I SA/Rz 253/14
PostanowienieWSA w Rzeszowie2014-05-22
Skład orzekający: Małgorzata Futera
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarżący, który zadeklarował posiadanie domu, gruntów rolnych i samochodu, ale uzyskuje niską emeryturę i wymaga leczenia, spełnia przesłanki do przyznania mu prawa pomocy w zakresie częściowym w postaci zwolnienia od kosztów sądowych?Ratio decidendi
Skarżący spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym w postaci zwolnienia od kosztów sądowych, ponieważ jego niska emerytura, konieczność ponoszenia kosztów leczenia oraz posiadanie majątku, który nie generuje znaczących dochodów (nieruchomości rolne, stary samochód), wskazują na niemożność poniesienia pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania.Stan faktyczny
Skarżący K.M. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w celu zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata w sprawie skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania. W oświadczeniu majątkowym podał, że posiada dom, grunty rolne i samochód, a utrzymuje się z emerytury w wysokości 844 zł. Następnie zrezygnował z żądania ustanowienia adwokata, ograniczając wniosek do zwolnienia od kosztów sądowych. Referendarz sądowy rozpoznał wniosek, uwzględniając sytuację materialną skarżącego.Rozstrzygnięcie
Przyznano prawo pomocy w zakresie częściowym i zwolniono skarżącego od kosztów sądowych w całości.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Małgorzata Futera po rozpoznaniu w dniu 22 maja 2014 r., w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym wniosku K.M. o przyznanie prawa pomocy w sprawie z jego skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania - postanawia – przyznać prawo pomocy w zakresie częściowym i zwolnić skarżącego od kosztów sądowych w całości.
We wniosku złożonym na formularzu PPF K.M. (dalej skarżący) zawnioskował o przyznanie mu prawa pomocy w postaci zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata, w sprawie ze skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego opisane w sentencji.
W oświadczeniu o majątku i dochodach podał, że posiada dom o pow. 70 m² z 1934 r., nieruchomości rolne o pow. 4,70 ha, utrzymuje się z emerytury w wysokości 844 zł, innego majątku nie posiada. Wezwany do złożenia dodatkowego oświadczenia zadeklarował, że domaga się tylko zwolnienia od kosztów sądowych i rezygnuje z żądania ustanowienia adwokata. Podał również, że jest właścicielem samochodu osobowego Ford Mondeo z 1995 r. o wartości ok. 500-600 zł, posiadanie gruntów rolnych wyklucza go z ubiegania się o zapomogi i zasiłki. Odnośnie swojego stanu zdrowia skarżący załączył kserokopie karty informacyjnej ze szpitala z daty: 30 kwietnia 2014 r. oraz PIT-40A (roczne obliczenie podatku przez organ rentowy).
Rozpoznając przedmiotowy wniosek zważono, co następuje:
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. ) – powoływana dalej jako P.p.s.a.- reguluje instytucję zwaną "prawo pomocy", która zgodnie z art. 244 § 1 obejmuje zarówno zwolnienie od kosztów sądowych jak i ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Prawo to może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym (art. 245 § 1). Zakres całkowity obejmuje możliwość zwolnienia strony od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 2) i następuje gdy osoba starająca się o zwolnienie wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1).
Natomiast zakres częściowy obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego, i może także polegać na zwolnieniu od poniesienia ułamkowej ich części albo określonej ich kwoty pieniężnej (art. 245 § 3 i § 4). Prawo pomocy w zakresie częściowym przyznawane jest gdy ubiegająca się o nie strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Skarżący wnioskował pierwotnie o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, ale pismem z dnia 16 maja 2014 r. poinformował, że domaga się wyłącznie zwolnienia od kosztów sądowych, dlatego ograniczono rozpoznanie wniosku skarżącego do żądania w tym zakresie, tj. przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Z brzmienia ww. przepisów jednoznacznie wynika, że zasadność wniosku o przyznanie prawa pomocy powinna być rozpatrywana z uwzględnieniem sytuacji majątkowej i możliwości finansowych strony. Prawo pomocy w zakresie częściowym stanowi bowiem przywilej dla tych osób, które ze względu na trudną sytuację materialną nie mogą uiścić kosztów postępowania sądowoadministracyjnego (w całości lub w części). Pomoc w postaci zwolnienia od kosztów sądowych dopuszczalna jest zatem jedynie dla osób, które dowiodły, że ich stan majątkowy nie pozwala na poniesienie takich wydatków bez wywołania uszczerbku w koniecznych kosztach utrzymania siebie i rodziny.
W rozpoznawanej sprawie referendarz sądowy przeprowadził postępowanie w celu ustalenia czy spełniona została dyspozycja przepisu art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., pozwalająca na uwzględnienie wniosku skarżącego. Dokonane ustalenia na podstawie wyjaśnień i dokumentacji przedstawionych w trybie art. 255 P.p.s.a. są podstawą do uznania wniosku za zasadny co do przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym w postaci zwolnienia od kosztów sądowych; skarżący wykazał bowiem, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania.
Jak wynika akt sprawy skarżący prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, uzyskuje niewysokie świadczenie emerytalne w wysokości 844 zł (według PIT-40A jego przychód za 2013 r. wyniósł 9.909,86 zł), wymaga leczenia, a zatem ponosi koszty związane z tymże leczeniem, które są priorytetowe w takiej sytuacji... Poniesienie w takiej sytuacji pełnych kosztów postępowania nie obyłoby się bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla skarżącego, a zatem zachodzi w sprawie konieczność zwolnienia go od tychże kosztów.
Mając powyższe na uwadze, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło