dniu 15 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku "A" Sp.j. L.C., M.S. w S. o zwolnienie od kosztów sądowych i o ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi "A" Sp.j. L.C., M.S. w S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] stycznia 2012 r. Nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu marki Suzuki Jimny w dniu 25 lutego 2010 r. - postanawia – odmówić przyznania prawa pomocy. Sygn. I SA/Rz 230/12 U Z A S A D N I E N I E Skarżąca spółka w sprawie opisanej w sentencji niniejszego postanowienia, wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie adwokata. Z oświadczenia o stanie majątkowym wynika, że jej kapitał zakładowy wynosi 217.616,72 zł, wartość będących w jej dyspozycji środków trwałych 113.349,53 zł, za ubiegły rok obrotowy odnotowała zysk w wysokości 3623,58 zł, podała, że saldo jej rachunku bankowego na koniec miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku wynosiło – 299.888 zł. W uzasadnieniu wniosku spółka podjęła polemikę z rozstrzygnięciem Dyrektora Izby Celnej co do jego prawidłowości. Wezwana do złożenia dodatkowego oświadczenia dot. stanu majątkowego i możliwości płatniczych spółka przedłożyła kserokopie: deklaracji rozliczeniowych składanych do ZUS, listy płac za kwiecień 2012 r., ewidencji środków, deklaracji dla podatku od towarów i usług za ostatnie sześć okresów rozliczeniowych, bilansu za ostatni rok obrotowy i rachunku zysków i strat, rozrachunków po stronie należności i zobowiązań, w tym publicznoprawnych oraz wyciągów z rachunku bankowego spółki. Rozpoznając wniosek zważono, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ) – zwana dalej P.p.s.a., osobie prawnej, a także innej jednostce organizacyjnej nie posiadającej osobowości prawnej, prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym, tj., takim o jaki wnioskowała skarżąca spółka- gdy wykaże ona, że nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania. Zwrócić w tym miejscu należy uwagę, że rozstrzygnięcie w zakresie prawa pomocy ma charakter uznaniowy, co oznacza, że nawet jeżeli zostałaby spełniona przesłanka braku środków na poniesienie kosztów postępowania, rozpoznający wniosek nie musi się przychylić do zgłoszonego żądania, a jedynie może przyznać przywilej w postaci prawa pomocy jeżeli uzna, że zachodzi taka potrzeba. Przepisy przenoszą na stronę (wnioskodawcę) obowiązek wykazania okoliczności mających znaczenie dla postępowania o przyznanie prawa pomocy. Przed przystąpieniem do analizy sytuacji spółki na podstawie przesłanek warunkujących udzielenie przywileju w zakresie o jaki wnioskowała dodać należy, że skarga spółki została przez Sąd uwzględniona (wyrok z dnia 24 maja 2012 r., sygn. I SA/Rz 230/12), zatem nie powinny wystąpić po stronie skarżącej jakiekolwiek koszty postępowania. Powracając do zgłoszonego wniosku, należy stwierdzić, że nie zasługuje on na uwzględnienie. Przychody netto spółki ze sprzedaży (spółka zajmuje się ubojem i handlem półtuszami mięsnymi) w 2011 r. wyniosły 1.082.951,05 zł (k. 75), a ostatecznie rok obrotowy spółka zakończyła zyskiem w wysokości 3.623,58 zł. Posiada aktywa trwałe o wartości księgowej 116.591,45 zł, na które składają się grunty, budynki i środki transportu (k.66 i 74). Zobowiązania spółki wynoszą 107.087,06 zł (k.76), natomiast należności spółki to aż 393.899,53 zł – k.78 (dane na 30 kwietnia 2012 r.). Zadeklarowany we wniosku ujemny stan konta (-299.888 zł) należy interpretować jako udzielony kredyt obrotowy, co nie oznacza złej sytuacji finansowej podmiotu, ponieważ tę należy rozpatrywać biorąc pod uwagę majątek spółki, czas od jakiego jest obecna na rynku (co wynika z KRS-k.36) i wysokość jej należności. Udzielenie takiego kredytu związane było przecież z wykazaniem zdolności kredytowej. Z analizy wyciągów z rachunku bankowego wynika, że pomimo zadłużenia każdorazowo do dyspozycji pozostawały spółce kwoty od kilku do nawet kilkunastu tysięcy złotych. Według przedłożonej listy płac (k.65) spółka zatrudnia dwie osoby: ich wynagrodzenie to 323,58 zł i 1294,35 zł (btutto); odprowadzane są także składki na ubezpieczenia społeczne (x1w pełnym zakresie) i zdrowotne (x2) wspólników. Z dokumentów nie wynika, aby spółka miała zaległości w wywiązywaniu się ze zobowiązań publicznoprawnych; z przedłożonego zestawienia (k.80) wynika, że nie są one szczególnie nadmierne. Z analizy deklaracji dla podatku od towarów i usług (od listopada 2011r. do kwietnia 2012 r.) z kolei wynika, że spółka deklaruje każdorazowo nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy. Reasumując należy stwierdzić, że sytuacja spółki nie kwalifikuje jej do zastosowania prawa pomocy w jakimkolwiek zakresie; w kontekście sprawy należy przypuszczać, że zgłaszając taki wniosek spółka uczyniła to bezrefleksyjnie. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 2 pkt 1 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.