I SA/Rz 262/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jacek Surmacz po rozpoznaniu w dniu 26 października 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2002 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji w podatku od nieruchomości za 1995 r. -postanawia- skargę odrzucić W dniu 2 lutego 2004 r. M.L. reprezentowana przez pełnomocnika F.L. złożyła do "Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodka Zamiejscowego w Rzeszowie" (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie) skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2002 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji w podatku od nieruchomości za 1995 r. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) -zwanej dalej jako p.p.s.a. Sąd rozpoznaje skargi na decyzje administracyjne. Skargę można wnieść - w myśl art. 52 § l p.p.s.a. - po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie - art. 52 § 2 p.p.s.a. W rozpoznawanej sprawie jak wynika z akt administracyjnych od zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Przemyślu - pomimo pouczenia o trybie i sposobie wniesienia środka odwoławczego do właściwego organu - nie został wniesiony wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Skoro zatem skarżąca nie zastosowała się do tego pouczenia i nie wykorzystała przysługujących jej środków prawnych celem wzruszenia zaskarżonej decyzji, skutkuje to niedopuszczalnością złożenia na nią skargi do Sądu. Z przedstawionych powodów skargę najeżało odrzucić na podstawie art. 58 § l pkt 6 p.p.s.a.