I SA/Rz 251/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia SO del. Piotr Popek po rozpoznaniu w dniu 3 sierpnia 2015 r. w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2014 r. postanawia - odrzucić zażalenie Postanowieniem z dnia 13 lipca 2015 r. sygn. I SA/Rz 251/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił wniosek J.S. (skarżący) o przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika w sprawie opisanej w sentencji niniejszego postanowienia. W dniu 28 lipca 2015 r. (data nadania) skarżący wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie zażalenie na ww. postanowienie w przedmiocie prawa pomocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012, poz. 270 ze zm.), dalej zwanej: P.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Z kolei stosownie do art. 197 § 2 P.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. W rozpoznawanej sprawie odpis postanowienia w sprawie oddalenia wniosku o przyznanie prawa pomocy z dnia 13 lipca 2015 r. doręczono skarżącemu w dniu 15 lipca 2015 r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru, k. 48 akt sądowych). Termin do wniesienia zażalenia w tej sprawie upłynął w dniu 22 lipca 2015 r. Skarżący złożył zaś zażalenie, tj. nadał w placówce pocztowej operatora wyznaczonego w dniu 28 lipca 2015 r., a więc po upływie ustawowego terminu. W takiej sytuacji wniesione zażalenie z przekroczeniem terminu podlega odrzuceniu. W konsekwencji powyższego, działając na podstawie art. 178 P.p.s.a w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji