I SA/Rz 247/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jacek Surmacz po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2014 r., w Wydziale I, na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. R. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej: z dnia (...) lutego 2014 r., nr (...), w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2006 r., w związku ze skargą kasacyjną uczestniczki J. R. od wyroku z dnia 26 czerwca 2014 r. postanawia: odrzucić skargę kasacyjną J. R.. Wyrokiem z dnia 26 czerwca 2014 r., sygn. I SA/Rz 247/14, Sąd oddalił skargę W.R. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia (...) lutego 2014 r., nr (...), w przedmiocie określenia J. i W. R. zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2006 r. W dniu 27 czerwca 2014 r. pełnomocnik skarżącego W. R. – doradca podatkowy S. C. - wystąpił do Sądu z wnioskiem o sporządzenie i doręczenie odpisu uzasadnienia wyroku z dnia 26 czerwca 2014 r. Odpis przedmiotowego wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi skarżącego w dniu 8 lipca 2014 r. W dniu 6 sierpnia 2014 r. do Sądu wpłynęła skarga kasacyjna J. R. i W. R., w których imieniu podpisał ją doradca podatkowy S. C., legitymujący się pełnomocnictwem do reprezentowania jedynie skarżącego W. R.. W związku z tym, mając na względzie brak umocowania pełnomocnika do działania przed Sądem w imieniu uczestniczki J. R., zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z dnia 24 listopada 2014 r., został on wezwany do uzupełnienia tego braku formalnego skargi kasacyjnej, poprzez przedłożenie pełnomocnictwa do reprezentowania uczestniczki, w terminie 7 dni, pod rygorem pominięcia czynności podjętych w jej imieniu. Wezwanie doręczono doradcy podatkowemu S. .i C. w dniu 27 listopada 2014 r. Brak formalny skargi kasacyjnej J.i R. nie został uzupełniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 176 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej: P.p.s.a./ skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. W myśl natomiast art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. jednym z wymogów pisma procesowego jest zaopatrzenie go w podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. W przypadku działania przez pełnomocnika, do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa (art. 46 § 3 P.p.s.a.). Jak stanowi art. 49 § 1 P.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku pisma będącego skargą kasacyjną, nieuzupełnienie braków formalnych tej skargi skutkuje, zgodnie z art. 178 P.p.s.a., jej odrzuceniem, Niezależnie od wyżej wymienionych wymogów skarga kasacyjna, poza nielicznymi wyjątkami, które nie mają zastosowania w przedmiotowej sprawie, powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego oraz doradcę podatkowego – w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami (art. 175 § 1 i § 3 P.p.s.a.). Niedochowanie tego wymogu nie stanowi braku formalnego skargi, w związku z tym nie jest możliwe jego uzupełnienie, w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a. W niniejszej sprawie, w związku z wniesieniem przez doradcę podatkowego S. C., w imieniu uczestniczki, skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 26 czerwca 2014 r., bez posiadanego umocowania, do reprezentowania jej w postępowaniu sądowoadministracyjnym, wezwano go do przedłożenia dokumentu pełnomocnictwa, pod rygorem pominięcia dokonanych przez niego czynności. Niewykonanie przez niego tego wezwania skutkować winno więc pominięciem czynności pełnomocnika i wezwaniem uczestniczki do podpisania skargi. Mając jednak na względzie fakt, że samodzielne podpisanie przez uczestniczkę skargi kasacyjnej byłoby niedopuszczalne, w myśl art. 175 P.p.s.a., i w konsekwencji musiałoby prowadzić do jej odrzucenia, odstąpiono od wzywania jej o uzupełnienie tego braku. Wystąpienie z takim wezwaniem mogłoby bowiem wywołać u uczestniczki fałszywe przeświadczenie o tym, że może ona samodzielnie dokonać tej czynności, bez potrzeby korzystania z pomocy zawodowego pełnomocnika, tymczasem skarga taka nie mogłaby wywołać pożądanych przez nią skutków procesowych. Na marginesie niniejszych rozważań dodać należy, że uczestniczka nie złożyła wniosku o doręczenie jej uzasadnienia wyroku, co sprawia, że również z tego względu wniesienie przez nią skargi kasacyjnej od tego orzeczenia jest niedopuszczalne (post. Naczelnego Sądu Administracyjnego z 7 lipca 2004 r., sygn. GZ 25/04, publ. w ONSAiWSA 2005, nr 1, poz. 12, a także w CBOiS – http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Mając więc na uwadze nieuzupełnienie braków formalnych skargi kasacyjnej oraz brak posiadania przez uczestniczkę kwalifikacji do jej samodzielnego podpisania Sąd, na podstawie art. 178 P.p.s.a., odrzucił przedmiotową skargę kasacyjną.