I SA/Rz 244/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. WSA Barbara Stukan-Pytlowany Sędziowie WSA Małgorzata Niedobylska WSA Kazimierz Włoch /spr./ Protokolant ref.st. Joanna Migacz po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 21 czerwca 2011r. sprawy ze skargi W. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2011 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie podatku od nieruchomości za 2010 rok 1) uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...], 2) określa, że wyżej wymienione decyzje nie podlegają wykonaniu do chwili uprawomocnienia się wyroku, 3) zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącej W. O. kwotę 440 (słownie: czterysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. I SA/Rz 244/11 Uzasadnienie Zaskarżoną decyzją z dnia [...] stycznia 2011r. znak [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] lipca 2010r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2010r. i umorzyło postępowanie przed organem I instancji. W uzasadnieniu podniesiono, że Prezydent Miasta działając na podstawie art. 226 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa decyzją z dnia [...] lipca 2010r. nr [...] uchylił w całości własną decyzję z dnia [...] maja 2010r. znak [...] i umorzył postępowanie w sprawie. Organ I instancji podniósł, że rozpoznając odwołania współwłaścicieli nieruchomości położonej w P. przy ul. M., które wpłynęły do organu dnia 14 czerwca 2010r. i 24 czerwca 2010r. od jego wyżej określonej decyzji z dnia [...] maja 2010r. w sprawie podatku od nieruchomości za 2010r. stwierdził, iż strony nie brały udziału w postępowaniu dlatego uznał odwołania za zasadne. Natomiast od decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] lipca 2010r. nr [...] współwłaścicielka D. Z. wniosła odwołanie w którym zarzuciła, iż lokal nr 2 od sierpnia 2008r. przestał być lokalem użytkowym, a stał się lokalem mieszkalnym w którym ona zamieszkuje, wobec czego powinien być opodatkowany jako lokal mieszkalny. Samorządowe Kolegium Odwoławcze podniosło, iż organ I instancji powinien postąpić zgodnie z treścią art. 226 § 1 Ordynacji podatkowej, a więc w razie uznania, że odwołanie wniesione przez stronę zasługuje na uwzględnienie w całości, wydać nową decyzję, którą uchylić lub zmienić zaskarżoną decyzję. Powyższa decyzja powinna zawierać rozstrzygnięcie merytoryczne. W innym przypadku organ powinien przekazać odwołanie organowi odwoławczemu do rozpoznania. Wydanie w trybie art. 226 § 1 Ordynacji podatkowej decyzji ograniczającej się do wydania decyzji kasacyjnej nie było prawidłowe. W skardze na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, W. O. domagała się jej uchylenia w całości i zasądzenia kosztów procesu. Podniosła, że decyzja Prezydenta Miasta z dnia [...] lipca 2010r., była słuszna, odpowiadała prawu i nie nastąpiło naruszenie art. 226 § 1 i art. 207 Ordynacji podatkowej. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wnosiło o jej oddalenie i podtrzymało dotychczas zajmowane stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Zgodnie z zasadami wyrażonymi w art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) i art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. sąd bada zaskarżone orzeczenia pod kątem ich zgodności z obowiązującym prawem zarówno materialnym jak i procesowym, nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Z przedstawionego przez organ materiału dowodowego znajdującego się w aktach administracyjnych wynika, że jest on niekompletny. Przy wymiarze podatku od nieruchomości, organy podatkowe corocznie wydają decyzje wymiarowe. W stosunku do osób fizycznych wydawane są decyzje ustalające - wymiarowe, które mają charakter konstytutywny. Jak oświadczył na rozprawie w dniu 21 czerwca 2011r. pełnomocnik D. Z. i J. Z. w niniejszej sprawie wydana była decyzja Prezydenta Miasta wymiarowa, odnośnie podatku od nieruchomości za 2010r. w dniu [...] stycznia 2010r., której jednak brak jest w aktach administracyjnych. Jak wynika z odwołania pełnomocnika W. O. adwokata K. B. od decyzji z dnia [...] maja 2010r. znak [...], wydanie powyższej decyzji poprzedziło wznowienie postępowania, jednak w samej decyzji jak i w aktach administracyjnych brak danych ku temu. Niezależnie od powyższych w świetle art. 226 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity Dz.U. z 2005r. nr 8, poz. 60 ze zm.) decyzja Prezydenta Miasta z dnia [...] lipca 2010r. znak [...] uchylająca własną decyzję z dnia [...] maja 2010r. i umarzająca postępowanie w sprawie, powinna uwzględnić odwołanie w całości, albo nie powinna być wydana a odwołanie należało przedstawić do rozpoznania organowi odwoławczemu czyli Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu. Niewątpliwie decyzja z dnia [...] lipca 2010r., nie mogła być wydana w trybie autokontroli, przy tak sformułowanej sentencji jak w decyzji i przy określeniu w jej uzasadnieniu przyczyny uchylenia o charakterze procesowym wynikającej z faktu, że strony nie brały udziału w postępowaniu przed organem. Nie było też podstawy do umorzenia postępowania w sprawie w oparciu o art. 208 §1 Ordynacji podatkowej, gdyż postępowanie nie stało się bezprzedmiotowe w rozumieniu tego przepisu. Jednakże decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2011r. znak [...] uchylająca decyzje Prezydenta Miasta z dnia [...] lipca 2010r. i umarzająca postępowanie przed organem I instancji nie jest pozbawiona uchybień formalnych. Jako podstawę uchylenia tej decyzji organ odwoławczy wskazał art. 233 § 1 pkt 2 lit. a Ordynacji podatkowej. Art. 233 § 1 pkt 2 lit. a Ordynacji podatkowej stanowi, że organ odwoławczy wydając decyzję, w której uchyla decyzję organu I instancji w całości lub w części - i w tym zakresie orzeka co do istoty sprawy lub uchylając tę decyzję - umarza postępowanie w sprawie. Powyższy przepis nie daje więc podstawy do umorzenia postępowania przed organem I instancji jak uczynił to organ odwoławczy. Z powyższych przyczyn wobec naruszenia przez organy prawa procesowego zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu I instancji z dnia [...] lipca 2010r. podlegały uchyleniu w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w zw. z art. 135 p.p.s.a. Ostatecznie więc po uprawomocnieniu się wyroku pozostaną do rozpoznania przez organ II instancji wniesione odwołania od decyzji z dnia [...] maja 2010r. Prezydenta Miasta. W oparciu o art. 152 p.p.s.a. orzeczono, że uchylone decyzje nie podlegają wykonaniu do chwili uprawomocnienia się wyroku. W oparciu o art. 200 p.p.s.a. zasądzono od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącej W. O. zwrot kosztów postępowania sądowego w kwocie 440zł, na którą to kwotę składa się uiszczony wpis w kwocie 200zł i koszty zastępstwa adwokackiego w wysokości 240zł.