I SA/Rz 241/14

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie Jacek Boratyn po rozpoznaniu w dniu 13 maja 2014 r., na posiedzeniu niejawnym, wniosku A. W. o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, w sprawie ze skargi A. W. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia (...) lutego 2014 r., nr (...), w przedmiocie pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na 2013 r. - postanawia – odmówić przyznania prawa pomocy. Występując o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, skarżący złożył oświadczenie o stanie rodzinnym i majątkowym, z którego wynika, że pozostaje on we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną i dwiema pełnoletnimi córkami, które studiują poza miejscem stałego zamieszkania. Źródło utrzymania całej rodziny stanowi prowadzone przez skarżącego gospodarstwo rolne o pow. 13 ha oraz działalność agroturystyczna, polegająca na wynajmie domków kempingowych, z której dochód określono na kwotę 500 zł miesięcznie. Jeżeli chodzi o stan majątkowy to skarżący zadeklarował posiadanie domu o pow. 600 m2, budynków gospodarskich, ciągnika rolniczego wraz z osprzętem oraz domków kempingowych. W związku z faktem, że oświadczenie skarżącego nie pozwala na pełną ocenę jego sytuacji majątkowej i możliwości płatniczych, gdyż nie zawiera wyczerpujących informacji o dochodach oraz ponoszonych wydatkach, zarządzeniem z dnia 24 kwietnia 2014 r. został on wezwany o złożenie dodatkowego oświadczenia, między innymi poprzez określenie wysokości dochodów z prowadzonego gospodarstwa rolnego, sprecyzowanie wysokości wydatków na zaspokojenie podstawowych potrzeb bytowych (utrzymanie domu, zakup żywności, odzieży i środków czystości), a także przedłożenie wyciągu z rachunków bankowych i rachunków kart kredytowych i kopii zeznania podatkowego. W odpowiedzi na przedmiotowe wezwanie skarżący wyjaśnił, że jego rachunki bankowe wykazują saldo zerowe, a karta kredytowa jest obciążoną kwotą 10 000 zł. Do tego spłaca kredyt zaciągnięty na zakup ciągnika, w wysokości 20 000 zł. Skarżący przedłożył też kopię zeznania podatkowego, z którego wynika, że jego przychód z działalności agroturystycznej za 2013 r. wyniósł 24 277,50 zł, a także kserokopie rachunków za prąd i telefon (wskazane dokumenty zostały złożone do akt o sygn. I SA/Rz 240/14). Skarżący nie określił natomiast wydatków na zakup żywności, odzieży, środków czystości oraz opłacenie pozostałych mediów. Wpis od skargi w przedmiotowej sprawie wynosi 200 zł. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 2012, poz. 270, ze zm., zwanej dalej: P.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie o którym mowa w wyżej wymienionym przepisie powinno nastąpić poprzez złożenie pełnego, jednoznacznego i wiarygodnego oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym, a na wezwanie, dodatkowego oświadczenia, wyjaśniającego wszelkie wątpliwości i rozbieżności oraz odpowiednich dokumentów źródłowych. W niniejszej sprawie skarżący złożył oświadczenia, na podstawie którego nie sposób jest stwierdzić ani wysokości jego rzeczywistych dochodów, ani też wielkości ponoszonych przez niego wydatków. Trudno bowiem przyjąć, że cała czteroosobowa rodzina żyje za 500 zł. Z tego też względu wezwano skarżącego do złożenie oświadczenia o wysokości dochodów, uzyskiwanych z prowadzonego gospodarstwa rolnego, które jest dla niego głównym źródłem, utrzymania, a także wyciągów z rachunków bankowych i rachunków kart kredytowych. Skarżący nie wykonał jednak wezwania w tym przedmiocie. Podobnie jedynie wybiórczo ustosunkował się do wezwania o określenie wysokości ponoszonych wydatków. Nie podał chociażby ile wydaje np. na zakup żywności, odzieży, leków i środków czystości. W związku z tym należy stwierdzić, że złożone przez skarżącego oświadczenia oraz dokumenty źródłowe nie pozwalają na rzeczową ocenę jego sytuacji materialnej i możliwości płatniczych, pod kątem spełnienia ustawowych przesłanek przyznania prawa pomocy. Z tego więc względu, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., odmówiono mu przyznania prawa pomocy.