I SA/Rz 242/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jarosław Szaro po rozpoznaniu w dniu 3 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym skargi "A" spółki z o.o. z/s w W. na wynik kontroli Naczelnika Podkarpackiego Urzędu Celno-Skarbowego w Przemyślu z 10 kwietnia 2025 r. nr 408000-CKK3.12.5001.35.2024.51 w przedmiocie prawidłowości i rzetelności rozliczenia podatku od towarów i usług - postanawia - odrzucić skargę "A" spółka z o.o. z/s w W. (dalej: spółka/skarżąca) wniosła do tut. Sądu skargę na wynik kontroli Naczelnika Podkarpackiego Urzędu Celno-Skarbowego w Przemyślu z 10 kwietnia 2025 r. nr 408000-CKK3.12.5001.35.2024.51 prowadzonej w przedmiocie podatku od towarów i usług. Z akt sprawy wynika, że Naczelnik Podkarpackiego Urzędu Celno-Skarbowego w Przemyślu wszczął wobec spółki kontrolę celno-skarbową w zakresie prawidłowości i rzetelności rozliczenia podatku od towarów i usług za poszczególne okresy rozliczeniowe od listopada 2023 r. do sierpnia 2024 r. W wyniku kontroli zawarto między innymi ustalenia dotyczące stwierdzonych w toku kontroli celno-skarbowej nieprawidłowości. Zawarto także pouczenie o tym, że od wyniku kontroli nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. W złożonej skardze spółka zarzuciła niezgodność wyniku kontroli z prawem oraz istotne naruszenia przepisów prawa procesowego, które miały wpływ na jego treść, polegające na braku udostępnienia protokołu do podpisu, nieprzeprowadzeniu czynności wyjaśniających, mimo istnienia wątpliwości co do stanu faktycznego, zaniechaniu zgromadzenia dokumentacji źródłowej, braku uwzględnienia wyjaśnienia awarii systemu księgowego oraz prawa materialnego, tj. art. 41 ust. 4 i 6a, art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Z tych przyczyn spółka wniosła o uchylenie w/w wyniku kontroli celno-skarbowej w całości. W odpowiedzi na skargę Naczelnik Podkarpackiego Urzędu Celno-Skarbowego w Przemyślu wniósł o odrzucenie skargi z uwagi na niedopuszczalność zaskarżania przedmiotowego wyniku kontroli. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 i 2760), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615, z późn. zm.), dalej: ustawa o KAS, oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Z treści art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. wynika, że spod kognicji sądu administracyjnego wyłączone zostały akty lub czynności dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, jeżeli podjęte zostały w ramach określonych procedur. Powyższe wyłączenie aktów lub czynności podjętych w ramach określonych postępowań, zostało wprowadzone do treści w/w przepisu na mocy ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r., poz. 658), która weszła w życie w dniu 15 sierpnia 2015 r. W niniejszej sprawie skarżąca wniosła skargę na wynik kontroli, który został sporządzony i doręczony na podstawie art. 82 ust. 1 ustawy o KAS, a przepis ten jest zawarty w dziale V w rozdziale 1 w/w ustawy, a tym samym taka skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu (por. postanowienie NSA z 14 kwietnia 2023 r. I FSK 34/23). Sąd nadmienia, że zaskarżony dokument z 10 kwietnia 2025 r. stanowiący wynik kontroli ogranicza się do ustaleń faktycznych i wytknięcia stwierdzonych nieprawidłowości. Brak w nim elementów, które dawałyby skarżącej bezpośrednie i konkretne uprawnienia lub nakładałyby na nią bezpośrednie i konkretne obowiązki. Nie zawiera bowiem końcowych władczych rozstrzygnięć, a ogranicza się jedynie do stwierdzenia pewnych okoliczności, mogących stanowić punkt wyjścia do podjęcia czynności procesowych, w ramach których skarżącej będą przysługiwały środki zaskarżenia. Wobec powyższego nie odpowiada on pojęciu "aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień i obowiązków wynikających z przepisów prawa" w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. O sytuacji prawnopodatkowej skarżącej rozstrzygnie dopiero organ podatkowy w odrębnym postępowaniu, w którym spółka będzie mogła bronić swoich interesów. Ustalenia w nim zawarte spółka będzie mogła zakwestionować przez złożenie odwołania od decyzji wydanej w postępowaniu podatkowym. Z przedstawionych względów, na postawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.