I SA/Rz 245/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. WSA Jarosław Szaro, Sędzia WSA Małgorzata Niedobylska /spr./, Sędzia NSA Jacek Surmacz, Protokolant sekr. sąd. Karolina Gołąbek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 lipca 2025 r. sprawy ze skargi A.C. na informację Rzeszowskiej Agencji Rozwoju Regionalnego S.A. z dnia 19 maja 2025 r. nr KPOD.01.03-IW.01-B709/24 w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku o objęcie przedsięwzięcia MŚP wsparciem oddala skargę. A. C. (dalej: Wnioskodawca/Skarżący) poddał kontroli Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie otrzymaną od Rzeszowskiej Agencji Rozwoju Regionalnego z/s w Rzeszowie (dalej: Operator/RARR/RARR S.A.) informację z 19 maja 2025r. nr DWP.422.5.2024 w sprawie odmowy rozpatrzenia wniosku o ponowną ocenę wniosku nr [...] o dofinansowanie przedsięwzięcia MŚP w ramach planu rozwojowego "[...]". Z dołączonych do skargi dokumentów wynikało, że Skarżący, prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą: "U" A. C. w J., w dniu 14 października 2024 r. złożył do RARR wniosek o dofinansowanie projektu ze środków Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania Odporności w ramach opisanego wyżej działania A1.2.1, na dywersyfikację działalności przedsiębiorstwa. W piśmie z 10 marca 2025 r. nr DWP.422.5.2024, RARR poinformowała Skarżącego o negatywnym wyniku oceny wniosku, wskazując, że Wnioskodawcy przysługuje prawo do złożenia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia informacji, wniosku o ponowną ocenę przedsięwzięcia MŚP na adres poczty elektronicznej: [email protected]. Na powyższy adres Skarżący przesłał wniosek o ponowną ocenę projektu w dniu 6 maja 2025r. W piśmie z 19 maja 2025 r. nr DWP.422.5.2024, RARR poinformowała Skarżącego o pozostawieniu jego wniosku o ponowną ocenę projektu bez rozpatrzenia. Powołując się na § 8 ust.5 i § 9 ust. 1 i 2 Regulaminu wyboru przedsięwzięć MSP, organ wskazał, że wniosek o ponowną ocenę przedsięwzięcia MŚP jest wnoszony na adres poczty elektronicznej: [email protected]. w terminie 7 dni od dnia doręczenia informacji. Wnioski o ponowną ocenę złożone niezgodnie z zapisami Regulaminu, w szczególności złożone po terminie wskazanym w § 9 ust. 1 Regulaminu lub na inny niż wskazany w § 9 ust.2 Regulaminu adres poczty elektronicznej, bądź w postaci innej niż elektroniczna, pozostaną bez rozpatrzenia. W skardze wniesionej do tut. Sądu Skarżący zarzucił: 1. Naruszenie prawa materialnego - błędne ustalenie daty otrzymania informacji o wynikach oceny, bo faktyczna data otrzymania informacji: 14 marca 2025 r., a data złożenia odwołania: 21 marca 2025 r. 2. Naruszenie zasady praworządności administracji publicznej, przez podanie nieprawdziwych informacji o dacie wysłania korespondencji 3. Naruszenie prawa do obrony, tj. prawa do złożenia odwołania i dostępu do sądu, przez błędne ustalenie dat. W załączeniu przedstawił: 1. Kopię wiadomości e-mail z 14 marca 2025 r., godz. 20:15 - potwierdzającą faktyczną datę otrzymania informacji o wynikach oceny 2. Kopię wiadomości e-mail z 21 marca 2025 r. - potwierdzającą terminowe złożenie odwołania 3. Zaskarżoną informację z dnia 19 maja 2025 r., znak DWP.422.5.2024 Wskazał, że skarga opiera się na: - art. 3 § 2 pkt 1 lit. a oraz art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 poz. 2174 - dalej: p.p.s.a.). - art. 3a § 2 i art. 149 p.p.s.a. - art. 37 § 1 i art. 46 Kodeksu postępowania administracyjnego (doręczenie na wskazany adres). - § 9 Regulaminu wyboru przedsięwzięć MŚP RARR S.A. Na tej podstawie wniósł o: 1. Uchylenie zaskarżonej decyzji 2. Zobowiązanie RARR do rozpatrzenia odwołania od negatywnej oceny wniosku nr [...] w trybie i na zasadach określonych w Regulaminie wyboru przedsięwzięć MŚP 3. Zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę RARR wniosła : 1) o odrzucenie skargi: a) na podstawie art. 58 § 1 pkt 1) p.p.s.a. jako, że sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego; b) na podstawie art. 58 § 1 pkt 2) p.p.s.a. jako, że skarga została wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia; 2) albo oddalenie skargi w całości wobec braku podstaw do jej uwzględnienia. W uzasadnieniu podniosła, że sprawa, której dotyczy skarga, nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Nie odnosi się bowiem do kategorii spraw, o których mowa w art. 3 § 3 p.p.s.a.). Nie jest to sprawa, o której mowa w art. 14lzf ust. 2 i 3 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2025 r. poz. 198; dalej: ustawa wdrożeniowa). Powołane przepisy nie odnoszą się do wyboru "przedsięwzięcia MŚP" dokonywanego przez ostatecznego odbiorcę wsparcia, jakim jest Rzeszowska Agencja Rozwoju Regionalnego – operator regionalny realizujący "przedsięwzięcie" w ramach Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania Odporności. Sama została wyłoniona jako operator na zasadach określonych w przepisach art. 14lza-14lzf ustawy wdrożeniowej i zawarła umowę z Polską Agencją Rozwoju Przedsiębiorczości w celu realizacji "przedsięwzięcia" polegającego na wspieraniu odporności MŚP w sektorach najbardziej dotkniętych pandemią COVID-19 w Polsce, tj. HoReCa (hotelarstwo i gastronomia), turystyka lub kultura w ramach KPO. Brak jest regulacji prawnej, która przewidywałaby odpowiednie stosowanie ww. przepisów ustawy wdrożeniowej przewidujących warunki wnoszenia skargi do sądu administracyjnego, względem czynności podejmowanych przez ostatecznego odbiorcę wsparcia realizującego "przedsięwzięcie" (RARR) - wobec przedsiębiorców realizujących "przedsięwzięcie MŚP". Pismo RARR w przedmiocie ponownej oceny "przedsięwzięcia MŚP" nie stanowi informacji, o której mowa w art. 14lze ust. 7 ustawy wdrożeniowej, na którą przysługuje skarga do sądu administracyjnego. RARR nie jest ani instytucją odpowiedzialną za realizację inwestycji, ani jednostką wspierającą plan rozwojowy w rozumieniu odnośnych przepisów ustawy wdrożeniowej. Skarżący nie jest natomiast podmiotem wnioskującym o objęcie przedsięwzięcia wsparciem, o którym mowa w art. 14 lzf ust. 2 i 3 ustawy wdrożeniowej. Podejmowane przez RARR czynności mają charakter cywilnoprawny, a przekazana Skarżącemu informacja faktycznie stanowiła odmowę zawarcia umowy. Niezależnie od powyższego organ ocenił skargę jako wniesioną po upływie terminu, co powinno skutkować jej odrzuceniem na podstawie art.58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Skarga z dnia 5 czerwca 2025 r. została złożona później niż w terminie 14 dni od doręczenia wiadomości e-mail o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o ponowną ocenę (nawet jeżeli liczyć dopiero od 20 maja 2025, kiedy to doręczono pismo z dnia 19 maja 2025) - przez co powinna pozostać bez rozpoznania przez WSA. Wniosek o oddalenie skargi RARR uzasadniła brakiem podstaw do zakwestionowania wydanego rozstrzygnięcia o pozostawieniu wniosku bez rozpatrzenia. Wskazała, że wbrew twierdzeniom Skarżącego, wniosek o ponowną oceną przedsięwzięcia nie został prawidłowo i skutecznie wniesiony do operatora, co najpewniej jest skutkiem jego skierowania na błędny adres tj. na: [email protected] zamiast na [email protected]. Dowodem tego jest (przedłożona przez Skarżącego) wiadomość e-mail z dnia 21 marca 2025 r. wysłana z adresu [...] na adres [email protected]. W odpowiedzi na zapytanie Skarżącego - w wiadomości e-mail z dnia 6 maja 2025 r. operator poinformował o braku rejestracji odwołania z jego adresu mailowego. W dniu 8 maja 2025 r. Wnioskodawca otrzymał ponowną informację o braku rejestracji jego wniosku o ponowną ocenę oraz informację, że na podstawie zapisów § 9 Regulaminu wyboru przedsięwzięć Wnioskodawcy przysługuje prawo do złożenia wniosku o ponowną ocenę przedsięwzięcia MŚP, na adres poczty elektronicznej: [email protected] w terminie 7 dni od dnia doręczenia informacji od wynikach oceny. Skarżący został poinformowany o przyczynach pozostawienia jego odwołania bez rozpatrzenia. Dodatkowo, dnia 20 maja 2025 r. zostało przekazane do Wnioskodawcy pismo zawierające stanowisko Zarządu RARR S.A. wskazujące przyczyny pozostawienia wniosku Skarżącego bez rozpatrzenia. Zdaniem RARR nieprawdziwe są twierdzenia Skarżącego, jakoby przyczyną braku rozpatrzenia jego wniosku było błędne założenie przez operatora, że informacja o wyniku oceny została doręczona Skarżącemu 4 (a nie 14) marca 2025 r., gdy tymczasem przyczyną był brak złożenia wniosku o ponowną ocenę przedsięwzięcia zgodnie z Regulaminem na adres [email protected]. Nie polega też na prawdzie twierdzenie Wnioskodawcy, że skierował wniosek na ten adres, albowiem już tylko z przedstawionej przez Skarżącego wiadomości datowanej na dzień 21 marca 2025 r. wynika, że została ona skierowana na inny adres bo na [email protected]. Wobec braku złożenia przez Skarżącego wniosku o ponowną ocenę przedsięwzięcia MŚP zgodnie z Regulaminem, tj. w wymaganym terminie i na wymagany adres, operator prawidłowo pozostawił wniosek bez rozpoznania, o czym poinformował Skarżącego. W przedmiotowej sprawie brak jest odstaw dla zarzucenia Operatowi naruszenia prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Skarga okazała się niezasadna, bowiem przeprowadzona przez Sąd kontrola wykazała, że Operator nie naruszył prawa. Wbrew jednak stanowisku RARR skarga nie podlegała odrzuceniu ani z powodu niedopuszczalności drogi sądowej przed sądem administracyjnym, ani z powodu uchybienia terminu. Stanowisko o dopuszczalności skarg wnioskodawców składanych na rozstrzygnięcia postępowań konkursowych, w których rozdzielane są środki z Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania Odporności, zostało już wyrażone przez tut. Sąd m.in. w orzeczeniach o sygn. akt I SA/Rz 228/25, I SA/Rz 131/25, I SA/Rz 129/25, I SA/Rz 65/25. Sprowadza się ono do uznania, że w sprawie, której dotyczył nabór wniosków realizowany przez RARR S.A. skarga, do sądu administracyjnego przysługuje na zasadach wynikających z przepisów art. 14lzf ust. 3 i art. 30c ustawy wdrożeniowej. Podobne stanowisko wyraził też Naczelny Sądu Administracyjny w postanowieniu z 28 maja 2025 r. sygn. I GSK 449/25. Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą skargę stanowisko to podtrzymuje. Nie ulega bowiem wątpliwości, że ustawa wdrożeniowa jest ustawą szczególną, o której mowa w art. 3 § 3 p.p.s.a. RARR S.A., pomimo że nie jest instytucją prawa publicznego – organem władzy publicznej, zajmuje się dzieleniem środków publicznych pochodzących ze środków Unii Europejskiej w ramach Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania Odporności, który jest planem rozwojowym określającym cele związane z odbudową i tworzeniem odporności społeczno-gospodarczej Polski po kryzysie wywołanym pandemią COVID-19 oraz służące ich realizacji reformy i inwestycje, podobnie jak to uregulowano w przepisach rozdziału 5 ustawy wdrożeniowej odnośnie do programu operacyjnego. Instytucją odpowiedzialną za realizację programu, w rozumieniu art. 14la pkt 1 ustawy wdrożeniowej, jest Minister Funduszy i Polityki Regionalnej, który zawarł porozumienie z Polską Agencją Rozwoju Przedsiębiorczości dotyczące realizacji inwestycji: A1.2.1. "Inwestycje dla przedsiębiorstw w produkty, usługi i kompetencje pracowników oraz kadry związane z dywersyfikacją działalności" w ramach KPO, RARR S.A. realizuje na określonym terytorium działania na zlecenie Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości; wybrana została do tego w trybie konkursowym. Ogólne zasady przyznawania wsparcia, o które ubiegał się Skarżący, określają przepisy rozporządzenia Ministra Funduszy i Polityki Regionalnej z dnia 23 kwietnia 2024 r. w sprawie udzielania pomocy de minimis na dywersyfikację działalności mikroprzedsiębiorców, małych lub średnich przedsiębiorców w ramach Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania Odporności (Dz. U. 2024 poz. 687), które wydano na podstawie delegacji ustawowej z art. 14lc ust. 4 ustawy wdrożeniowej. Natomiast szczegółowe zasady ubiegania się o wsparcie określał "Regulamin wyboru przedsięwzięć MŚP", który należało stosować w zgodzie z przepisami prawa krajowego, w tym ustawy wdrożeniowej, i unijnego, w tym rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 lutego 2021 r. ustanawiającego instrument na rzecz odbudowy i zwiększania odporności. Jest to instrument finansowy związany z dystrybucją pomocy publicznej, który wymaga kontroli, także na etapie jej przyznawania, a nie tylko rozliczania. Wykładnia ta musi w końcu uwzględniać realizację konstytucyjnie zapewnionego prawa do sądu (por. art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej), który należy wywieść z przepisów art. 14lzf ustawy wdrożeniowej w przypadku otrzymania przez aplikującego informacji o negatywnej ponownej ocenie wniosku. Zawarcie umowy cywilnoprawnej, na którą powoływała się RARR S.A., poprzedzone jest postępowaniem konkursowym, noszącym cechy postępowania quasiadministracyjnego, którego wynik musi być poddany kontroli sądu na zasadach takich, jak akty administracyjne wydawane w postępowaniu administracyjnym, dla którego przewidziana jest droga przed sądem administracyjnym. To, że podmiotem decydującym o wyborze przedsięwzięcia kwalifikującego się do wsparcia nie jest Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości, lecz podmiot pomocniczy, nie może mieć wpływu na realizację prawa do sądu na zasadach wynikających z art. 3 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 14lzf ust. 3 ustawy wdrożeniowej. Wskazane środki publiczne nadal są dystrybuowane na zasadach określonych w ustawie wdrożeniowej i w zakresie ochrony sądowej nie można czynić różnic między aktami podejmowanymi przez podmiot realizujący "przedsięwzięcie" a podmiotem realizującym "przedsięwzięcie MŚP", bez jednoznacznego ustawowego odesłania na drogę postępowania przed sądem powszechnym, jak sugerowała RARR w odpowiedzi na skargę. To ostatnie pojęcie ("przedsięwzięcie MŚP") nie jest zresztą znane ustawie wdrożeniowej, a pojawiło się dopiero w powołanym wyżej rozporządzeniu Ministra Funduszy i Polityki Regionalnej z dnia 23 kwietnia 2024 r. Akt podustawowy, jakim jest rozporządzenie, nie może stanowić podstawy wyłączenia drogi sądowej, przede wszystkim z uwagi na dyspozycję art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczenia w zakresie korzystania z konstytucyjnych wolności i praw mogą być ustanawiane tylko w ustawie i tylko wtedy, gdy są konieczne w demokratycznym państwie dla jego bezpieczeństwa lub porządku publicznego, bądź dla ochrony środowiska, zdrowia i moralności publicznej, albo wolności i praw innych osób. Ograniczenia te nie mogą naruszać istoty wolności i praw, a więc także modyfikować, w zaproponowany przez RARR sposób, regulacji z art. 14lzf ust. 2 i 3 ustawy wdrożeniowej. Sąd nie podziela też oceny RARR co do wniesienia skargi z uchybieniem terminu. Jak wynika z akt sprawy, informacja RARR o pozostawieniu wniosku Skarżącego bez rozpatrzenia została mu doręczona w dniu 20 maja 2025r, natomiast skarga została nadana w dniu 3 czerwca 2025r., a zatem z zachowaniem 14-dniowego terminu, o którym mowa w art.14lzf ust.3 ustawy wdrożeniowej. Odnosząc się natomiast do meritum sprawy Sąd podzielił stanowisko RARR, uznając zarzuty skargi za bezpodstawne. Nabór wniosków o dofinansowanie przedsięwzięć MŚP, w którym uczestniczył Skarżący, odbywał się m.in. na podstawie postanowień Regulaminu wyboru przedsięwzięć MŚP. Zgodnie z § 9 ust. 1 Regulaminu, w przypadku, gdy przedsięwzięcie MŚP nie zostało wybrane do objęcia wsparciem, Wnioskodawcy przysługuje prawo do złożenia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia informacji, o której mowa w § 8 ust. 5, wniosku o ponowną ocenę przedsięwzięcia MŚP, przy czym wniosek ten wnoszony jest w postaci elektronicznej na adres poczty elektronicznej: [email protected] (§ 9 ust. 2 Regulaminu). Stosownie do art.14lze ust.4 ustawy wdrożeniowej, w przypadku wniesienia wniosku po terminie lub niespełniającego wymogów, o których mowa w regulaminie wyboru przedsięwzięć do objęcia wsparciem z planu rozwojowego, instytucja odpowiedzialna za przeprowadzenie ponownej oceny przedsięwzięcia pozostawia wniosek o ponowną ocenę bez rozpatrzenia. W rozpoznawanej sprawie nie budzi wątpliwości, że Skarżący otrzymał informację o negatywnej ocenie projektu w dniu 14 marca 2025r. (wynika to z daty emaila zalegającego w aktach sprawy – k.122), natomiast wniosek o ponowną ocenę przedsięwzięcia spełniający ww. wymagania wniósł dopiero w dniu 6 maja 2025r., a zatem z uchybieniem 7 dniowego terminu. Nie można uwzględnić zarzutów skargi, że już w dniu 21 marca 2025r, Skarżący złożył wniosek o ponowną ocenę projektu, ponieważ wniosek w tym dniu został wysłany na nieprawidłowy adres poczty elektronicznej ([email protected]) mimo pouczenia, zawartego zarówno w treści Regulaminu ( § 9 ust.1 i 2), jak i w treści informacji o negatywnej ocenie projektu, że wnioski takie należy składać w terminie 7 dni od otrzymania informacji o negatywnej ocenie na adres email [email protected]. Wysłanie wniosku na błędny adres spowodowało, że nie mógł być on merytorycznie rozpatrzony, bo Operator go nie otrzymał. Natomiast kolejny wniosek z 6 maja 2025r. został złożony wprawdzie na właściwy adres email, lecz z uchybieniem 7-dniowego terminu, który upłynął w dniu 21 marca 2025r. Nie ulega zatem wątpliwości, że wniosek o ponowną ocenę przedsięwzięcia był spóźniony i zasadnie został pozostawiony bez rozpatrzenia przez Operatora, zgodnie z dyspozycją art.14lze ust.4 ustawy wdrożeniowej. Sąd nie stwierdził przy tym, aby operator "manipulował datami", skoro daty otrzymania informacji i wysłania wniosków wynikają z dokumentacji emailowej, którą przedstawił Skarżący. Nietrafne są wobec tego zarzuty naruszenia zasady praworządności i prawa do obrony, ani zarzuty naruszenia przepisów wskazanych w skardze. Z podanych względów skarga została przez Sąd oceniona jako niezasadna, wobec czego została oddalona na podstawie art. 151 p.p.s.a. w zw. z art. 30e ustawy wdrożeniowej.