I SA/Rz 255/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący – SNSA Jacek Surmacz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 2 czerwca 2026 r. w Rzeszowie sprawy ze skargi B.H. na postanowienie Dyrektora Izby administracji Skarbowej z dnia 19 marca 2026 r. nr 1801-IEE.7192.36.2026 w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie o wyłączenie spod egzekucji - p o s t a n a w i a - odrzucić skargę. Postanowieniem z dnia 19 marca 2026 r. nr 1801-IEE.7192.36.2026 Dyrektor Izby Administracji Skarbowej odmówił B.K. ( dalej: skarżący) wszczęcia postepowania w sprawie wyłączenia spod egzekucji środków pieniężnych zajętych z rachunku bankowego. Powyższe postanowienie zostało doręczone skarżącemu w dniu 20 marca 2026 r. W dniu 24 kwietnia 2026 r. w urzędzie pocztowym wyznaczonego operatora została nadana skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie. W odpowiedzi na skargę DIAS wniósł o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2026 r. poz. 143; dalej: p.p.s.a.), skargę do sądu wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącym rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie zaś do art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. W niniejszej sprawie skarga została wniesiona z uchybieniem terminu. Zaskarżone postanowienie DIAS z 19 marca 2026 r., zawierające prawidłowe pouczenie o sposobie i terminie wniesienia skargi do WSA, zostało doręczone skarżącemu w dniu 20 marca 2026 r. Zatem termin do złożenia skargi upływał z dniem 20 kwietnia 2026 r. Tymczasem skarżący przedmiotową skargę nadał w placówce pocztowej operatora wyznaczonego w dniu 24 kwietnia 2026 r., a więc z uchybieniem terminu. Z przytoczonych wyżej okoliczności wynika, że w niniejszej sprawie skarga została wniesiona po upływie ustawowego terminu przewidzianego w art. 53 § 1 p.p.s.a. W myśl art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., wniesienie skargi po upływie terminu do jej wniesienia skutkuje jej odrzuceniem, przy czym bez wpływu na treść mającego zapaść rozstrzygnięcia, pozostaje kwestia wielkości opóźnienia. Mając na uwadze powyższe względy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.