I SA/Rz 258/16

Dnia 26 kwietnia 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jarosław Szaro po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2016r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] w przedmiocie zmiany zgłoszenia celnego uzupełniającego - postanawia- odrzucić skargę. A. wniosła skargę na postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] w przedmiocie zmiany zgłoszenia celnego uzupełniającego. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I, skierowano do pełnomocnika Skarżącej wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100zł. Przesyłkę zawierającą ww. wezwanie doręczono pełnomocnikowi Skarżącej w dniu 6 kwietnia 2016r. Mimo upływu wyznaczonego terminu skarga nie została opłacona. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej w skrócie P.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Skarga jest pismem wszczynającym postępowanie w myśl art. 230 § 2 P.p.s.a. Stosownie do art. 220 § 1 P.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i § 3 tego artykułu, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd, na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. W niniejszej sprawie doręczenie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego nastąpiło w dniu 6 kwietnia 2016r. W związku z powyższym termin do uiszczenia wpisu sądowego upłynął bezskutecznie w dniu 13 kwietnia 2016r. Skarżąca, mimo stosownego wezwania nie uzupełniła braku fiskalnego skargi. Mając powyższe na uwadze Sąd postanowił odrzucić skargę na podstawie art. 220 § 1 i § 3 P.p.s.a.