I SA/Rz 245/17
PostanowienieWSA w Rzeszowie2017-06-08
Skład orzekający: Małgorzata Futera
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy osoba fizyczna, ubiegająca się o zwolnienie od kosztów sądowych w postępowaniu administracyjnym, wykazała, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla swojego koniecznego utrzymania?Ratio decidendi
Osobie fizycznej przyznaje się prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, jeżeli wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla swojego koniecznego utrzymania. W rozpoznawanej sprawie skarżący wykazał trudną sytuację finansową i zdrowotną, co uzasadnia przyznanie mu prawa pomocy w całości.Stan faktyczny
Skarżący złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej odmawiającą umorzenia zaległości podatkowej. We wniosku podał, że pobiera rentę, prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, wynajmuje mieszkanie, spłaca kredyt i posiada majątek spadkowy. Po wezwaniu do uzupełnienia informacji, oświadczył, że kredyt spłaca siostra, a koszty mediów wliczone są w czynsz. Otrzymuje pomoc rzeczową od rodzeństwa i korzysta ze świadczeń pomocy społecznej. Sąd uznał, że skarżący wykazał trudną sytuację finansową i zdrowotną.Rozstrzygnięcie
Zwolniono skarżącego od kosztów sądowych w całości.Pełny tekst orzeczenia
Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Małgorzata Futera po rozpoznaniu w dniu 8 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A.M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] lutego 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej - postanawia – zwolnić skarżącego od kosztów sądowych w całości.
I SA/Rz 245/17
U Z A S A D N I E N I E
Skarżący wezwany do uiszczenia wpisu od skargi na decyzję opisaną w niniejszym postanowieniu, wniósł o przyznanie prawa w postaci zwolnienia od kosztów sądowych, uzasadniając wniosek tym, że pobiera rentę w wysokości 967 zł, prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, nie posiada własnego lokalu mieszkalnego- wynajmuje mieszkanie. Podał, że spłaca kredyt w banku (rata 430 zł) Posiada majątek spadkowy w postaci działki, którą usiłuje sprzedać, by spłacić pozostałych spadkobierców.
Skarżący wezwany o dodatkowe informacje o swojej sytuacji finansowej oświadczył, że faktycznie kredyt spłata siostra skarżącego na poczet wzajemnych rozliczeń spadkowych, opłaty za energie elektryczną, prąd, gaz wliczone są w koszty wynajmu mieszkania. Pomoc rzeczową w postaci posiłków i artykułów żywnościowych według oświadczenia skarżący uzyskuje od siostry i brata. Przedłożył również zaświadczenie o korzystaniu ze świadczeń pomocy społecznej.
Rozpoznając wniosek stwierdzono, co następuje:
Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) – zwanej dalej P.p.s.a., osobie fizycznej przyznane zostaje prawo pomocy z jej wniosku w zakresie częściowym, a o taki ubiega się w tej sprawie skarżący żądając zwolnienia od kosztów sądowych, jeżeli strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ciężar dowodu spoczywa na stronie składającej taki wniosek.
W ocenie rozpoznającego wniosek referendarza skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych; przedstawił swoją sytuację w sposób przekonujący- załączył do wniosku zaświadczenie o pobieraniu z GOPS zasiłku, a co istotne w aktach sprawy z uwagi na przedmiot skargi – odmowę udzielenia ulgi w zapłacie podatku (PCC z tytułu działu spadku) zalegają dokumenty, na podstawie których możliwa jest ocena sytuacji skarżącego jako trudna; jest on osobą niepełnosprawną i stan zdrowia uniemożliwia podjęcie jakiejkolwiek pracy, a stopień naruszenia sprawności organizmu powoduje konieczność stałej opieki innych osób w zaspokajaniu podstawowych potrzeb, swoje potrzeby skarżący zredukował do niezbędnego minimum, co uprawdopodobnił i poniesienie kosztów niniejszego postępowania w jakimkolwiek zakresie z pewnością przekracza jego możliwości. Zasadnym zatem w rozpoznawanym przypadku jest przyznanie prawa pomocy w zakresie, o jaki wnioskował skarżący.
Mając na względzie przytoczone okoliczności, na postawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło