I SA/Rz 237/20

Dnia 21 kwietnia 2020 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jarosław Szaro po rozpoznaniu w dniu 21 kwietnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. sp. z o.o. sp. k. z siedzibą w [...] na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] lutego 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wyłączenia organu od prowadzenia postępowań kontrolnych w zakresie podatku od towarów i usług - postanawia- odrzucić skargę. A. sp. z o.o. sp. k. z siedzibą w [...], reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, w piśmie z dnia 4 marca 2020 roku wniosła skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 5 lutego 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wyłączenia organu od prowadzenia postępowań kontrolnych w zakresie podatku od towarów i usług W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej wniósł o odrzucenie skargi na ww. postanowienie argumentując, że tego rodzaju sprawy nie zostały objęte zakresem właściwości sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019r., poz. 2325 ze zm.) - zwanej dalej P.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne. W ocenie Sądu należało przychylić się do wniosku organu zawartego w odpowiedzi na skargę, ponieważ wniesienie skargi na postanowienie o odmowie wyłączenia organu od prowadzenia postępowania nie jest dopuszczalne, jako, że na tego rodzaju rozstrzygnięcie skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje. Świadczy o tym treść art. 3 § 2 P.p.s.a., wyznaczającego zakres właściwości rzeczowej sądów administracyjnych. W zakresie postanowień kontrola prowadzona przez sądy administracyjne obejmuje, zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 P.p.s.a. orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Na postanowienie o odmowie wyłączenia organu od prowadzenia postępowań kontrolonych nie przysługuje zażalenie w administracyjnym toku instancji. Zgodnie z art. 236 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa (tekst jednolity: Dz. U. z 2019r., poz. 900 ze zm., dalej: O.p.) zażalenie przysługuje tylko wówczas, gdy ustawa tak stanowi. W przypadku postanowienia o odmowie wyłączenia organu Ordynacja podatkowa uprawnienia takiego stronie nie przyznaje. Powyższe wynika z treści art. 131 O.p., który podlega zastosowaniu w sprawie wyłączenia naczelnika urzędu celno-skarbowego na mocy art. 131a O.p. W art. 131 O.p. nie przewidziano, aby strona mogła wnieść zażalenie na postanowienie o odmowie wyłączenia organu od prowadzenia postępowania. Zasadność takiego postanowienia strona może kwestionować w ramach odwołania od decyzji rozstrzygającej o istocie sprawy podatkowej. Zatem postanowienie objęte przedmiotową skargą nie jest zaskarżalne zażaleniem, jak również nie jest postanowieniem kończącym postępowanie lub też rozstrzygającym sprawę co do istoty, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 2 P.p.s.a. Z tego względu ww. postanowienie nie należy do zakresu kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne, dlatego też nie przysługuje na nie skarga do sądu administracyjnego. Mając na uwadze powyższe, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a. i odrzucił skargę.